Salas skýrði frá þessu í hlaðvarpi Danny Jones um miðjan mars. Hann sagðist hafa verið staðsettur í herstöðinni á þessum tíma og hafi hlutverk hans verið að gæta eldflauganna og kjarnorkuvopnanna og skjóta þeim á loft ef skipun bærist um það.
Hann sagðist hafa setið í stjórnstöð herstöðvarinnar um klukkan 22 þann 24. mars 1967 þegar mjög æstir verðir hringdu og sögðust sjá óþekkta hluti á flugi yfir herstöðinni. „Herra, við sjáum undarleg ljós á himninum, þau fljúga beint fyrir ofan okkur,“ sögðu verðirnir að sögn Salas.
Hann sagði að verðirnir hefðu fullyrt að þetta væru ekki sovéskar flugvélar og sögðu að þetta hafi verið undarleg ljós sem hreyfðust í loftinu og stoppuðu svo skyndilega yfir eldflaugunum.
Hann sagðist hafa hunsað þetta í fyrstu og haldið að verðirnir væru að grínast en fimm mínútum síðar hafi yfirmaður þeirra hringt aftur og byrjað að „öskra í símann“ og tala samhengislaust og verið hræddur.
Þegar vörðurinn var orðinn rólegur sagði hann að undirmenn hans hefðu beint vopnum sínum að hlutunum fljúgandi þegar þeir svifu yfir aðalhliði herstöðvarinnar en þá hafi hlutirnir skyndilega sent frá sér „blikkandi rautt ljós“.
Vörðurinn spurði síðan hvað hann ætti að gera og sagðist Salas hafa svarað: „Gerðu það sem þú þarft að gera.“ Þá sagði vörðurinn að einn manna hans hefði „særst“ og síðan lagði hann á.
Salas gekk þá yfir til félaga síns til að vekja hann en þá heyrðist skyndilega hátt aðvörunarhljóð frá stjórnborðinu og gaf þannig til kynna að eitthvað væri að eldflaugunum.
„Við kíktum á stjórnborðið og viti menn, fyrsta eldflaugin breyttist úr grænu í rautt. Ekki hægt að skjóta henni á loft. Fljótlega fylgdu hinar á eftir, allar tíu duttu út. Þær urðu allar rauðar,“ sagði Salas.
Þeir fóru yfir tékklistann og uppgötvuðu síðan að merki höfðu borist um að „einhver eða eitthvað“ hefði hugsanlega brotist inn á tvö skotsvæði eldflauga í nokkurra kílómetra fjarlægð.
Salas sendi strax verði að skotsvæðunum. Þeir sáu ljós svífa yfir þeim. „Þeir voru skelfingu lostnir. Þeir vildu ekki fara nær. Þeir voru svo hræddir við þessa hluti,“ sagði hann.
Hann komst síðar að því að verðirnir hefðu séð þessa fljúgandi furðuhluti á svæðinu dagana áður en þetta gerðist. Þeir hreyfðust á hátt sem gerði þeim kleift að breyta mjög snöggt um stefnu, taka krappar 90 gráðu beygjur og fljúga algjörlega ljóslaust.
Rannsóknarnefnd fann ekki ástæðuna fyrir því að eldflaugarnar urðu óvirkar og benti á að kerfin væru hönnuð þannig að ekki ætti að vera hægt að trufla þau.
Rannsakendur frá hernum þvinguðu Salas og yfirmann hans til að skrifa undir samning um að þeir mættu ekki skýra frá þessu og lá fangelsisrefsing við broti á því.
Hann ræddi þetta ekki opinberlega fyrir en mörgum áratugum síðar eftir að hann hafði lesið um svipaðan atburð í bók um óþekkta fljúgandi hluti.
Salas segist vera sannfærður um að vitsmunaverur frá annarri plánetu hafi komið til jarðarinnar til að koma í veg fyrir kjarnorkustríð. „Það er annað menningarsamfélag þarna sem heimsækir okkur og hefur áhyggjur af að plánetan verði eyðilögð í kjarnorkustríði,“ sagði hann.
