Íslenskt samfélag er svo lítið og tengt að það getur verið erfiðleikum háð að fjalla um menn eða málefni án þess að stíga á einhverjar tær. Feðgarnir Reynir Traustason og Jón Trausti Reynisson, höfundar bókarinnar Davíðstíminn um feril Davíðs Oddssonar, segjast telja að það hafi auðveldað þeim skrifin að vera ættlitlir, að upplagi sjómenn að vestan.
Í hruninu gekk mikið á, vinabönd brustu og komust jafnvel á aftur og ýmsir sýndu alls ekki sínar bestu hliðpar. Meðal þeirra var Davíð Oddsson, þáverandi seðlabankastjóri. Davíð sýndi sínar verstu hliðar og hótaði mönnum meðal annars útskúfun, bannfæringu. Davíð átti sér fleiri hliðar, mýkri og viðkunnanlegri.
Davíð Oddsson var með reynslu af því að fara í stríð gegn fjölmiðlum áður en hann réðst gegn eigendum Fréttablaðsins með fjölmiðlafrumvarpinu fyrir næstum aldarfjórðungi.
Í upphafi forsætisráðherraferils Davíðs Oddssonar urðu miklar umbætur og framfarir hér á landi. Má þar nefna upplýsingalög og stjórnsýslulög, auk þess sem Ísland varð hluti af EES. Raunar var Viðeyjarstjórn Sjálfstæðisflokksins og Alþýðuflokksins að verulegu leyti mynduð um það að ganga frá aðild að EES.
Í kringum einkavæðingu bankanna urðu umskipti á pólitískum ferli Davíðs Oddssonar. Í einkavæðingunni var vikið frá þeirri stefnu sem Davíð hafði sjálfur fylgt fram að því, að eignarhald þeirra skyldi verða dreift, og bankarnir í raun afhentir aðilum sem virðast hafa notast við gagnkvæmar lántökur til að kaupa hlutinn.
Davíð Oddsson og frjálshyggjumennirnir í kringum hann vildu upphaflega passa upp á að eignarhald bankanna eftir einkavæðingu yrði dreift og enginn fengi að kaupa meira en örfá prósent í þeim. Svo breyttist þetta og allt í einu var farið að tala um kjölfestufjárfesta og selja helmingshlut.
Orðið á götunni er að gamanið sé tekið að kárna hjá meirihlutanum í Reykjavíkurborg. Ferillinn hingað til, sem raunar er ekki ýkja langur, er varðaður axarsköftum og pólitískum sjálfsmörkum.
Ólgan í Sjálfstæðisflokknum heldur áfram. Undir yfirborðinu kraumar óánægja yfir því að fá ekki að stjórna landinu – eins og venjan hefur verið allt frá lýðveldisstofnun og jafnvel fyrr. Flokkurinn hefur verið við völd í 40 ár af síðustu 55 árum sem er meira en 70 prósent af þeim árafjölda.
„Vindhanar verða aldrei áttavitar, hvorki til sjós né lands.“ Þetta er fræg tilvitnun í ræðu Davíðs Oddssonar, formanns Sjálfstæðisflokksins, á Viðskiptaþingi Viðskiptaráðs 8. febrúar 2001 þegar hann gagnrýndi hringl og stefnuleysi pólitískra andstæðinga sinna.
Í morgun var birt viðtal við Kristrúnu Frostadóttur forsætisráðherra í hinu þekkta og vinsæla hlaðvarpi The Rest is Politics. Hlaðvarpinu stýra eins og kunnugt er tveir Bretar þeir Alastair Campell, fyrrum spunameistari Tony Blair fyrrverandi forsætisráðherra Bretlands, og Rory Stewart fyrrum þingmaður Íhaldsflokksins þar í landi.
Neikvæðnin og bölmóðurinn í nei-sinnum minnir helst á manninn sem fór upp að bóndabæ til að fá lánaðan tjakk vegna þess að það var sprungið hjá honum og engan hafði hann tjakkinn.Á leiðinni upp að bænum tekst honum að sannfæra sjálfan sig um að bóndinn vilji alls ekki lána honum ytjakk og að lokum biður hann ekki um tjakkinn heldur hreytir ókvæðisorðum í