Bíó Paradís er einstök perla í menningarlífi borgarinnar.

Nú er verðlaunatími í kvikmyndaheiminum og þá bregst Bíó Paradís ekki – það sýnir myndir sem hæst ber á árinu. Færir okkur það sem er best í kvikmyndalistinni í heiminum, og ekki bara frá Bandaríkjunum.

Á dagskrá bíósins þessa dagana eru þrjár myndir sem hafa getið sér mikla frægð.

Whiplash, það er bandarísk mynd um unglingspilt sem leggur hart að sér til að verða djasstrommari. Hann fer í tónlistarskóla og lendir í höndum kennara sem beitir vægast sagt óhefðbundnum aðferðum. Þetta er einhver besta tónlistarmynd seinni ára. Whiplash er tilnefnd til Óskarsverðlauna í fimm flokkum, þar á meðal sem besta mynd.

Turist eða Force Majeure er sænsk mynd sem var tilnefnd til Golden Globe verðlauna – hefði verðskuldað Óskarstilnefningu. Myndin fjallar um fjölskyldu sem fer í skíðafrí í frönsku Ölpunum. Myndin er nokkuð í anda listrænna evrópskra kvikmynda frá sjöunda áratugnum, sérstaklega finnst mér að Antonioni sé nálægur – einkum í því hvernig farið er milli persónanna, hins kalda fjallalandslags og einkennilega ópersónulegra nútímabygginga á skíðasvæðinu í Les Arcs í Frakklandi. En þarna má líka greina áhrif frá Bergman – jú, og Haneke.

Þriðja myndin er svo Vetrarsvefn, tyrknesk mynd sem er tilnefnd til Óskarsverðlaunanna. Hún fékk líka aðalverðlaunin í Cannes, er marglofuð sem mikið listaverk – en hana hef ég ekki séð ennþá. Myndin þykir bera vott um mikla grósku í menningarlífi í Tyrklandi, á tíma þegar stjórnvöld þar eru þrengja að tjáningarfrelsi.