Vladímír Pútín stendur nú frammi stærstu dilemmu sinni síðan hann lét rússneska herinn ráðast inn í Úkraínu fyrir rúmlega fjórum árum. Á hann að sætta sig við kyrrstöðuna á vígvellinum eða leggja allt undir með því að grípa til herkvaðningar?
Heiftúðug mótmæli í mörgum héruðum, mörg hundruð þúsund ungir Rússar á villtum flótta að landamærunum og stríður straumur af líkkistum og limlestum hermönnum frá vígvellinum í Úkraínu.
Herkvaðning Pútíns í september 2022 náði til 300.000 karla úr varaliði hersins. Sú herkvaðning er ekki gleymd og varpar enn skugga á Pútín í heimalandinu.
En þrátt fyrir slæma reynslu af þeirri herkvaðningu eru rússneskir samfélagsmiðlar og útlægir rússneskir fjölmiðlar búnir að segja margar fréttir á undanförnum mánuðum af yfirvofandi herkvaðningu, hugsanlega stærri en 2022.
Það ríkir nánast kyrrstaða á vígvellinum í Úkraínu og til að rjúfa hana þarf Pútín fleiri hermenn en þá sem er hægt að útvega með núverandi aðferðum. Af þeim sökum er talið að stærra neti verði kastað út og varalið hersins kallað til starfa en það telur um tvær milljónir manna.
Herkvaðning gæti gefið Rússum færi á að auka þrýstinginn á Úkraínu sem glímir einnig við skort á hermönnum. Þetta væri til dæmis hægt að gera með því að opna nýja víglínu frá Belarús í norðri.
Frá herkvaðningunni 2022 hefur verið reynt að fylla upp í götin á vígvellinum með því að freista manna með háum peningaupphæðum gegn því að þeir skrái sig í herinn. Flestir þessara manna koma frá landsbyggðinni og úr lægstu stéttum samfélagsins. Þá voru rúmlega 100.000 fangar gerðir að hermönnum og að minnsta kosti 10.000 komu frá Norður-Kóreu og margir frá Afríku.
