Björn Birgisson, fyrrverandi hitt og þetta og núverandi eldri borgari, gefur lítið fyrir Reykjavíkurbréf Davíðs Oddssonar, ritstjóra Morgunblaðsins, frá því um helgina og gengur jafnvel það langt að segja skrifin marklaus með öllu og höfundi til háðungar. Hann skrifaði pistil á Facebook þar sem hann segir Davíð ómarktækan þegar kemur að gagnrýni á Búsáhaldabyltinguna.

„Sá um helgina nokkuð vitnað til Reykjavíkurbréfs Davíðs Oddssonar þar sem hann gerir lítið úr þeim tugþúsundum landa sinna sem tóku þátt í Búsáhaldabyltingunni – níðir það fólk niður með sínu hæðnisblandaða og hefni- og hatursfulla orðalagi. Þau skrif eru marklaus með öllu og höfundi sínum til háðungar.“

Lágt ris í háværu fólki

Í Reykjavíkurbréfi Morgunblaðsins á laugardag, sem gjarnan er eignað Davíð Oddssyni, er lítið gert úr búsáhaldabyltingunni og hún kölluð „lágt ris í háværu fólki“.

„Svokölluð búsáhaldabylting snerist frekar um útrás, hefnd og skemmdarverk og kynt var mjög fagmannlega undir. Þar voru pólitísk markmið liggjandi undir. Mótmælin voru skiljanleg og sjálfsögð en þannig haldið á af sjálftökumönnum að hún verður í rauninni fremur blettur á þjóðarsögunni en heiðursmerki í hatt hennar, þótt fámennu lögregluliði hafi tekist að hemja ofureflið og þar með koma í veg fyrir að varanlegur skaði yrði,“ segir enn fremur í Reykjavíkurbréfinu.

Marklaust þvaður sakbitins manns

Björn útskýrir síðan hvað hann meinar með ofangreindri fullyrðingu. Það var nefnilega Davíð sjálfur og skoðanabræður hans sem stóðu að baki því sem gekk á fyrir og eftir efnahagshrunið 2008.  Davíð hafi innleitt á Íslandi nýfrjálshyggju, sem þá hafði rutt sér rúms annars staðar í Vestrænum ríkjum, en Davíð þurfti hins vegar að ganga skörinni lengra en nágrannarnir

„Hér varð sú stefna græðginnar og dauðans miklu stækari en erlendis varð – náhirð Davíðs þurfti að ganga lengra í að gera þá ríku ríkari en menn treystu sér til í öðrum löndum.

Brauðmolakenningin fékk hér byr undir báða vængi!

Þessu var fólkið í Búsáhaldabyltingunni að mótmæla – eðlilega þegar búið var að keyra allt í strand.

Gagnrýni Davíðs á þetta fólk getur því aldrei orðið annað en marklaust þvaður sakbitins manns sem hefur meira á samviskunni en hann ræður við.“

Var starfið auglýst til umsóknar ? 

Síðan minnir Björn á að Davíð hafi komið sjálfum sér fyrir í stöðu Seðlabankastjóra til að tryggja nýfrjálshyggjuna.

„Hann vildi endilega að láta flokksbræður sína setja sig í stól bankastjóra Seðlabankans, væntanlega til að passa uppá að fjármálastefna dauðans fengi hér að blómstra sem aldrei fyrr!

Og stóllinn varð hans.
Hvernig?
Var starfið auglýst laust til umsóknar?
Nei.
Voru gerðar einhverjar hæfnikröfur?
Nei.
Hafði Davíð hagfræðimenntun eins og nánast allir bankastjórar seðlabanka heimsins hafa?
Nei.
Var skipaður einhver starfshópur til að vega og meta reynslu og hæfni í embættið?
Nei.
Það þurfti ekkert af þessu!
Flokksskírteinið eitt dugði“

Þessu tvennu hafi verið mótmælt í Búsáhaldabyltingunni, meðal annars. Og það viti Davíð vel.

„Hann var aðal gerandinn!

Hann var sjálf rótin að vandanum sem skapaðist!

Hvort sem hann skilur það ekki eða læst ekki skilja þá er eitt nokkuð ljóst.

Skrif hans um Búsáhaldabyltinguna verða aldrei annað en fullkomlega marklaust þvaður.

Hann ætti að halda sér saman og skammast sín.“