Orðið á götunni er að sums staðar gangi brösuglega að koma saman starfhæfum meirihlutum eftir sveitarstjórnarkosningarnar á dögunum.

Sjálfstæðisflokkurinn og Miðflokkurinn eru sigurvegarar kosninganna í Reykjavík. Báðir flokkar bættu við sig miklu fylgi og þremur mönnum. Sjálfstæðisflokkurinn úr sex í níu og Miðflokkurinn, sem ekki átti borgarfulltrúa á síðasta kjörtímabili, náði þremur mönnum inn í borgarstjórn.

Einar Þorsteinsson endurtekur nú í sífellu að hann útiloki samstarf við Samfylkinguna í borgarstjórn, nái hann á annað borð kjöri í kosningunum á morgun. Ástæðan er að sögn Einars sú að Samfylkingin hafi reynst óhæf í samstarfi, staðið í vegi fyrir breytingum sem Framsókn hafi talið nauðsynlegar.

Einu sinni var Framsókn í góða liðinu. Hún sagðist standa vörð um náttúruna, kýrnar og kaupfélögin. Hún var kletturinn í hafinu.

Ef Framsókn var með oss, hver var þá á móti oss?

Kristrún Frostadóttir hefur varað við því að nái Sjálfstæðisflokkurinn völdum í Reykjavík sé hætta á að hann muni á ný reyna að selja Orkuveituna en sem kunnugt er er það nákvæmlega það sem gerðist síðast þegar Sjálfstæðisflokkurinn var við völd í Reykjavík.

Þegar svartsýni hellist yfir stjórnmálaframboð ef illa gengur þá gerist það stundum að grunnhyggnir stuðningsmenn framboða reyna að snúa stríðsgæfunni sér í hag með ómerkilegum og óheiðarlegum útspilum. Slíkar bombur fáum dögum fyrir kosningar eiga það til að springa í andlit þeirra sem sprengjunum kasta.