Ég skrifaði í gær, í pistli sem var heldur þunnur, að það vantaði fleiri skoðanakannanir. Jú, maður áttar sig ekki alveg á hinni pólitísku stöðu eftir sviptingar síðustu viku.

Eyjólfur Kjalar Emilsson, prófessor í heimspeki í Osló, gerði litla athugsemd sem á mikinn rétt á sér:

„Þetta kemur allt í ljós á kjördag eða daginn eftir. Allar þessar kannanir eru til óþurftar.“

Ég þekki ekki nógu vel sögu skoðanakannana á Íslandi – hvenær var fyrsta skoðanakönnunin gerð fyrir þingkosningar?

En víst er að nú er yfirleitt enginn skortur á skoðanakönnunum. Þær eru aðalumræðuefnið fyrir kosningar og fylla mikið pláss í fjölmiðlum.

Sums staðar þekkist reyndar að banna skoðanakannanir í ákveðinn tíma fyrir kosningar. Þetta hefur oft verið rætt hér á landi. Það fer náttúrlega ekki á milli mála að skoðanakannanir geta verið afar skoðanamótandi – og haft stór áhrif á úrslit kosninga.

Í breytingatillögu menntamálaráðherra við fjölmiðlalög sem var lögð fram á Alþingi í fyrra voru ákvæði um að óheimilt væri að birta skoðanakannanir á kjördag og daginn fyrir kjördag.

Þetta varð nokkuð umdeilt – og málið fór ekki í gegn.

En eftir því sem ég kemst næst fáum við skoðanakannanir á morgun – fleiri en eina.