Í ljósi umræðunnar kemur manni í hug lítið kvæði sem Bertolt Brecht orti eftir uppreisnina í Austur-Berlín 1953. Þar er líka fjallað um þjóð sem brást ríkisstjórn sinni. Kvæðið heitir einfaldlega Lausnin, þýðingin er eftir Þorstein Þorsteinsson.
Eftir uppreisnina 17. júní
lét formaður Rithöfundasambandsins
dreifa flugritum í Stalinallee.
Á þeim gat að lesa að þjóðin
hefði fyrirgert trausti
ríkisstjórnarinnar
og gæti því aðeins endurheimt það
ef hún legði á sig tvöfalda vinnu.
En væri ekki nær að stjórnin
veitti þjóðinni lausn og
veldi sér aðra?
