Hugsanlega hefur legið fyrir lengi að ekki væri hægt að klára stjórnarskrármálið fyrir kosningar – þ.e. fyrri hluta þess, því nýtt þing þarf líka að samþykkja stjórnarskrá.

Það hefur bara ekki mátt segja það upphátt í röðum stjórnarliða. Eða, réttara sagt, enginn hefur viljað segja það.

Nú dynja skammir á Árna Páli Árnasyni, hann er kallaður svikari og þaðan af verra.

En þá hjóta menn að spyrja – hvar er Jóhanna?

Forsætisráðherrann hefur verið guðmóðir stjórnarskrárferlisins, það er hún sem hefur lengi haft mikinn áhuga á stjórnarskrármálum – og ný stjórnarskrá átti að vera toppurinn á valdaferli hennar.

En nú er eins og hún sé horfin? Hún tekur enga forystu í málinu né kemur hún fram til að sýna nýjum formanni flokksins stuðning.

Allt þetta ber tæplega vott um mikla stjórnvisku. Nú situr Samfylkingin uppi með skömmina af því að stjórnarskrármálið næst ekki í gegn, þegar einungis fimmtíu dagar eru til kosninga. Það er erfið staða fyrir flokkinn.

Hefði kannski verið betra ef Jóhanna hefði tilkynnt á einhverjum tímapunkti að stjórnarskráin nýja yrði ekki samþykkt – hún hefði til dæmis getað gert það í áramótaávarpi sínu?

Það hefði sjálfsagt vakið mikla reiði ákafra stjórnarskrársinna, en það hefði máski gert líf Samfylkingarinnar aðeins bærilegra.