Makalaust er hvernig sífellt er reynt að gera úr Búsáhaldabyltingunni eitthvað sem hún var ekki.

Í fyrsta lagi var þetta engin bylting, heldur röð mótmæla. Nokkrum sinnum sauð upp úr milli lögreglu og mótmælenda. Eins og oft gerist laða svona átök að sér fólk sem þráir að slást við lögregluna, það gerðist hér líkt og annars staðar í slíku ástandi. Sem betur fer urðu lítil slys á mönnum, í eitt skipti tóku friðsamir mótmælendur sig meira að segja til og vörðu lögregluna fyrir ófriðarseggjum.

Svo er líka verið að reyna að láta líta út að þetta hafi allt verið skipulagt – af hverjum? Jú, það er ýjað að því að Vinstri grænir hafi verið á bak við hina svokölluðu byltingu, og að Álfheiður Ingadóttir hafi verið í lykilhlutverki vegna þess að hún fór út í glugga.

Og nú er upplýst að hún hafi hreytt ónotum í lögreglumann. Það er þá aldeilis. Þetta mun koma fram í nýrri bók um þessa atburði. Jú, auðvitað á fólk að vera kurteist, en ef ekki er eitthvað meira krassandi í bókinni, þá er hún varla mjög spennandi.

En þarna er auðvitað á ferðinni tilraun til að endurskrifa söguna. Með því má kannski reyna að ná einhverju taki í stjórnmálabaráttunni.

Verst að þetta er bull. Ég get staðhæft það, enda var ég beinlínis sjónarvottur – búandi spölkorn frá Austurvelli.

Búsáhaldabyltingin svonefnd var hvorki frækileg frelsisbarátta né skipulagt samsæri – hún endurspeglaði einfaldlega upplausnina sem var í íslensku samfélagi veturinn 2008.

Og hún var ekki skipulögð af Álfheiði og VG, ekki fremur en mótmælaðagerðirnar miklu í þingbyrjun 2010 voru skipulagðar af Sjálfstæðisflokknum.