„En ég hafði einnig á sínum tíma heyrt það, sem Púlli sagði: „Engin dýrtíð á Vopnafirði. Allt skrifað.““ Þetta er tilvitnun í greinina „Flagð undir fögru skinni,“ sem Pétur Benediktsson bankastjóri og síðar þingmaður sjálfstæðismanna skrifaði laust eftir miðja síðustu öld. Hún hefur lítið með

Lífeyrissjóðir eiga meirihluta eða stóran hluta í flestum stærri fyrirtækjum landsins. Forstjórar tveggja slíkra lífeyrissjóðafyrirtækja hafa nú með greinaskrifum tekið þátt í pólitískri herferð Miðflokksins og hinna stjórnarandstöðuflokkanna gegn því að fólkið í landinu fái sjálft að ákveða hvort

  Samtök fyrirtækja í fjármálaþjónustu efndu til áhugaverðs fundar á dögunum til þess að ræða það sem oft er kallað Íslandsálag. Sérfræðingar bankanna sýndu þar fram á að vegna sérstakra skatta og álaga, sem leggjast á íslenska banka, séu vextir um 0,96 til 1,15 prósentustigum hærri en vera þyrfti.

Í aðdraganda forsetakosninga árið 1968 var almennt gert ráð fyrir því að Gunnar Thoroddsen, fyrrum borgarstjóri og fjármálaráðherra Sjálfstæðisflokksins, yrði valinn til að taka við embætti forseta Íslands. En það fór á annan veg en gert hafði verið ráð fyrir. Gunnar sagði af sér embætti