Hún ólst upp á Rifi hjá foreldrum sínum og með þremur systkinum. Barnæskan var góð og hún var frjáls.
„Þegar ég var fimmtán ára lenti ég í mínu fyrst áfalli og það sneri öllu á hvolf. Fjórir strákar sem voru í árgangi með stóra bróður mínum nauðguðu mér,“ segir hún.
Eftir brotið fór Ester inn í skel og var lögð í einelti eftir að faðir hennar vildi kæra gerendurna og það er oft erfitt í litlum samfélögum þar sem allir þekkja alla.
„Ég fór að flýja samfélagið og fara út af beinu brautinni. Ég fann mig loksins tilheyra einhverjum hópi sem var samsettur af eldra fólki sem notfærði sér litlar og brotnar stelpur,“ segir Ester.
Ester fór inn í meðferð nítján ára og var edrú í sex ár og eignaðist tvö börn áður en leiðir hennar og barnsföður hennar skildu.
„Ég fríkaði bara út og fór að djamma um helgar og eitt skiptið eftir djamm bað ég pabba þeirra að fara með þá beint í leikskólann á mánudeginum. Hann kom með þá á sunnudeginum og ég ætlaði að halda mér vakandi en sofnaði í sófanum. Þegar ég vaknaði voru strákarnir mínir farnir,“ segir hún.
Við tóku erfið ár og ýmis verkefni og hafa síðustu misseri verið sérstaklega þung.
Yngri sonur Esterar festist í klóm ofsatrúarhóps á netinu, hóps sem heilaþvær fólk sem er veikt fyrir og fær það til að gera það sem það vill.
„Þessi „biskup og prestar“, eins og þeir segjast vera, kenna fólki að öll önnur trú en þeirra sé villitrú,“ segir hún.
Hún segir að þetta trúarofbeldi hafi orðið til þess að besti vinur sonar hennar hafi fallið fyrir eigin hendi.
Fyrir um hálfu ári síðan, snemma árið 2025, hringdi sonur Esterar í hana og bað um hjálp. Hann hafði verið í geðrofi í heilt ár og afar illa staddur. Hann bjó í Noregi og kom heim illa vannærður vegna skipana um að fasta og að setja peningana sína í þennan sértrúarsöfnuð.
Hann komst inn á geðdeild og við tók mikil barátta. „Þetta er stórt vandamál sem við erum ekki meðvituð um hér heima en verðum að opna augun og fylgjast með,“ segir Ester.
Hlustaðu á þáttinn með Ester hér að neðan.
