En þennan morgun, þann 3. október 1978, mætti hann ekki til vinnu. Hann bjó á litlu býli, um 12 km utan við Jerilderi, ásamt eiginkonu sinni, Suzanne, og börnum þeirra, Tania 4 ára og Mark 2 ára. Vinnufélagar hans hringdu ítrekað heim til hans en það var ekki svarað. Þeir hringdu þá í símstöðina og spurðu símadömuna hvort hún gæti kannað hvort það væru einhver vandræði með símalínuna.
Hún hringdi margoft heim til fjölskyldunnar og var við það að gefast upp þegar loksins var svarað. Hún heyrði andardrátt og að einhver handlék símtólið.
„Halló.“ Þetta var mjóróma stúlkurödd og símadaman áttaði sig á að þetta var Tania litla.
„Hæ, er mamma þín heima?“
Mjóróma röddin hikar en sagði síðan: „Já, en hún er sofandi.“
„Ókei, er pabbi þinn heima?“
„Já, en hann er líka sofandi. Hann sefur á eldhúsgólfinu.“
„Viltu vekja mömmu þína og biðja hana að tala í símann?“
Mjóróma röddin hikaði aftur en sagði síðan: „Nei, mér líkar ekki lengur við mömmu. Mamma er orðin svört.“
Símadaman gerði lögreglunni nú viðvart um að eitthvað væri að á heimili Lewis-fjölskyldunnar.
Tóku enga áhættu
Lögreglumenn tóku enga áhættu þegar þeir komu að býlinu. Með vopn á lofti fóru þeir varlega inn í húsið. Það fyrsta sem þeir sáu var Mick Lewis, liggjandi látinn á eldhúsgólfinu. Ofninn var opinn. Það voru tveir diskar með morgunmat á borðinu. Eggjahræra og beikon.
Engin ummerki voru um átök í eldhúsinu en það voru ummerki um að eitthvað hefði gerst. Panna var á hvolfi á matarborðinu og búið var að taka hrærivélina úr sambandi sem og klukku sem sýndi hálf tólf. Kexmylsna var á gólfinu. Einnig voru nokkrar opnar dósir með hundamat.
Lögreglumennirnir fóru lengra inn í húsið. Þá komu þeir auga á tvö börn, Tania og Mark, sem sátu í náttfötum á gólfinu og horfðu skelfingaraugum á þá og skulfu úr kulda og af völdum áfalls.
Lögreglumennirnir héldu áfram að fikra sig inn eftir húsinu og fóru næst inn í svefnherbergið. Þar lá Suzanne látin í rúminu. Lík hennar hafði rotnað svo mikið að húðin var orðin svört. Þetta vakti undrun lögreglumanna því lík Mick var ekki byrjað að rotna.
Morð
Lögreglan sló því föstu að ekki væri um slys að ræða, hjónin höfðu verið myrt.
Forgangsverkefnið var nú að sinna munaðarlausum börnunum. Læknir skoðaði þau og síðan var farið með þau heim til afa þeirra og ömmu.
Lögreglan gekk út frá því að börnin hefðu verið ein í nokkra daga og hefðu komist af með því að borða kex og hundamat. Einnig voru vísbendingar um að börnin hefðu skriðið upp í rúm til móður sinnar á nóttunni til að halda á sér hita.
Húsið var 12 km frá næsta nágranna og því gátu börnin ekki sótt hjálp.
Hvað gerðist?
Fyrsta kenning lögreglunnar var að Mick hefði skotið Suzanne og síðan tekið eigið líf nokkrum dögum síðar. En það var eitthvað sem passaði ekki.
Annað hvort hefði hann tekið börnin með sér í dauðann eða séð til þess að hugsað yrði um þau. Þess utan fann lögreglan ekki morðvopn hjá líki hans.
Þegar sérfræðingar rannsökuðu líkama Suzanne uppgötvuðu þeir að rúmið var heitt. Undir lökunum var hitateppi og var kveikt á því. Það var það sem hafði valdið hinni hröðu rotnun líksins.
Lögreglan gat því kastað kenningunni um morð og sjálfsvíg í ruslið.
Þegar færa átti lík Suzanne heyrðist lágt málmhljóð. Þá kom í ljós að á gólfinu var skothylki úr 22 kalibera byssu.
Lögreglan fékk upplýsingar frá símstöðinni um öll símtöl til og frá býlinu dagana á undan. Allir þeir sem höfðu hringt eða verið hringt í, voru teknir til yfirheyrslu.
Það eina undarlega sem kom fram við þessar yfirheyrslur var þegar tryggingasalinn John Fairley var yfirheyrður. Hann sagðist hafa talað við Mick vegna spurninga sem hann hafði um bílatryggingu.
Krufning leiddi í ljós að hjónin höfðu verið myrt á föstudagskvöldinu en það þýddi að börnin voru ein í þrjá og hálfan sólarhring þar til lögreglan kom. Auk þess leiddi hún í ljós að Mick hafði verið skotinn í hnakkann af löngu færi en Suzanne var skotin tvisvar í höfuðið af stuttu færi.
Skotunum hafði verið hleypt af úr Fieldman riffli en þetta voru ástralskir rifflar og aðeins höfðu 2.000 eintök verið smíðuð.
Atburðarrásin
Nú lá ljóst fyrir hvernig atburðarrásin hafði verið. Mick hafði verið í eldhúsinu um miðnæturbil á föstudeginum og hafði verið að elda mat. Morðinginn hafði komið að húsinu í skjóli myrkurs og hafði tekið sér stöðu í garðinum þaðan sem hann skaut Mick. Þegar Mick datt niður greip hann í það sem var hendi næst, pönnur og leiðslur, þar á meðal leiðsluna í klukkuna sem stoppaði þá nákvæmlega á þeim tíma sem Mick var myrtur. Klukkan hálf tólf að kvöldi.
Því næst gekk morðinginn inn í húsið þar sem hann kom að Suzanne sofandi í rúminu og skaut hana tvisvar í höfuðið.
En börnin tvö sá hann annað hvort ekki eða ákvað að þyrma þeim.
Nú vissi lögreglan hvernig morðin voru framin en hún hafði ekki hugmynd um ástæðuna.
Engin vitni voru til staðar og engin fingraför eða skóför fundust á vettvangi. Börnin vissu ekkert og eina vísbendingin voru skothylki.
Lögreglan setti upp miðstöð til að safna saman upplýsingum frá bæjarbúum og lýsti um leið eftir 22 kalibera rifflum. Margir bæjarbúar mættu í miðstöðina og þessum heimsóknum fylgdi svolítið sem lögreglan hlustaði ekki á af mikilli alvöru, slúður. Þetta slúður gekk út á að Mick hefði reynt að verða sér úti um fé með tryggingasvindli þegar hann ýtti bíl sínum fram af klettabrún.
Lögreglumenn fóru á ruslahaugana, þar sem ónýtur bíll Mick var geymdur, og fékk þær upplýsingar frá vaktmanninum þar að Mick hefði sagt að þetta væri tryggingamál þegar komið var með bílinn. Vaktmaðurinn sagði einnig að síðar um daginn hefði tryggingamiðlari að nafni John Fairley hringt og sagst ætla að koma og skoða bílinn.
Fairley var tekinn til yfirheyrslu á nýjan leik. Þegar hann sagði sögu sína og kom með fjarvistarsönnun sína tóku lögreglumenn eftir að hann notaði ekki sömu nöfn og þegar hann var yfirheyrður í fyrsta sinn. Tryggingafélagið, sem hann vann hjá, var annað en fram kom á nafnspjaldi hans.
Falsaða tryggingaskírteinið
Lögreglan náði loks að komast nær því að leysa málið þegar einn bæjarbúi var yfirheyrður en hann átti Fieldman riffil og skothylkin í hann pössuðu við þau sem fundust á vettvangi.
Lögreglan bað um að fá að sjá riffilinn en þá sagðist maðurinn hafa lánað John Fairley hann.
Fairley var kvæntur og átti fimm börn. Hann var lærður málari og hafði aukavinnu af að selja tryggingar fyrir tryggingafélag í Sydney.
Þegar lögreglan aflaði sér upplýsinga hjá tryggingafélaginu kom í ljós að þar var ekkert tryggingarskírteini í nafni Mick Lewis.
Það var því kominn tími til að yfirheyra Fairley á nýjan leik.
Nú játaði hann strax að hafa myrt hjónin. Ástæðan var að Mick hafði keypt ökutækjatryggingu hjá honum en í staðinn fyrir að stofna hana, stakk Fairley peningunum í eiginn vasa og útbjó falskt tryggingarskírteini.
En örlögin höguðu því þannig að Mick lenti í óhappi og hafði hann því samband við Fairley sem lofaði honum að hann fengi 1.000 dollara á mánuði í 5 mánuði. Hann fékk þó bara peninga fyrir fyrsta mánuðinn.
Eftir að Mick hafði beðið eftir peningum fór hann að hafa samband við Fairley daglega til að þrýsta á hann um að fá greitt. Það hafði engin áhrif og að lokum reiddist Mick svo að hann gjöreyðilagði bíl sinn viljandi til að fá alla 5.000 dollara tryggingaupphæðina greidda út. En það varð ekki til þess að hann fengi greitt og hafði hann því í hótunum við Fairley.
Fariley óttaðist að upp um svik hans kæmist og ákvað því að grípa til örþrifaráðs, að myrða Mick og Suzanne.
Hann var dæmdur í tvöfalt ævilangt fangelsi en eftir aðeins níu ár var hann látinn laus vegna góðrar hegðunar. Honum tókst ekki að lifa eðlilegu lífi eftir þetta því hann var útskúfaður af bæjarbúum fyrir að hafa myrt foreldra Tania og Mark.
