„Rannsóknir hafa sýnt að 50% nemenda í 10. bekk grunnskóla og 90% nemenda í framhaldsskóla fá ekki nægan nætursvefn,“ segir Dagur í aðsendri grein í Morgunblaðinu þar sem hann færir rök fyrir þessu.
„Af hverju skiptir það máli? Ef svefn væri lyf þá væri innihaldslýsingin meðal annars þessi: svefn bætir athygli, einbeitingu, námsárangur og úthald, dregur úr kvíða, líkum á þunglyndi og bætir almenna líðan og hamingju. Nægur svefn bætir samskipti og hjónabönd, og já, eykur kynorku og bætir kynlíf. Og reyndar mætti þannig lengi telja af rannsóknarstuddum niðurstöðum um mikilvægi og kosti góðs og nægjanlegs svefns.“
Dagur segir að fleiri rök séu fyrir því að seinka upphafi skóladags. Vísar hann í nýja úttekt á vegum sveitarfélaganna á höfuðborgarsvæðinu sem sýnir að þegar skólar hefjast að hausti taki 30 mínútum lengur að komast á bíl frá Hafnarfirði í miðborg Reykjavíkur.
„Ástæðan er sú að nánast allir grunn-, framhalds- og háskólar á höfuðborgarsvæðinu byrja á bilinu klukkan 8.10-8.30 (nema í Reykjavík).“
Dagur bendir á að ótrúlega hátt hlutfall nemenda og starfsmanna skólanna fari ferða sinna á bíl samanborið við nágrannalönd. Leiðin til að bregðast við því sé að gera almenningssamgöngur miklu meira aðlaðandi, með forgangsreinum og aukinni tíðni, líkt og til standi með borgarlínu.
„En það er engin ástæða til að bíða með að seinka upphafi skóladags til að stuðla að betri svefni og vinna gegn þessum álags- og tafatoppum í umferðinni. Reykjavík hefur sýnt að það er hægt,“ segir Dagur og bendir á að fyrir tveimur árum hafi upphafi skóladags verið seinkað á unglingastigi í öllum grunnskólum borgarinnar. Þetta var gert eftir tilraunaverkefni, rannsóknir og víðtækt samráð með þátttöku unglinga, kennara og skólastjórnenda.
„Verkefnið var vel undirbúið og unnið í samstarfi við vísindafólk í svefnrannsóknum. Það hefur gengið gríðarlega vel og mælst vel fyrir. Ég þori að fullyrða að meginþorri nemenda og starfsfólks vilji ekki fara til baka. Rökin um betri svefn ættu að nægja ein og sér,“ segir hann í grein sinni.
Dagur segir svo að lokum að til að bæta umferðina sé líka mikilvægt að fleiri noti strætó, hjóli eða gangi.
„Til að auka almenningssamgöngur hjá ungu fólki væri ráð að strætó-passi fylgdi með skráningargjöldum í framhalds- og háskóla. Hjólainnviði við skóla þarf áfram að bæta. Sömu aðferðum ætti að beita fyrir stóra vinnustaði. Skattfrelsismörk vegna samgöngusamninga vinnustaða hafa ekki breyst árum saman. Þau mætti hækka,“ segir hann og nefnir svo að vinnustaðir og opinberar stofnanir verji oft miklu hærri fjárhæðum í niðurgreidd bílastæði en til starfsfólks sem tekur strætó eða hjólar.
„Það er sanngirnismál að þar verði betra jafnvægi. Seinkun skóladags og virkir ferðamátar skipta verulegu máli fyrir heilsuna í gegnum hreyfingu og svefn. Við vitum þetta. Gerum þetta.“
