Pressan

Ástarsamband sem hófst vegna sameiginlegs áhuga á hryllingsrappi endaði með hryllingi

Mynd

Þann 16. september árið 2009 var Kathleen Wells farin að ókyrrast. Dóttir hennar Melanie, 18 ára, átti að vera komin heim eftir að hafa verið á tónlistarhátíð með vinkonu sinni, hinni 15 ára gömlu Emmu Niederbrock, og foreldrum hennar. Eftir hátíðina ætluðu vinkonurnar að gista saman eina nótt en Melanie ætlaði svo að koma heim. Ekkert bólaði þó á henni og ekkert gekk að ná í hana í síma svo Kathleen sendi eiginmann sinn, Thomas, að sækja dóttur þeirra.

Á heimili Emmu og móður hennar, Debru Kelley, kom enginn til dyra. Thomas ákvað að bíða eftir að einhver kæmi heim en gafst upp eftir sjö klukkustundir og ók aftur heim. Hjónin héldu áfram að hringja og loksins var svarað í símann. En það var hvorki Emma né móðir hennar á hinni línunni, heldur ungur maður.

Þessi ungi maður var Richard Samuel McCroskey.

Syko Sam og horrorcore

Richard var tvítugur og kom frá Kaliforníu þar sem hann lifði og hrærðist í jaðarsamfélagi horrorcore-tónlistar, eða hryllingsrapps. Hann deildi tónlist og öðru á MySpace undir notendanafninu Syko Sam og rappaði um morð, limlestingar og ofbeldi. Hann hafði fundið sitt afdrep í horrorcore-samfélaginu eftir að hafa átt erfitt uppdráttar félagslega. Það var á MySpace sem hann kynntist Emmu, sem deildi ást hans á horrorcore, en þau töluðu saman nánast daglega í um það bil ár. Fyrst voru þau vinir en svo urðu samskiptin rómantísk.

Þau ákváðu loksins að hittast og Richard flaug til Virginíu, þar sem Emma var búsett, til að fara með henni og Melanie á horrorcore-tónlistarhátíð í Michigan.

Mynd

Þann 17. september hringdi Kathleen í lögregluna og bað hana að fara að heimili Emmu til að kanna hvort þar væri allt með felldu. Þegar lögregla knúði dyra kom Richard til dyra og sagði að mæðgurnar ásamt Melanie hefðu skroppið í bíó. Melanie var sjálfráða og því taldi lögregla ekki tilefni til frekari aðgerða.

Kathleen sætti sig ekki við þá niðurstöðu. Hún hafði nokkrum sinnum náð í Richard í síma sem kom þá alltaf með mismunandi afsakanir fyrir því að Melanie kæmist ekki í símann. Lögreglan hafði ekki séð Melanie heldur bara Richard. Hvar var dóttir hennar? Hún hafði því samband við föður Emmu, Mark.

Mark Niederbrock og Debra voru skilin að borði og sæng en hann hafði þó fylgt mæðgunum og vinum Emmu á tónlistarhátíðina. Hann hafði einmitt ætlað sér að vitja dóttur sinnar svo hann sagði Kathleen að hann myndi kíkja við hjá mæðgunum og láta hana vita. Það átti hann þó ekki eftir að gera.

Vonbrigði þegar þau loksins hittust

Sögum fer af því að þegar Emma hitti Richard eftir að hafa aðeins átt í samskiptum við hann í gegnum netið hafi hún orðið fyrir vonbrigðum. Hún hafði orðið ástfangin af Syko Sam sem hún spjallaði við á MySpace og hafði séð hann öðruvísi fyrir sér. Eins virtust þau hafa ólíkar hugmyndir um eðli sambands þeirra. Richard leit á Emmu sem kærustu sína en Emma virðist ekki hafa verið á sama stað. Þegar Richard sá Emmu skiptast á skilaboðum við annan strák varð hann mjög reiður. Raunveruleikinn stóðst ekki þær væntingar sem hann hafði byggt upp þetta ár sem hann og Emma spjölluðu á MySpace. Hann hafði reiknað með að sambandið yrði innilegra eftir að þau hittust en þess í stað var það að kólna og það hratt.

Aðfaranótt 18. september, ekki það löngu eftir að lögreglan hafði fyrst komið á heimili Emmu hafði Richard sjálfur samband við lögreglu og kvartaði undan skrítnum hávaða í kjallaranum. Lögregla kom á vettvang, kannaði kjallarann og fór svo aftur.

Mæðgurnar sneru aftur heim frá tónlistarhátíðinni, ásamt Melanie og Richard, þann 14. september. Melanie lagðist til svefns í sófa og mæðgurnar í herbergjum sínum en Richard fór ekki að sofa. Með stóran viðarkljúf að vopni réðst hann á Melanie í sófanum, síðan Debru og loks Emmu. Allar voru sofandi þegar þær létu lífið.

Það var þremur dögum seinna sem Mark hleypti sjálfum sér inn en hann náði ekki að uppgötva blóðbaðið þar sem Richard stökk strax á hann með viðarkljúfinn. Nú voru fjögur lík í húsinu. Hann færði Mark og Melanie inn í herbergi Emmu og reyndi að þrífa upp blóðið. Svo hringdi hann í lögreglu, eins og áður segir, til að kvarta undan hávaðanum í kjallaranum. Eftir að lögreglan var farin ákvað hann að forða sér. Hann tók bíl Marks og brunaði af stað. Stefnan var sett á flugvöllinn. Ef hann kæmist heim til Kaliforníu væri hann sloppinn.

Hann komst þó ekki langt því klukkan fjögur um nóttina, nokkrum klukkustundum eftir að hann hringdi á lögregluna, keyrði hann út af og lenti ofan í skurði. Þegar lögregla kom á vettvang reyndist Richard ekki vera með ökuréttindi. Hann fékk sekt og var svo laus allra mála. Þetta var í þriðja sinn sem lögreglan hafði haft morðingjann í seilingarfjarlægð en þegar þarna er komið við sögu höfðu líkin enn ekki fundist.

Á röngum stað á röngum tíma

Það gerðist loksins síðdegis þann 18. september. Kathleen hafði ekki heyrt aftur í Mark. Hann hafði lofað að hringja og enn hafði hún ekkert heyrt í dóttur sinni. Hún hringdi því aftur í lögreglu og krafðist þess að fá svör. Að þessu sinni gat lögreglan gengið beint inn á heimili mæðgnanna þar sem Richard hafði skilið hurðina eftir opna. Um leið og lögreglumenn gengu inn mætti þeim hrottaleg lykt, lykt af dauða. Hins vegar var ungi maðurinn sem hafði reynt að villa um fyrir lögreglu og Kathleen horfinn.

Lýst var eftir Richard og vildi svo heppilega til að hann hafði misst það út úr sér við lögregluna sem sektaði hann eftir umferðaróhappið að hann væri á leið upp á flugvöll. Handtakan varð því átakalítil. Lögreglumenn komu að Richard steinsofandi á flugvellinum og hann veitti enga mótspyrnu. Í fórum hans fannst myndband sem hann hafði tekið eftir morðin þar sem hann

Málið vakti gríðarlega athygli og mikla reiði. Verjendur Richards sem og sækjendur málsins sáu fram á eftirminnileg réttarhöld. Richard kom þó öllum á óvart þegar hann skyndilega játaði morðin en fyrir vikið slapp hann við dauðarefsingu. Margir vildu tengja ást Richards á horrorcore við morðin en sjálfur hefur hann vísað því á bug. Hann var reiður út í Emmu og ákvað að bana henni. Melanie, Debra og Mark voru óheppin. Þau urðu að deyja því þau voru vitni sem voru, að sögn Richards, á röngum stað á röngum tíma.