Ég er að mörgu leyti mjög hrifinn af Bandaríkjunum. Finnst einstaklega gaman að koma þangað. Stærð landsins, sagan og menningin er heillandi – og af því við lifum í ameríkaníseruðum heimi er ótrúlegt hvað maður kannast við margt. Ég hef sagt að ég gæti báðnað inn í ameríska menningu og kannski aldrei komið þaðan aftur, svo eru áhrif hennar sterk.
Ég er er þeirrar skoðunar að fólksflutningarnir miklu til Bandaríkjanna séu umþaðbil merkasti atburður mannkynssögunnar – og þau gildi sem Bandaríkin byggðu upprunalega á lýsa mannkyninu leið.
En ég vildi ekki vera snauður maður í Bandaríkjunum.
Bandaríkin eru samfélag sem er gerólíkt því sem Íslendingar vilja almennt hafa. 50 milljón Bandaríkjamanna eru án heilbrigðisþjónustu, nýjar tölur sýna að álíka stór hópur í landinu á erfitt með að brauðfæða sig.
Bandaríkin standa í stórfelldum hernaði á erlendri grund. Þau hafa herstöðvar í tugum landa, eyða ofboðslegum fjármunum í hermál, eiga í sífelldum stríðum út um heiminn, nú síðast í Írak og Afganistan. Landið er gersýrt af hernaðarhyggju.
Skuldir Bandaríkjanna eru botnlausar, þau eru rekin með gengdarlausum viðskiptahalla.. Vegna þessa er bandaríkjadollar mjög óstöðugur gjaldmiðill. Það er búist við að hann eigi eftir að lækka mikið í náinni framtíð. Bandaríkin eru hnignandi veldi – Obama forseti mun ekki geta breytt því.
Bandaríkin eru ríki sem er stjórnað af stóru og gráðugu auðvaldi. Stórfyrirtæki og bankarnir ráða ferðinni, stjórnmálamenn eru á mála hjá þeim eins og strengjabrúður. Þetta var það sem Eisenhower forseti varaði við og kallaði military-industrial complex.
Misskipting auðs og lífsgæða í Bandaríkjunum er þannig að okkur hryllir við.
Ég verð hissa þegar ég heyri talað um að Íslendingar eigi að leita undir verndarvæng Bandaríkjanna. Við vorum þar eitt sinn, en svo tók Bandaríkjaher saman föggur sínar og fór.
Aðalatriðið er þó að heimssýn Bandaríkjanna er gjörólík því sem við eigum að venjast hér á Íslandi. Hvað gildismat varðar sverjum við okkur í ætt við Evrópu; meira að segja stór hluti þeirra sem teljast til hægri á Íslandi væri álitinn hálfgildings sósíalistar í Bandaríkjunum.
Ég var einmitt að segja vinkonu minni bandarískri frá því um daginn sem teldist viðtekið í heilbrigðis- og menntamálum á Íslandi, hjá öllum stjórnmálaflokkum.
Og það var orðið sem henni datt fyrst í hug: Sósíalismi.