Fljótlega eftir að hún var ráðin til starfa þar sumarið 2000, vakti hún athygli vegna þess að hún leysti öll verkefni sín með bros á vör og hnittnum tilsvörum.
Hún hafði alltaf mikið að gera og vinnufélagar hennar minntust þess ekki að hafa nokkru sinni séð hana í slæmu skapi. Hún leysti öll vandamál og smitaði frá sér með glöðu viðmóti sínu. Mörgum þótti það ekki skemma fyrir að hún var myndarleg og hafði áður starfað sem fyrirsæta.
Eins og aðrir átti hún sér drauma og vonir. Hún var að spara til að geta farið til Mósambík þar sem hún vildi stofna skóla fyrir munaðarlaus börn.
En þessir draumar hennar rættust aldrei.
Þess í stað endaði líf hennar á hörmulegan og tilgangslausan hátt þegar hún var myrt með 17 hnífsstungum á heimili sínu.
Morðinginn var fyrrum unnusti hennar, hinn 36 ára Tim Permenter, sem hún hafði slitið sambandinu við nokkrum vikum áður en hún var myrt í október 2003.
Tim tók sambandsslitunum mjög illa og hefndi sín grimmdarlega. Eftir morðið reyndi hann að varpa sökinni á Roc Herpich, fyrrum unnusta hennar. Með blóði úr Karen skrifaði hann stórum stöfum R-O-C á vegg heima hjá Karen í von um að lögreglan teldi Karen hafa skrifað þá á lokasekúndum lífsins til að koma upp um morðingja sinn.
Hann notaði hægri hönd hennar til að skrifa á vegginn en áttaði sig ekki á að hún var örvhent. Hann gerði þess utan mörg önnur mistök sem urðu honum einnig að falli.
Hinn eini rétti
Þegar Karen var 38 ára varð hún fyrir andlegu og líkamlegu áfalli þegar hún greindist með MS-sjúkdóminn á byrjunarstigi.
Það var nánast óbærileg tilhugsun fyrir hana að sjúkdómurinn myndi bara versna og hún enda í hjólastól. En þetta rændi hana þó ekki alveg lífsgleðinni og í staðinn fyrir að gefast upp og óttast hið versta, ákvað hún að lifa lífinu til fulls svo lengi sem sjúkdómurinn kæmi ekki í veg fyrir það.
Þetta herti hana í leitinni að hinum eina rétta og hún eignaðist hvern kærastan á fætur öðrum í von um að þar væri ástin eina fundin.
Hún varð ástfangin af Tim Permenter en samband þeirra endaði skelfilega.
Þegar Karen komst að því fyrir tilviljun að sakaskrá Tim var eins löng og dagatal og að hann hefði setið í fangelsi fyrir meðal annars mannrán og morðtilraun vildi hún ekki hafa neitt með hann að gera.
En enginn gat gert sér í hugarlund hversu dýru verði það yrði keypt að slíta sambandinu við Tim.
Fyrstu kynnin
Karen og Tim hittust fyrst þegar hún fór á bílasölu í Tampa þar sem þau bjuggu bæði. Hún var að hugsa um að kaupa lítinn bíl. Tim var fyrir tilviljun staddur á bílasölunni og bauðst til að aðstoða hana.
Hann sagði henni frá bílunum og bauðst til að fara með henni í reynsluakstur. Þetta endaði með að hann lét hana fá símanúmerið sitt og bauðst til að aðstoða hana meira ef hún þyrfti.
Þremur dögum síðar snæddu þau saman og var það upphafið að ástarsambandi þeirra.
Karen sagði vinnufélögum sínum að hún væri sannfærð um að nú hefði hún fundið hinn eina rétta.
Hún var fráskilin, hafði skilið við Jeff Payne þegar hún var 35 ára. Nokkrum mánuðum áður en hún kynntist Tim hafði hún bundið enda á ástarsamband við Roc Herpick því hún sætti sig ekki við að hann neytti fíkniefna.
Lögreglan beindi sjónum sínum að bæði Tim og Rob eftir að Karen var myrt föstudaginn 10. október 2003.
Hrottalegt morð
Laugardaginn 11. október 2003 hringdi Tim, að því er virtist í miklu uppnámi, í neyðarlínuna og tilkynnti að Karen hefði verið myrt.
Hann sagðist margoft hafa hringt í hana en hún hafi ekki svarað og því hafi hann að lokum ekið heim til hennar af ótta við að eitthvað hefði komið fyrir.
Hann sagðist hafa verið hræddur um að hún hefði liðið út af vegna MS-sjúkdómsins og lægi kannski hjálparlaus á gólfinu.
Hann var með lykil að heimili hennar en þurfti að sögn ekki að nota hann því útidyrnar voru hálfopnar þegar hann kom að húsinu.
Þegar neyðarvörðurinn bað hann um að segja frá aðkomunni fór hann að gráta.
Neyðarvörðurinn spurði hann hvort Karen væri með meðvitund. „Nei, hún er dáin. Það er blóð út um allt og morðinginn er líklega maður að nafni R-O-C. Það er skrifað með blóði á vegginn,“ sagði hann grátandi.
Michael Holbrook, frá morðdeild lögreglunnar, kom fyrstur á vettvang. Margt í hegðun Tim vakti athygli hans en það var auðvitað ekki óalgengt að manneskja, sem finnur lík nákomins, hegði sér undarlega.
Tim lagði mikla áherslu á að segja Holbrook frá bókstöfunum á veggnum, þrátt fyrir að þeir væru svo augljósir að þeir gátu ekki farið framhjá neinum.
Áður en tæknideild lögreglunnar kom á vettvang áttaði Michael sig á að miðað við hvernig Karen lá á gólfinu, þá gat hún ekki hafa skrifað bókstafina á vegginn.
Krufning leiddi í ljós að margar af þeim 17 hnífsstungum, sem Karen varð fyrir, voru einar og sér banvænar. Hnífurinn hafði meðal annars farið beint í gegnum hjartað. Af þessari ástæðu var algjörlega útilokað að hún hefði getað skrifað nafn morðingjans á vegginn.
Það hefði líka verið meira en lítið undarlegt ef morðinginn hefði skrifað nafnið sitt á vegginn.
Þess utan hafði Karen slitið sambandinu við Roc ári áður og þau höfðu aðeins hist einu sinni eftir það og hafði ekkert dramatískt gerst þá. Roc var þó yfirheyrður en lögreglan útilokað strax að hann hefði myrt Karen.
Pítsukassinn
Lögreglan taldi ljóst miðað við hversu hrottalegt morðið var, að Karen og morðinginn hefðu þekkst.
Morðinginn vildi vera alveg viss um að hún myndi ekki lifa af og gæti borið kennsl á hann.
Annað sem styrkti þessa kenningu var kvittun fyrir pöntun á pítsu klukkan 20.48 á föstudagskvöldinu, kvöldið áður en Karen var myrt. Þrjár sneiðar höfðu verið borðaðar en engar leifar af pítsu fundust í maga Karenar við krufninguna.
Pitsusendillinn, sem kom með pítsuna um klukkan 21, sagðist hafa heyrt karlmann spyrja Karen hver væri kominn. Hafi svar hennar verið í líkingu við: „Það er pitsusendillinn.“ Síðan hafi hún sagt stutt nafn, annað hvort Tim eða Tom.
Á pitsastaðnum var engin vafi í huga starfsfólks um að það hefði verið karlmaður sem pantaði pítsuna.
Það var því ekki annað að sjá en Karen og morðinginn þekktust mjög vel og athygli lögreglunnar beindist sífellt meira að Tim.
Jeff Payne, fyrrum eiginmaður Karenar, var einnig yfirheyrður því hún hafði sagt tveimur vinkonum sínum að þau hefðu ekki getað komið sér saman um framfærslugreiðslur hans til hennar. Jeff hafði skilið nokkur gróf skilaboð eftir á símsvara hennar en þrátt fyrir þetta útilokaði lögreglan fljótlega að Jeff hefði myrt hana því hann hafði góða fjarvistarsönnun.
Skuggahliðar Tim
Sjónir lögreglunnar beindust í sífellt meiri mæli að Tim. Sambandsslit hans og Karenar höfðu verið dramatísk og einkenndust af illskeyttum rifrildum.
Hún hafði fyrir tilviljun komist að skuggalegri fortíð hans og gat ekki sætt sig við hana.
Þau höfðu horft á sjónvarpið saman kvöld eitt. Þátturinn sem þau horfðu á snerist um að fólk skýrði maka sínum frá óþekktri hlið á sjálfum sér. Sumir þátttakendanna áttu sér vægast sagt svakaleg leyndarmál og þetta kom Karen mjög á óvart. Hún spurði Tim hvernig það gæti verið að tvær manneskjur, sem ættu í ástarsambandi, leyndu einhverju fyrir hvort öðru.
„Það er hlið á mér sem þú veist ekki um,“ svaraði hann og kveikti á tölvunni sinni. Á heimasíðu lögreglunnar fann hann mynd af sjálfum sér og í myndatextanum stóð að hann hefði hlotið 16 dóma, meðal annars fyrir að hafa reynt að skjóta mann þegar hann framdi rán.
Hann hafði einnig hlotið dóm fyrir að hafa verið melludólgur og fyrir mannrán og nauðgun. Í heildina hafði hann setið í fangelsi í 12 ár. Hann var nýsloppinn út þegar hann kynntist Karen.
Karen brá mjög við þetta og krafðist þess að hann kæmi sér nú þegar út úr íbúðinni. Hún sagðist ekki vilja hafa neitt með hann að gera og krafðist þess að hann kæmi aldrei aftur heim til hennar.
Hún sagðist ætla að pakka eigum hans niður og hann gæti síðan sótt þær á vinnustað hennar.
Tim sagðist ekki hafa verið í Tampa daginn sem Karen var myrt. Hann sagðist hafa verið í bænum Moon Lake, sem er um 50 km frá heimili Karenar, með vini sínum.
Við athugun á farsímanotkun hans kom í ljós að hann hafði hringt nokkur símtöl á föstudagskvöldinu og notast við sendi nærri heimili Karenar. Eitt af þessum símtölum var á pitsastaðinn.
Annað var til vinar sem játaði síðar að hafa sótt Tim þetta kvöld nálægt heimili Karenar. Þetta símtal var klukkan 21.32 sem var stundin sem réttarmeinafræðingar töldu að Karen hefði verið myrt á.
Dæmið mig til dauða
Réttarmeinafræðingar fundu húð frá annarri manneskju undir fingurnöglum Karenar. DNA-rannsókn sýndi að húðin var af Tim. Þess utan fundust fingraför hans á fyrrnefnda pítsukassanum.
Hann var því handtekinn, grunaður um morð.
Að lokum voru sönnunargögnin orðin svo mörg og góð að hann sá sér þann kost vænstan að játa morðið.
Þegar málið var tekið fyrir dóm sagðist hann hafa farið heim til Karenar í von um að þau gætu tekið saman á nýjan leik. Það hefði hún alls ekki viljað en hafi fallist á að borða pítsu með honum.
Áður en dómur var kveðinn upp bað Tim dómarann og kviðdóminn um að dæma sig til dauða.
En dómurinn hljóðaði upp á ævilangt fangelsi án möguleika á náðun.
Eftir dómsuppkvaðninguna gerðist sá óvenjulegi atburður að Tim áfrýjaði dómnum og krafðist þyngri refsingar.
Áfrýjunardómstóll tók málið fyrir haustið 2005 og dæmdi hann til dauða.
Tim situr á svokölluðum dauðagangi í fangelsi í Flórída og bíður aftöku.
