Það er lykilatriði fyrir Sigmund Davíð að fá aðra flokka til að samþykkja skuldaniðurfellingar – gleymum því heldur ekki að Framsókn hefur lofað að afnema verðtrygginguna.

Enn sem komið er virðist hann hafa fengið svo dræmar viðtökur hjá öðrum flokkum að hann sér ekki ástæðu til stjórnarmyndunarviðræðna.

Það gæti verið klókt hjá honum að bíða aðeins – meðan Ólafur Ragnar ekki ýtir á eftir honum. Forsetanum hefur tekist að verða einn aðalleikarinn í þessum stjórnarmyndunarviðræðum – maður hlýtur að spá í því hvaða vegarnesti hann hefur gefið Sigmundi.

Sjálfstæðisflokkurinn er orðinn mjög ókyrr. Forystumenn þar telja sig eiga að hafa umboðið. Innan flokksins er mikil andstaða gegn skuldaniðurfellingum Framsóknar, en á móti kemur að flokkurinn vill ólmur komast í ríkisstjórn.

Og fyrir formann flokksins er eiginlega nauðsyn að verða forsætisráðherra – það flækir stöðu Sjálfstæðisflokksins.

Þannig að kannski hefur Sigmundur Davíð efni á því að bíða um sinn. Í stjórnarmyndunarviðræðum skipta þó tímasetningar miklu máli og þá eins að missa ekki sjónar á mögulegum mótleikjum hinna. Eins og staðan er virðist þó Sjálfstæðisflokkurinn ekki hafa sérstök spil á hendi – hugmyndin um samstjórn hans, Samfylkingar, Bjartrar framtíðar og eða Vinstri grænna er nokkuð fjarlægur möguleiki miðað við stöðuna í flokknum.

Þá yrði Evrópuvaktin líklega að hætta við að hætta og Morgunblaðið færi aftur að skammast – leiðarar blaðsins hafa verið óvenju lítið skömmóttir þessa vikuna.