Svona var aðkoman þegar lögreglan kom á vettvang.
Ekki öfundsverð
Fáir, ef nokkur, öfundaði Dixie Shanahan af lífi hennar. Ofbeldi og kynferðislegt ofbeldi var daglegt brauð fyrir hana í hjónabandinu með Scott Shanahan. Þess utan var hún beitt kynferðislegu ofbeldi þegar hún var barn.
Á barnsaldri bjó hún með móður sinni og stjúpföður í smábænum Defiance í Iowa í Bandaríkjunum. Tæplega 300 manns bjuggu í bænum. Þegar móðir hennar ákvað loks að binda enda á samband sitt við stjúpföður Dixie var ákveðið að Dixie myndi flytja heim til unnusta síns, Scott, og móður hans.
Hún kynntist Scott í menntaskóla þegar hún var 15 ára, hann var tvítugur. Þegar móðir hans lést 1994 erfði hann húsið og 150.000 dollara. Scott og Dixie, sem höfðu þá verið par í rúmlega 10 ár, ákváðu þá að ganga í hjónaband. Hann var 33 ára og hún 28 ára.
Barnshafandi og lamin
Skömmu eftir brúðkaupið byrjaði Dixie að vinna á elliheimili. Hún var barnshafandi, fyrsta barn þeirra hjóna. Það var á þessum tíma sem fólkið í nærumhverfi hennar fór að taka eftir því að hún var beitt ofbeldi.
„Þegar hún var barnshafandi í fyrsta sinn, birtist hún með glóðarauga. Hún sagði að aldrei að Scott hefði gert þetta en fólk vissi að hann lamdi hana,“ sagði einn fyrrum vinnufélaga hennar þegar réttarhöldin fóru fram.
Frumburðurinn, Zachary fæddist 1996, og eftir það fór Scott að beita hana enn meira ofbeldi, bæði barsmíðum og kynferðislegu.
Fyrir dómi var skýrt frá því í smáatriðum hvílíkt ofbeldishelvíti Dixie hafði búið við. Scott fór með hana eins og þræl og neitaði henni að umgangast annað fólk en það sem hún hitti í vinnunni.
Eins og þræll
„Hann stjórnaði lífi hennar algjörlega. Hún mátti ekki eiga vini. Dixie varð þræll Scott,“ sagði Stephan Janpuntich, verjandi Dixie.
Annar vinnufélagi Dixie sagðist árangurslaust hafa reynt að fá hana til að leita sér aðstoðar til að sleppa frá Scott. Meðal þess sem kom fram fyrir dómi var að Scott hefði lamið hana og kastað út úr bíl þegar þau voru í bíltúr og að hún hefði mætt skömmustuleg í vinnu með glóðarauga á báðum og sprungna vör.
Scott virtist hafa heilaþvegið hana þannig að hún taldi sig ekki geta lifað án hans. Hún tók því alltaf við honum eftir að hann hafði beitt hana alvarlegu ofbeldi. Honum var ítrekað stungið í steininn eftir að nágrannar hringdu í lögregluna þegar þeir óttuðust um líf Dixie.
Í september 1997 var Scott handtekinn enn einu sinni eftir að hann hafði lamið Dixie með járnröri. Honum var haldið í fangelsi í fjóra daga en fékk þá að fara heim. Nokkrum mánuðum síðar eignuðust þau hjónin annað barn sitt.
„Hún þekkti ekki neitt annað líf en þetta. Þannig var þetta og þannig hafði þetta alltaf verið hjá þeim,“ sagði nágranni þeirra hjóna fyrir dómi.
Í október 2000 var lögreglan send að heimili þeirra hjóna. Þá hafði engin séð eða heyrt frá Dixie dögum saman. Lögreglan fann hana illa farna, læsta inni í kjallaranum. Hún var bundin með málmherðatrjám.
Scott var handtekinn á nýjan leik og í þetta sinn leit út fyrir að hann fengi þungan dóm því hann var ákærður fyrir frelsissviptingu og að hafa beitt Dixie ofbeldi.
Flúði til Texas
Dixie tók börnin og flúði til systur sinnar í Texas. Þar með missti hún af réttarhöldunum yfir Scott en þar átti hún að vera aðalvitnið. Án vitnisburðar hennar voru ekki nægilegar sannanir fyrir hendi og hann gekk út úr dómsalnum sem frjáls maður.
Það fyrsta sem hann gerði var að fara til Texas þar sem hann hafði uppi á Dixie og börnunum og tók þau með sér heim.
Um hríð virtist sem hjónin hefðu komist að þeirri niðurstöðu að nú væri nóg komið því nágrannarnir heyrðu ekki lengur nein læti frá heimili þeirra. Scott og Dixie vissu vel að allir bæjarbúar vissu hvað gerðist inni á heimilinu og því létu þau lítið fyrir sér fara og áttu ekki í samskiptum við annað fólk.
Það fór heldur ekki framhjá lögreglunni í bænum að rúmlega ár leið án þess að hún væri kölluð heim til Dixie og Scott.
Ný kærasta
Þegar fyrrum vinnufélagi Dixie hitti hana fyrir tilviljun úti í búð sagði hún að Scott hefði yfirgefið hana þegar hún varð barnshafandi í þriðja sinn. Hún sagði að hann hefði fundið sér nýja kærustu og væri farinn að nota fíkniefni.
„Öllum var eiginlega sama og engin saknaði hans. Við töldum öll að Dixie væri betur komin án hans,“ sagði nágranni hennar í samtali við Los Angeles Times.
Nærsamfélagið sýndi Dixie mikinn stuðning og fólk tók eftir því að hún var mun hamingjusamari án Scott. Bæjarbúar voru hjálpsamir þegar eftir því var óskað og margir studdu við Dixie til að hún gæti veitt börnunum sínum þremur gott líf.
Engin ummerki eftir Scott
Það var eins og Scott hefði horfið af yfirborði jarðar. Engin sá eða heyrði frá honum. Dixie sagði vinum sínum að hann hefði hringt í sig og haft í hótunum og að hann hefði einnig hótað að siga lögfræðingi á hana því hún hafði neitað honum um að vera viðstaddur fæðingu þriðja barns þeirra.
Þar sem hjónin höfðu eiginlega engar tekjur hafði arfurinn frá móður Scott haldið þeim á floti. Scott var þekktur fyrir að nískur og stjórnsamur. Það vakti því athygli margra þegar Dixie byrjaði að selja eigur hans.
„Ég vissi að Scott hafði góða yfirsýn yfir eigur sínar og þegar Dixie vildi selja mér traktorinn hans, sagði ég að ég myndi skila honum ef hann kæmi aftur í bæinn. Hún sagði að hann myndi aldrei koma aftur,“ sagði Emmett Wise, nágranni hjónanna, í samtali við Los Angeles Times.
Árangurslaus leit
Lögreglan ræddi ítrekað við Dixie sem sagðist heyra öðru hvoru frá Scott en að hún hefði ekki séð hann síðan hann yfirgaf fjölskylduna.
Í hvert sinn sem lögreglan kom heim til Dixie, tók hún á móti lögreglumönnunum í innkeyrslunni. Hún sagði þeim að Scott hefði tekið það sem eftir var af arfinum með sér.
Lögreglan leitaði að Scott í gegnum hina ýmsu gagnagrunna, leitaði aðstoðar hjá bankanum hans og hjá lögreglunni í bænum sem Dixie sagði hann hafa flutt til. En allt var þetta án árangurs.
Að lokum vildi lögreglan gera húsleit heima hjá Dixie. Lögreglumenn sóttu hana og fluttu á lögreglustöðina þar sem hún var yfirheyrð. Hún hélt fast við að hún vissi ekki neitt um hvar Scott héldi sig nema það sem hún hafði áður sagt lögreglunni. Henni var síðan ekið heim til vinkonu hennar og er hún þá sögð hafa sagt: „Þeir munu finna hann.“
Viðbjóðsleg lykt
Þegar lögreglumenn höfðu leitað í nær öllu húsi Dixie tóku þeir eftir því að eitt svefnherbergið var harðlokað. Pappakassar, leikföng og húsgögn stóðu fyrir utan herbergið. Þegar lögreglumennirnir fjarlægðu þetta frá dyrunum sáu þeir að upprúllað handklæði lá við þröskuldinn. Þeir tóku einnig eftir því að ilmkerti var nærri dyrunum.
Þeir dýrkuðu lásinn upp og opnuðu. Ólýsanlegur óþefur tók á móti henni. Í hjónarúminu lá rotnandi lík Scott. Þar sem hnakki hans hafði verið, var stórt gat eftir skotið sem hafði banað honum.
Játaði morðið
Dixie játaði að hafa skotið Scott í höfuðið að morgni 30. ágúst 2002. Hún var þá langt gengin með þriðja barn þeirra.
Fyrir dómi sagði Dixie sögu sína.
Hún sagði að þennan morgun hafi hún vakið börnin tvö og gefið þeim morgunmat. Sonurinn reyndi að vekja Scott en var sagt að hann vildi sofa aðeins lengur.
Þegar Scott vaknaði brjálaðist hann þegar hann heyrði að sonurinn hefði farið í skólann áður en hann vaknaði. Hann kýldi Dixie í kviðinn og fór síðan og sleit alla símana í húsinu úr sambandi svo hún gæti ekki hringt eftir aðstoð. Hann vildi að hún missti barnið sem hún gekk með. Hún óttaðist að hann myndi lemja hana svo mikið að hún myndi missa barnið.
Hann lét hana liggja á eldhúsgólfinu á meðan hann sótti riffilinn sinn og hlóð hann tveimur skotum. Hann tók byssuna með inn í svefnherbergið og lagðist í rúmið. Eini síminn, sem hann hafði ekki rifið úr sambandi, var við hliðina á rúminu. Dixie sagðist hafa verið harðákveðin í að hringja eftir aðstoð.
Þegar hún reyndi að læðast að símanum hreyfði Scott sig í rúminu. Hún óttaðist að hann myndi drepa hana ef hann næði henni og því tók hún riffilinn og skaut hann í hnakkann.
Nærsamfélagið studdi hana
Bæjarbúar höfðu lengi óttast að hið ofbeldisfulla hjónaband myndi enda með drápi en áttu ekki von á því að það yrði Scott sem yrði drepinn. Þegar í ljós kom að Dixie hafði drepið hann slógu bæjarbúar hring um hana og studdu með ráðum og dáð.
Þeir söfnuðu 15.000 dollurum sem dugði til að greiða trygginguna sem hafði verið sett fyrir lausn hennar úr fangelsi.
Nágrannar og fyrrum vinnufélagar ræddu við fjölmiðla og lýstu yfir stuðningi við hana og sögðu að ef hún hefði ekki drepið Scott, þá hefði hann drepið hana.
Dómurinn
Dixie hafði játað að hafa drepið Scott og var boðið að ljúka málinu með því að sættast á tíu ára fangelsisdóm gegn því að hún félli frá því að réttað yrði yfir henni. Hún hefði væntanlega þurft að sitja inni í tvö ár af þessum tíu.
Hún var þess fullviss að frásögn hennar um það helvíti sem hún bjó við árum saman myndi duga til að sannfæra kviðdóminn um að hún hefði drepið Scott í sjálfsvörn. Hún hafnaði því þessu boði.
Áður en kom að dómsuppkvaðningunni giftist hún Jeff Duty en honum kynntist hún fljótlega eftir að hún var látin laus gegn tryggingu.
Fimm konur og sjö karlar voru í kviðdómnum. Það tók hann sjö klukkustundir að komast að niðurstöðu. Var kviðdómurinn sammála um að sakfella Dixie og var hún dæmd í 50 ára fangelsi og átti ekki möguleika á reynslulausn fyrr en eftir 35 ár.
Tom Vilsack, ríkisstjóri í Iowa, lét það vera eitt síðasta embættisverk sitt 2007 að stytta dóm Dixie í tíu ár.
2018 var henni veitt leyfi til að yfirgefa fangelsið þar sem hún hafði fengið vinnu. Hún hafði þá setið í fangelsi í 14 ár.
Byggt á umfjöllun Snapped, LA Times, GenerationWhy og Caselaw.
