Útvarpsmaðurinn Kristján Guðjónsson segist hafa elt tilviljun samhliða starfi sínu í Lestinni hjá Ríkisútvarpinu og á milli fæðingarorlofa. Tilviljun sem átti sér stað í strætisvagni árið 2023 er hann tók viðtal við farþega sem þar var staddur.

„Ég hitti mann í strætó í desember 2023 og tók við hann viðtal fyrir Rás 1. Hann hét Guðmundur Arnfinnsson. Hann var að koma úr leiðangri með poka fullan af bókum sem hann hafði keypt í Bónus til að gefa í jólagjöf (en lesa þó fyrst). Hann sagði mér frá vísnagerð sinni, ljóðaþýðingum sem hann hafði unnið að, sagði mér frá vikulegum vísnagátum sem hann gerði fyrir Morgunblaðið, og fleira. Semsagt, forvitnilegur og líflegur karl.

Ég kvaddi hann þegar hann steig úr vagninum í Hamraborginni. Seinna frétti ég að hann hafi verið bráðkvaddur, einmitt þar, bíðandi eftir næsta strætó á leið heim til sín.“

Guðmundur þessi hafði aldrei á sinni 87 ára ævi verið í viðtali nokkurs staðar en fyrir einskæra tilviljun fór það svo að hans síðasta samtali var útvarpað í Ríkisútvarpinu. Eftir að hafa frétt af andlátinu ákvað Kristján að reyna að kynnast manninum og betur og áttaði sig fljótt á því að þessi hlédrægi hæfileikamaður verðskuldaði sinn eigin útvarpsþátt. Sá þáttur er nú orðinn að veruleika og verður fluttur í línulegri dagskrá á Rás 1 um páskana og er þegar aðgengilegur í spilara RÚV.

Kristján þakkar aðstandendum Guðmundar, eða Munda eins og hann var kallaður, fyrir að hafa tekið vel í hugmyndina um þáttinn sem heitir einfaldlega Mundi. Eftir Munda liggja mörg ljóð og kvæði sem Kristján langaði að veita framhaldslíf og les nokkur þeirra upp í þættinum. Eins fékk hann tónlistarmanninn Bjarna Daníel til að syngja texta eftir Munda við portúgalska Eurovision-lagið, Amar Pelos Dois.

Við gerð þáttarins segist Kristján hafa farið í marga hringi og
„margar pælingar um tilviljanir, um lífið og dauðann, um það sem maður skilur eftir sig, um söfnunaráráttu, um hefðbundinn skáldskap sem tjáningarmáta og tengingu við fyrri kynslóðir, um alþýðulist, um sköpunarþrána, um tengingar milli fólks“.

Kristján lýkur færslu sinni með einu kvæði eftir Munda frá árinu 2019.

„Jarðlíf

Á meðan dagar hverfa út á höfin endalaust
og hrannir ljóma eitt andartak í senn,
á meðan angar foldin græn og fellir lit um haust
og fjallsins tindur varir þarna enn.

Á meðan láta kunn í eyra kvæði forn og ný,
er kári þreytir dátt sitt strengjaspil,
á meðan raddir vorsins allar vekur sunna hlý,
þá vil ég enn sem forðum kenna til.

Á meðan logar tímans bál skal teyga fjör og mátt,
en tæmdum bikar fleygt í myrkrahöf,
á meðan fuglinn veifar glöðum væng um loftið blátt
og vekur þeyrinn blóm á týndri gröf.“