Fyrr í vikunni var haldinn stofnfundur hreyfingar áhugafólks um að Ísland hefji ekki aðildarviðræður að nýju um aðild að ESB og að íslenska þjóðin fái ekki tækifæri til kjósa um samning að viðræðum loknum. Aðstandendur nefna hreyfinguna „Áfram Ísland“!?
Við sem eldri erum eigum að spyrja:
Við höfum flest byggt upp heimili, starfsferil og lífeyrissparnað. En unga kynslóðin stendur frammi fyrir allt öðrum veruleika.
Það er alveg rétt að það á ekkert að gagnrýna Ólaf Ragnar Grímsson fyrir að tala gegn aðildarviðræðum við ESB.
En það á heldur ekki að láta eins og skoðun hans sé ofboðslega fréttnæm.
Ólafur Ragnar var á móti EES-samningnum fyrir rúmum 30 árum. Taldi samninginn hættulegan.
Aðild að Evrópusambandinu myndi opna gríðarlega stóra markaði fyrir íslenskar landbúnaðarafurðir. Mikilvægt er að styðja markvisst og myndarlega við íslenskan landbúnað. Aðild byði einnig upp á að stuðningur fengist við uppbyggingu innviða á Íslandi, sem í mörgum tilfellum uppfylla ekki evrópska staðla, t.a.m. þjóðvegirnir úti á landi.
Við munum fá sterka niðurstöðu varðandi sjávarútveg í aðildarviðræðum við Evrópusambandið. Einnig varðandi landbúnað. Það er mikið hagsmunamál fyrir bændur, ekki síst þá sem hafa fjárfest af myndarskap eða þá sem vilja komast inn í greinina að lækka fjármagnskostnað hér á landi með því að tengjast eða taka upp evru.
Ekki hefur verið auðvelt að fylgjast með ferðum Nei-hreyfingarinnar í landinu því hún hleypur á miklum hraða í allar áttir. Skyndilega skipti hún sér í deildir og þannig varð til eitthvað sem nefnist Áfram Ísland, samtök sem berjast gegn aðild Íslands að Evrópusambandinu.
Utanríkispólitík stórvelda er meira hagsmunadrifin nú en verið hefur, minni áhersla er á mannréttindi og lýðræði og prinsipp um lýðræði, frelsi, fjölbreytni, friðhelgi landamæra og sjálfsákvörðunarréttur þjóða á undir högg að sækja. Evrópa hefur skorið sig úr og lagt áherslu á þessi grunngildi.
Við erum í gríðarlega sterkri stöðu til að fara í aðildarviðræður við Evrópusambandið nú, ólíkt því sem var 2009, þegar við vorum á hnjánum. Evrópusambandið er ekkert feimið við að segja þetta opinberlega, hingað koma kommissarar og bókstaflega stafa það ofan í okkur að vissulega sé hægt að finna varanlegar sérlausnir sem taka mið af sérstöðu Íslands.
Í stórmerkilegri grein, sem birtist í Morgunblaðinu á mánudaginn, bendir Torben Foss, fyrrverandi ráðuneytisstjóri norska sjávarútvegsráðuneytisins og fulltrúi í samninganefndum Norðmanna um EES og ESB aðild 1994, á það að vitaskuld mun Ísland ekki tapa ráðstöfunarrétti yfir þeim fiskveiðiauðlindum sem það nýtir nú þegar við aðild að ESB.
Djúpstæður klofningur er kominn upp innan Heimssýnar og ljóst að hópur einangrunarsinna sættir sig ekki við nálgun og vinnubrögð stjórnarinnar og nú hefur stofnun nýrra nei-samtaka verið boðuð.
