Innan við tveimur mínútum eftir að símtalið barst var slökkvibílunum ekið út frá slökkvistöðinni. Sírenurnar glumdu þegar bílunum var ekið eftir flötum dalnum í svissneska landslaginu. Þegar slökkviliðsmennirnir nálguðust litla bæinn Rupperswill sáu þeir svartan reykjarmökk stíga upp.
Tæpum átta mínútum eftir að slökkvibílarnir yfirgáfu stöðina var þeim ekið að hvítu húsi við Lenzharstrasse 53 sem var róleg einbýlishúsagata. Slökkviliðsmennirnir rúlluðu slöngunum út og tengdu við brunahana. Tveir reykkafarar brutu dyrnar á húsin upp og fóru inn. Þeir komu fljótlega út aftur.
Annar þeirra var með barn í fanginu og þeir gáfu hinum reykköfurunum merki um að fleira slasað fólk væri í stofunni. Fleiri reykkafarar fóru þá inn í húsið.
Slökkviliðsmaður byrjaði strax að veita barninu, sem var drengur, fyrstu hjálp og setti súrefnisgrímu yfir nef hans og munn en tók grímuna strax af, eitthvað var að, drengurinn var ekki venjulegt fórnarlamb eldsvoða. Það var blóð á fötunum hans og líkama. Svo sá slökkviliðsmaðurinn það, stórt opið sár á hálsinu. Drengurinn hafði verið skorinn á háls.
Davin Schauer.
Nokkrum sekúndum síðar komu slökkviliðsmenn út með fleiri lífvana líkama. Konu um fimmtugt og ungan mann og konu, bæði um tvítugt að því að virtist. Þau voru einnig með löng og djúp sár á hálsinum og líkamar þeirra voru þaktir blóði. Slökkviliðsstjóranum var mjög brugðið.
Þetta var ekki venjulegur eldsvoði, þetta var fjórfalt morð. Þremur dögum fyrir jól 2015.
Á meðan slökkviliðsmennirnir slökktu síðustu glæðurnar komu rannsóknarlögreglumenn á vettvang. Þeir byrjuðu á að komast að hver fórnarlömbin voru. Miðaldra konan var Carla Schauer, 48 ára, sem átti húsið og bjó í því með tveimur sonum sínum, Davin 13 ára og Dion 19 ára. Það var Davin sem fannst fyrst. Fjórða fórnarlambið var Siomna, 21 árs, unnusta Dion.
Dion Schauer.
Móðir, synir hennar og unnusta annars en enginn fjölskyldufaðir. Carla var skilin við hann. Hún átti unnusta sem hafði einnig gist í húsinu. Hann hafði farið í vinnu um morguninn áður en kveikt var í húsinu.
Öll fjögur höfðu verið skorin á háls. Hendur og fætur allra nema Davin voru bundnir. Stjórnandi rannsóknarinnar furðaði sig á þessu.
Ljóst var að kveikt hafði verið í og bensín notað til að magna eldinn. Líklega hafði þetta verið gert til að reyna að leyna morðunum.
Siomna.
Fyrsta kenning lögreglunnar var að einhver nákominn hafi myrt fjórmenningana. Engar aðrar ástæður þóttu koma til greina. Fjölskyldan virtist vera ósköp venjuleg fjölskylda sem glímdi ekki við fjárhagsvandræði og ekki var vitað til að hún ætti í illdeilum við neinn. En hver í fjölskyldunni var tilbúinn að ganga svo langt að myrða fjórar manneskjur? Ekki var að sjá að Carla og eiginmaðurinn hafi átt í neinum sérstökum deilum.
Það var auðvitað annað fólk sem stóð fjölskyldunni nærri. Gat hugsast að unnusti Carla eða fyrrum eiginkona hans hafi verið að verki? Hugsanlega en þetta var óvenjulega grófur glæpur og því óvenjulegur. Af hverju voru öll fjögur myrt á svona hrottalegan hátt?
Fundu óþekkt DNA
Þrátt fyrir að tjónið af völdum eldsins væri mikið tókst sérfræðingum lögreglunnar að finna fingraför og DNA í brunarústunum. Daginn eftir brunann yfirheyrði lögreglan sjö nánustu ættingja fjölskyldunnar, þar á meðal unnusta Carla og fyrrum eiginkonu hans.
Fyrrum eiginmaður Carla og nýja eiginkona hans voru yfirheyrð. Þau voru öll með fjarvistarsönnun á þeim tíma sem talið var að morðin hefðu verið framin og eldur kveiktur. Þau féllust öll á að láta fingraför og DNA-sýni í té. Ekkert af því passaði við það sem fannst á vettvangi og því voru þau öll tekin af listanum yfir grunaða.
Carla Schauer.
Lögreglan aflaði einnig upplýsinga hjá vinum og kunningjum fólksins. Einnig voru farsímar fórnarlambanna rannsakaðir og gögn um notkun þeirra. Upptökur úr bílamyndavélum voru fengnar hjá almenningi.
Málið vakti að vonum mikla athygli og lögreglunni bárust margar ábendingar frá áhyggjufullum borgurum. Lögreglan notaðist einnig við vinsælan sjónvarpsþátt í von um að það myndi verða til þess að nýjar og nothæfar ábendingar bærust en þær voru gagnslausar.
Háum verðlaunum heitið
Þann 18. febrúar 2016, tæpum tveimur mánuðum eftir morðin, hélt lögreglan fréttamannafund og tilkynnti að verðlaunum upp á sem svaraði til um 15 milljóna íslenskra króna væri heitið fyrir upplýsingar sem gætu leitt til handtöku morðingjans.
Í kjölfarið bárust 250 ábendingar. Þær leiddu til þess að rúmlega 100 manns voru yfirheyrðir. En þetta færði lögreglunni ekkert nothæft.
Næsta skref hennar var að birta tvær myndir af Carla. Báðar myndirnar voru úr eftirlitsmyndavélum tveggja banka í Rupperswil. Þær voru teknar fyrripart 21. desember, daginn sem morðin voru framin. Á myndunum sást Carla taka peninga út úr hraðbanka. Lögreglan skýrði frá því að Carla hefði tekið töluverðar fjárhæðir út og að líklega hafi hún verið beitt fjárkúgun.
Carla Schauer að taka pening út úr hraðbanka.
Lögreglan vildi gjarnan heyra í vitnum sem hefðu verið í eða nærri bönkunum þegar Carla tók peningana út. Kona gaf sig fram og sagðist hafa séð Carla við annan bankann. Hún hafi virst stressuð og því hafði konan spurt hana hvort allt væri í lagi. Carla hafði þá snúið sér að konunni og horft stíft á hana. Konunni fannst þetta vera höfnun frá Cörlu og bakkaði. Carla sagði ekkert og hélt áfram að bílnum sínum.
Konunni fannst þetta undarlegt en túlkaði þetta sem svo að Carla hafi brugðist svona við vegna húðlitar konunnar. En nú var ljóst að augnaráðið hafði ekkert með litarhátt konunnar að gera.
Ný kenning
Lögreglan kom nú með nýja kenningu um málið og taldi ekki útilokað að um rán hafi verið að ræða. Hún taldi að einhver hefði ruðst inn á heimilið að morgni 21. desember eftir að unnusti Carla var farinn til vinnu. Davin, Dion og Simona hafi verið hótað lífláti og haldið föngnum á meðan Carla var neydd til að taka peninga út úr hraðbanka til að greiða lausnargjald.
Í fyrri hraðbankanum tók hún út 1.000 evrur en í hinum 10.000 svissneska franka.
Samkvæmt þessari nýju kenningu þá var Carla bundin á höndum þegar hún kom aftur heim til sín og síðan hafi gerandinn myrt þau öll og kveikt í húsinu. Það að það var ekki fullorðinn maður á staðnum og mikið reiðufé var í húsinu, benti til að verknaðurinn hafi verið skipulagður.
Lögreglan var þó ekki viss um ástæðuna fyrir þessu öllu. Peningaupphæðin var ansi mikil fyrir eitt rán framið af örvæntingarfullum smákrimma en lág þegar horft var til þess hversu hrottalegur glæpurinn var.
Kannski voru það ekki peningarnir sem knúðu morðingjann áfram, kannski var það eitthvað annað. Kannski var morðinginn einhver sem hafði undirbúið sig mjög vel og valið þetta hús og fjölskyldu sérstaklega. En af hverju og hver hafði verið að verki?
Til að geta svarað þessu varð lögreglan að leita hjálpar á óvæntum stað.
Ótrúleg hugmynd
Stjórnandi rannsóknarinnar fékk ótrúlega hugmynd. Hún gekk út á að morðinginn hefði fylgst með húsinu og lært inn á hvenær fjölskyldumeðlimir komu og fóru. En hann hafði einnig þurft að afla meiri vitneskju um fjölskylduna. Hvernig fær maður upplýsingar um fólk sem maður þekkir ekki? Maður gúgglar!
Allar tölvur, sem eru tengdar við Internetið, hafa sitt eigið „heimilisfang“, svokallaða IP-tölu. En var hægt að finna ákveðna tölvu út frá einu leitarorði á Google?
Lögreglan leitaði til Google og bað um upplýsingar um tölvu sem hefði verið notuð til að leita upplýsinga um fjölskylduna og um IP-tölur allar tölva á svæðinu, sem höfðu leitað að orðinu Schauer.
Þetta var örvæntingarfull tilraun og það vissi lögreglan. Ef það væri hægt að rekja slóð til ákveðinnar tölvu út frá einu leitarorði, þá var það líklega heilt fjall af gögnum sem beið. Lögreglan reiknaði því með að fá langan lista með IP-tölum. En þannig fór það nú ekki því listinn innihélt bara eina IP-tölu
Tölvudeild lögreglunnar fann út út því að eigandi þessarar tölvu hét Thomas Nick.
Loksins hafði lögreglunni tekist að finna eitthvað afgerandi í málinu.
Fylgdist með fjölskyldunni
Thomas var 33 ára og sinnti skrifstofuvinnu hjá tveimur knattspyrnufélögum í bænum. Hann þjálfaði einnig ungmennalið í sjálfboðavinnu. Hann var sagður rólegur maður sem sinnti vinnunni sinni en héldi sig að mestu út af fyrir sig.
Hann átti tvo hunda sem hann fór í daglega göngutúra með. Hann bjó hjá móður sinni, aðeins 500 metra frá heimili Schauer-fjölskyldunnar.
Thomas Nick.
Lögreglan aflaði sér upplýsinga um staðsetningu farsíma Thomas þegar morðin voru framin og vikurnar á undan. Vikurnar fyrir morðin var síminn nærri húsi Schauer-fjölskyldunnar en ekki daginn sem morðin voru framin.
Nú var loksins einhver grunaður í málinu en sönnunargögnin voru enn svo veikburða að lögreglan vildi ekki handtaka hann. Þess vegna var ekki hægt að taka DNA-sýni úr honum.
Þess utan var talin hætta á að hann myndi leggja á flótta ef hann áttaði sig á að hann væri grunaður í málinu.
Klukkan tifaði og ekki var hægt að útiloka að morðinginn myndi láta til skara skríða á nýjan leik. Því var forgangsatriði að fá lífsýni úr Thomas en hvernig var hægt að gera það án þess að hann grunaði að lögreglan grunaði hann um morðin? Lögreglan ákvað að fara eftir einfaldri en skilvirkri áætlun til að afla lífsýnis til DNA-rannsóknar.
Þann 11. maí 2016 fékk lögreglan upplýsingar um að Thomas ætti erindi til næsta bæjar, sem er í um 10 mínútna akstursfjarlægð frá Rupperswil. Á leiðinni heim var hann stöðvaður af umferðarlögreglunni sem fékk hann til að blása í öndunarsýnamæli til að kanna hvort hann væri undir áhrifum áfengis. Þetta var látið líta út fyrir að vera stikkprufa sem hann hafði lent í.
Thomas blés í mælinn og lögreglumaðurinn leit á hann og sagði honum að allt væri í fínasta standi og Thomas gæti ekið áfram sem hann og gerði.
Lögreglumaðurinn settist síðan inn í lögreglubílinn og tók mælinn í sundur og safnaði síðan munnvatni Thomas, sem var í mælinum, saman og setti í litla flösku. Þetta var ekki umferðarlögreglumaður heldur rannsóknarlögreglumaður sem hafði með þessu komist yfir lífsýni úr Thomas sem var hægt að senda í DNA-rannsókn.
Sýnið var strax flutt á rannsóknarstofu og niðurstaða rannsóknarinnar var að það passaði 100% við DNAið sem fannst í brunarústunum. Nú var búið að bera kennsl á skrímslið sem stóð á bak við voðaverkið. Nú þurfti bara að handataka Thomas.
Handtakan
Klukkan níu næsta morgun pantaði Thomas sér kaffi á uppáhaldskaffihúsinu sínu eins og hann gerði á hverjum morgni. En í þetta sinn var eitthvað öðruvísi. Bak við kaffihúsið stóðu óeinkennisklæddir lögreglumenn. Thomas borgaði kaffið og settist við borð úti.
Það voru ekki margir úti hjá kaffihúsinu. Flestir voru farnir í vinnu en svona vildi Thomas hafa þetta. Hann lokaði augunum í skamma stund og naut vorsólarinnar. Hann sá því ekki lögreglumennina sem nálguðust hann.
Hann náði rétt svo að opna augun áður en svart teppi var dregið niður yfir hann. Lögreglumennirnir gripu hann og drógu inn í ómerktan lögreglubíl sem var lagt við kaffihúsið. Skrímslið hafði verið handtekið.
Það kom lögreglunni algjörlega á óvart að Thomas játaði morðin fjögur strax í fyrstu yfirheyrslunni.
Spurningin sem brann nú á lögreglunni var auðvitað: Af hverju?
Við leit heima hjá Thomas fundust mörg sönnunargögn, meðal annars bakpoki með skammbyssu, límbandi, spennum, kaðli og hnífi í. Í tölvu Thomas fundust 10.000 barnaklámsmyndir og 1.000 myndbönd með barnaníði.
Hlutir sem fundust heima hjá Thomas Nick.
Skipulagði fleiri morð
En það óhugnanlegasta, sem lögreglan fann, var lítil bók með nöfnum og heimilisföngum 11 drengja á svæðinu. Þeir voru á aldrinum 11 til 15 ára og líktust Davin Schauer, 13 ára syni Carla, nokkuð.
Thomas sagði við yfirheyrslu að hann byggi hjá móður sinni því hann hefði engin laun. Hann hafði hætt háskólanámi en laug að móður sinni að hann hefði lokið námi og að nú væri hann í doktorsnámi.
Hann fékk ekki af sér að segja henni hversu illa honum gengi í lífinu. Samhliða þessu jókst löngun hans í litla drengi og hann sat við tölvuna klukkustundum saman dag hvern.
Hann sagði að upphaflega markmiðið hafi verið að verða sér úti um peninga með því að kúga þá út úr fjölskyldu og síðan myrða hana. Þegar hann var í göngutúr dag einn með hundana sína, kom hann auga á Davin og varð heltekinn af honum. Þá ákvað hann að snúa sér að Davin og fjölskyldu hans.
Réttarhöldin
Réttarhöldin yfir Thomas hófust í mars 2018 og þá fékk almenningur í fyrsta sinn innsýn í síðustu klukkustundir fórnarlambanna.
Að morgni 21. desember beið Thomas fyrir utan heimili fjölskyldunnar. Hann var að bíða eftir að unnusti Carla færi til vinnu. Klukkan korter yfir sjö knúði hann dyra og sagðist vera skólasálfræðingur og væri kominn vegna þess að ung stúlka hafi tekið eigið líf og að hugsanlega tengdist Davin málinu.
Thomas Nick.
Carla bauð honum inn og upp á kaffi. Þegar inn var komið dró Thomas upp skammbyssu og neyddi Carla til að binda syni sína tvo og unnustu Dion. Hann krafðist þess síðan að Carla tæki peninga út úr hraðbanka til að greiða lausnargjald, að öðrum kosti myndi hann myrða gíslana þrjá. Það sagðist hann einnig ætla að gera ef hún hefði samband við lögregluna.
Þegar Carla kom aftur með peningana batt Thomas hana. Hann leysti síðan Davin og nauðgaði honum og tók upp á myndband. Því næst skar hann fjórmenningana á háls, einn af öðrum. Hann hellti síðan bensíni í stofunni og bar eld að. Því næst fór hann heim til móður sinnar.
Síðar um daginn fór hann í spilavíti með fótboltaliðinu sínu og daginn eftir sendi hann jólakort til ættingja og vina, eins og ekkert hefði gerst.
Fljótlega byrjaði hann að skipuleggja nýja árás á aðra fjölskyldu þar sem drengur, sem líktist Davin bjó. En sem betur fer var hann handtekinn áður en hann gat látið til skara skríða.
Thomas var dæmdur í ævilangt fangelsi án möguleika á reynslulausn.
Skrímslið frá Rupperwil fékk þannig þyngstu mögulegu refsingu samkvæmt svissneskum lögum.
