Vissulega eru til illa innrættir menn sem hafa þann einbeitta ásetning að vinna öðrum tjón. Þeir eru samt næsta fáir og misgjörðir sjaldnast sprottnar af hreinum illvilja. Oft er það einfaldlega svo að menn eru lentir í öngstræti; það mark og mið sem þeir settu sér leiddi þá afvega — en þeir eru

Eigendur fasteigna við Suðurlandsbraut sem og rekstraraðilar við götuna áttu fund með frambjóðendum Samfylkingarinnar til borgarstjórnar síðastliðinn miðvikudag þar sem til umræðu var fyrirhuguð þrenging götunnar. Til stendur að fækka akgreinum í eina í hvora átt og fjarlægja um 450 bílastæði, eða

Síðastliðinn miðvikudag birtist í Berlingske grein eftir Ditlev Tamm, fyrrv. prófessor í réttarsögu við Hafnarháskóla, sem er mörgum íslenskum lögfræðingum kunnur. Hann var hér síðast á ferð í október í fyrra og flutti þá erindi á málfundi um stjórnspeki Snorra Sturlusonar. Í greininni í liðinni

Það er svo bágt að standa í stað, og mönnunum munar annaðhvort aftur á bak ellegar nokkuð á leið. Þessar ljóðlínur Jónasar eru fjarska spaklegar í einfaldleika sínum svo margoft hefur verið lagt út af. Þegar ég var að fletta í Nýjum félagsritum í vikunni sem leið sá ég að Jón Sigurðsson forseti

Í liðinni viku birtist í Dagmálum Morgunblaðsins viðtal sem El­ín­borg Una Einarsdóttir blaðamaður átti við þær Hildi Ýr Ísberg og Halldóru Björt Ewen, íslenskukennara við Menntaskólann við Hamrahlíð. Hildur Ýr kom þar meðal annars inn á að gjarnan væri ætlast til þess að skólar drægju úr kröfum

Facilis descensus Averni — „hæg er leið til helvítis“ segir Virgill í Eneasarkviðu en þrátt fyrir það reynist leiðin þangað Eneasi torsótt. Í handanheimum hittir hann fyrrum heitmey sína, fönísku kóngsdótturina Dídó, sem vísar ástarjátningum hans á bug. Hann hafði yfirgefið hana að dómi guðanna en

Ég las á dögunum smásögu breska Nóbelsskáldsins Rudyards Kipling, The Man Who Would Be King. Sögusvið hennar er breska Indland og árið er 1886 en sjálfur var Kipling fæddur og uppalinn þar eystra. Sagan segir frá breskum blaðamanni (Kipling sjálfur að öllu leyti nema nafninu) sem aðstoðar tvo landa

Allir þurfa að læra sögu, þó ekki nema væri til að auka sjálfskilning og þekkja svörin við einföldum spurningum á borð þá hvernig Íslendingum tókst á tuttugustu öld að brjótast úr örbirgð til bjargálna, en nánar tiltekið þá tólffaldaðist landsframleiðsla á mann hér á landi á síðustu öld og

Í nýútkomnu hefti Skírnis birtist áhugaverð grein Ólínu Þorvarðardóttur, prófessors við Háskólann á Bifröst, þar sem hún gerir stöðu móðurmálsins að umtalsefni og leiðir til úrbóta í þeim efnum. Hún leggur út af ljóðlínum Snorra Hjartarsonar: „Land, þjóð og tunga, þrenning sönn og ein, / þér var ég