Daði stingur niður penna á vef Vísis og bregst þar við heilsíðuauglýsingu sem birtist í Morgunblaðinu í gær. Um var að ræða auglýsingu frá BSRB, Félagi íslenskra hjúkrunarfræðinga og Kennarasambandi Íslands og var uppsagnarbréfið birt í formi auglýsingar á síðu 9 í blaðinu. Þar var áhyggjum lýst af því að afnema ætti áminningarskyldu, en frumvarp um málið var lagt fyrir á dögunum.
Í hinu svokallaða uppsagnarbréfi stendur að samkvæmt nýju fyrirkomulagi hafi áminningarskylda verið afnumin og það þýði að ekki er lengur gerð krafa um að veitt sé áminning eða gefið sé tækifæri til úrbóta áður en gripið er til uppsagnar.
Sjá einnig: Daði fær „uppsagnarbréf“:„Enginn fær annan séns. Annað tækifæri er ekki í boði“
„Mistök í starfi eru því ekki lengur liðin. Enginn fær annan séns. Annað tækifæri er ekki í boði. Á þeirri forsendu hefur verið tekin ákvörðun um uppsögn þína frá störfum án aðvörunar. Við hvetjum þig til að fylgjast vel með hvaða réttindi verða afnumin næst,“ sagði í uppsagnarbréfinu.
Daði segir að ýmislegt standist ekki skoðun í auglýsingunni.
„Í gær var mér sagt upp störfum. Ekki með formlegu samtali, ekki með rökstuddri ákvörðun, heldur með heilsíðuauglýsingu í Morgunblaðinu. Uppsagnarbréfið var undirritað af BSRB, Kennarasambandi Íslands og Félagi hjúkrunarfræðinga og sett fram sem andsvar við frumvarpi ríkisstjórnarinnar um breytingar á lögum um réttindi og skyldur starfsmanna ríkisins.
Þetta „uppsagnarbréf“ stenst hins vegar ekki þær reglur sem gilda um uppsagnir hjá ríkinu, hvorki núgildandi né boðaðar. Það byggir því miður á rangfærslum sem verður að leiðrétta, sérstaklega þegar um er að ræða mál sem snertir þúsundir opinberra starfsmanna,“ segir Daði og bætir við að íslenska ríkið sé borið uppi af framúrskarandi starfsfólki sem starfar í þágu almennings.
„Þjónustukönnun ríkisins hefur margstaðfest það. Ég hef sjálfur verið starfsmaður ríkisins, lengstan hluta míns starfsferils, sem akademískur starfsmaður og sem stjórnandi við Háskóla Íslands. Ég þekki því starfsumhverfi ríkisstarfsfólks nokkuð vel.“
Daði fer svo yfir hinar meintu rangfærslur og segir að í fyrsta lagi sé því haldið fram að mistök í starfi verði ekki liðin lengur.
„Það er einfaldlega rangt. Stefna ríkisins í mannauðsmálum byggir á reglulegri endurgjöf, starfsþróun og þjálfun. Það mun áfram eiga við.“
Í öðru lagi sé gefið í skyn að hægt verði að segja fólki upp samdægurs líkt og gert var í hans tilfelli. „Það stenst ekki. Uppsagnarfrestur ríkisstarfsmanna er að jafnaði þrír mánuðir samkvæmt lögum og kjarasamningum.“
Þá segir hann að í þriðja lagi hafi verið fullyrt að starfsfólk fái ekki tækifæri til að bæta sig.
„Raunin er sú að samkvæmt stefnu ríkisins í mannauðsmálum er lögð rík áhersla á leiðbeinandi samtöl og reglulega endurgjöf, þar sem starfsfólk fær raunhæf tækifæri til að gera betur. Það er faglegri nálgun en formlegt áminningarferli sem er stíft og einhliða og fylgir viðkomandi starfsmanni sem svartur skuggi starfsferillinn á enda.“
Hann segir að í fjórða lagi sé því haldið fram að enginn fái annað tækifæri.
„Það er einföldun sem stenst ekki. Meginreglan er sú að fólk á að fá annað tækifæri. Undantekningar eiga aðeins við um alvarleg brot, svo sem trúnaðarbrot eða EKKO-mál (einelti, kynbundin áreitni, kynferðisleg áreitni og ofbeldi). Þar er eðlilegt að vernda vinnustaðinn og þolendur og fjarlægja þá sem brjóta þannig af sér samstundis af vinnustað eins og tíðkast á almennum markaði. Núverandi kerfi hefur verndað gerendur og það á ekki að viðgangast.“
Í fimmta lagi sé gefið í skyn að uppsagnir verði án undanfarandi málsmeðferðar.
„Það er auðvitað fjarri öllu lagi. Stjórnsýslulög tryggja áfram rannsóknarskyldu, andmælarétt og meðalhóf. Það breytist ekki.“
Hann nefnir svo að í sjötta lagi sé spurt hvaða réttindi verði afnumin næst. „Svarið er einfalt: engin. Markmiðið er ekki að rýra réttindi heldur að bæta mannauðsstjórnun og styrkja starfsumhverfi starfsfólks ríkisins.“
Daði segist vera þeirrar skoðunar að íslenska ríkið og þjónusta þess sé í höndum hæfs og metnaða-fulls starfsfólks sem sinnir störfum sínum af fagmennsku og vandvirkni.
„Það væri undarlegt ef ríkið legði sig fram um að ala á ótta og gera starfsfólk óöruggt í störfum sínum. Það er varla til þess fallið að bæta þjónustu og laða að hæft starfsfólk til þess að sinna mikilvægum störfum. Ég hvet því öll sem vilja kynna sér þetta mál að lesa frumvarpið sem er hægt að nálgast á vef fjármála – og efnahagsráðuneytisins og althingi.is.“
