Ég finn mig æ oftar staldra við og setja hljóða í samfélagsumræðunni. Hvort sem er í samhengi alþjóðamála eða hér heima. Mér finnst við vera á rangri braut. Við gleymum að horfast í augu, ræða saman, rökræða og komast að sameiginlegri niðurstöðu. Og verst af öllu, þá finnst mér við vera að falla

Ferðamaður sem staddur er á Íslandi segist vera mjög óviss og raunar hræddur við að fara í ferð um íshelli sem hann átti bókaða í dag, með fjölskyldu sinni, vegna slyssins sem varð á Breiðamerkurjökli í gær. Ferðamaðurinn segir frá þessu í færslu á samfélagsmiðlinum Reddit þar sem hann segist hafa

Líklega er óttinn við hallæri og hungursneyð innbyggður í manninn. Arfur kynslóðanna allt frá því við, þessi dýrategund, fórum að ganga á tveimur fótum. Forfeður okkar voru hirðingjar sem reikuðu um og fluttu sig milli svæða eftir árstíðum og hvar væri lífvænlegt á hverjum tíma. Svo stöldruðu þeir

Ótti er eðlilegur hluti af lífinu og eflaust óttast flestir eitthvað. Ótti er ekki endilega slæmur hlutur en hann getur verið óþægilegur. Hann er einhverskonar varnarviðbragð sem getur skipt sköpum um hvort fólk heldur lífi. En hvernig ætli það sé að verða aldrei hræddur?Bandaríkjamaður að