Eitt af undrum þessara forsetakosninga er að viðlíka margir stuðningsmenn Sjálfstæðisflokksins virðast ætla að kjósa Davíð og Guðna. Engu að síður þorir nálega enginn kunnur Sjalli að gangast við stuðningi við þann síðarnefnda af ótta við hefndaraðgerðir. Þetta hygg ég að gæti reynst flokknum verulega skaðlegt, einkum á kosningaári.

Þetta skrifar Stefán Pálsson sagnfræðingur og mikill áhugamaður um kosningar á Facebook-síðu sína.

Sjálfur vitnaði ég í gamlan kosningasmala um daginn sem hafði þá kenningu að Davíð gæti mest fengið helminginn af hámarksfylgi Sjálfstæðisflokksins og Framsóknarflokksins samanlögðu – það er þá um það bil fjórðungur. En það er algjört hámark, sagði hann, líklega verður það lægra.

Í Sjálfstæðisflokknum eru afar blendnar tilfinningar gagnvart framboði Davíðs. Því fer fjarri að að stórar sveitir flokksmanna séu mættar til að styðja hann.

Og því er líka fleygt að Bjarni Benediktsson sé enginn sérstakur stuðningsmaður þessa forvera síns í formannsstóli Sjálfstæðisflokksins. Bjarni hefur núorðið býsna góð tök á flokknum, en eitt af því sem þvælist fyrir honum er forverinn, nú ritstjóri Morgunblaðsins, og sífelld krafa um að þurfi að spyrja hann ráða, fá samþykki hans, þóknast honum.

Staða Davíðs veikist til muna ef hann fer illa út úr forsetakosningum – Bjarni þarf þá síður að taka tillit til hans eða láta nærveru hans þjaka sig, svo stuðningsmönnum hans finnst sú tilhugsun að Guðni sigri í kosningunum alls ekki slæm.