Tvær konur sem kynntust á unglingsaldri og urðu vinkonur hafa uppgötvað að þær eru líffræðilegar systur, 40 árum eftir að þær voru ættleiddar frá munaðarleysingjahælum á Indlandi.
Meena Geltink, 43 ára, og Minal Tijssen, 44 ára, ólust upp hjá aðskildum kjörfjölskyldum í Hollandi og bjuggu um 160 kílómetra frá hvor annarri. Hvorug þeirra vissi að hún ætti systur.
Í frétt Reuters kemur fram að þær hittust fyrst á samkomu fyrir ættleidd börn árið 1996. Þau mynduðu fljótt náið samband og vinir sögðu þeim að þær væru mjög líkar. Þær skiptust a upplýsingum um heimilisföng og annað gerðu jafnvel grín að því að vera „systir“ í skilaboðum, án þess að vita hversu rétt það gælunafn myndi reynast.
Eftir einhvern tíma slitnaði vináttan og þær töluðust ekki við í 15 ár.
DNA-próf sýndi 100% samsvörun
Í apríl gaf DNA-próf frá MyHeritage svar sem hvorug konan hafði búist við, og niðurstöðurnar sýndu 100% systkinasamsvörun.
Tijssen, sem býr í Frakklandi með maka sínum og tveimur sonum þeirra, sat í sófanum þegar tilkynning barst í símann hennar um að niðurstöður DNA-prófs væru tilbúnar.
Niðurstöðurnar voru skýrar, Mina var systir hennar. Í fyrstu tengdi hún þó niðurstöðuna ekki við gömlu æskuvinkonu sína. Hún leitaði að Geltink á samfélagsmiðlum og skoðaði myndirnar hennar og áttaði sig á því að æskuvinkonan sem hún átti, sem hét „systir“, var í raun systir hennar.
„Ég trúði þessu ekki,“ sagði Tijssen. Geltink sagði að uppgötvunin hefði hjálpað til við að útskýra tilfinningu sem hún hafði borið með sér í mörg ár. Hún lýsti því að hafa fundið fyrir því að eitthvað vantaði í líf sitt, þrátt fyrir að vera þriggja barna móðir.
„Í mörg ár fann ég fyrir gati í hjarta mínu,“ sagði hún og bætti við að það að finna systur sína hafi verið eins og að uppgötva týnda hluta af sjálfri sér.
Konurnar hafa nú sameinast á ný í Hollandi, þar sem þær hittust í fyrsta skipti síðan þær komust að því að þær eru systur. Endurfundur þeirra síðastliðinn þriðjudag fól í sér faðmlög, tár, hlátur og helling af myndum.
Geltink sagði við Tijssen: „Þegar ég sé þig er eins og ég sé kominn heim.“
Systurnar rifjuðu einnig upp að þær hefðu verið vinkonur fyrir 15 árum, áður en hvorug þeirra vissi að þær eruu líffræðilegar systur.
„Við vorum vinkonur áður en við urðum systur,“ sagði Tijssen. „Við vorum systur allan tímann, en við vissum ekki af því.“
Síðan systurnar fengu niðurstöður DNA-rannsóknarinnar hafa þær haldið nánu sambandi og eytt klukkustundum á hverjum degi í að spjalla og senda skilaboð.
Fyrir Tijssen svaraði uppgötvunin einnig spurningu sem hún hafði borið með sér alla ævi. Hún sagðist ekki hafa fengið upplýsingar um kynættingja sína og hefði upplifað mikinn einmanaleika á uppvaxtarárunum, þótt hún hefði einnig fundið fyrir ást frá kjörforeldrum sínum og systkinum.
