Þar kom að því. Nú hefur þeim sem með völdin fara í þessari höfuðborg okkar Íslendinga endanlega tekist að ganga fram af Svarthöfða. Braggamálið? Það var ekki svo slæmt. Svarthöfði naut þess að rökræða málin fram og til baka í pönnukökuboðum hjá nákomnum. Bílastæðavandinn, göngugötur og framkvæmdir í miðbænum? Svarthöfða var alveg sama enda hann og flestir aðrir Íslendingar löngu hættir að nenna að olnboga sig framhjá ferðamönnum í miðbænum til að standa í langri röð til að borga alltof mikið fyrir ósköp óspennandi kaffibolla.
Það sem hins vegar gerði útslagið, og Svarthöfði mun seint fyrirgefa, er þetta blessaða verkfall. Þeir geta tekið bílastæðin frá Svarthöfða, þeir geta ráðstafað útsvari hans í dýran minnisvarða um hvernig fátækrahverfin litu út á árum áður, en þeir geta hins vegar ekki ætlast til að Svarthöfði sitji heima með afkvæmunum daginn út og daginn inn.
Hver einasti dagur er nú eins og laugardagur á heimili Svarthöfða. Afkvæmin að drepast úr leiðindum og foreldrarnir að drepast úr samviskubiti vegna tapaðra vinnustunda. Nú gætu einhverjir eflaust spurt: Já, en Svarthöfði, af hverju ekki að njóta samvista við börnin og gera það besta úr þessu? Pff! Svarthöfði er búinn að því. Það er búið að fara í kvikmyndahús, út á róló, í göngutúr, í Húsdýragarðinn, ísbíltúr og búið að horfa á alla þætti af Hvolpasveit svo oft að Svarthöfði er fyrir lifandis löngu búinn að glata tölunni. Leikskólabörn þurfa örvun, rútínu og dagskrá, og Svarthöfðar þurfa samskipti við fólk sem kann að margfalda og deila. Þetta ástand er ólíðanlegt, bæði fyrir börn og foreldra. Nú þarf borgin að girða sig í brók og ganga frá samningum. Ef ekki þá mætir Svarthöfði í ráðhúsið á mánudaginn og skilur afkvæmin þar eftir, ef hann finnur stæði, og mun ekki sækja þau aftur fyrr en leikskólarnir geta hafið eðlilega starfsemi að nýju. Þá geta þessir vitleysingar í ráðhúsinu kynnst því sjálfir hvernig það er að sinna börnum heilan vinnudag. Þá væru þeir líklega fljótir til að hækka launin hjá starfsmönnum leikskólanna.
Og Dagur B. fær síðan persónulega reikninginn frá lækninum vegna þeirra geðlyfja sem Svarthöfði þarf að fara á til að losna við upphafsstefið úr Hvolpasveit af heilanum. Því eins og allir vita þá ber Dagur persónulega ábyrgð á öllu því sem miður fer þar sem Reykjavík kemur við sögu.
