Laugardagurinn 28. desember 2013 var sólríkur og þrír fjallgönguvinir, þeir Geoff Farrar, John Gregory og einn til, ákváðu að klífa Carderock fjallið í Maryland í Bandaríkjunum.
Eftir að hafa klifið fjallið og gengið um það sneru þeir við og héldu í átt að bílastæðinu þaðan sem þeir lögðu af stað. Á niðurleiðinni ákvað Geoff að fara aðra leið en vinir hans.
Skömmu síðar heyrðu vinirnir mörg öskur og bölv og héldu strax í átt að hljóðinu. Þeir sáu Geoff liggja með höfuðið niður í steinskriðu. Það var eins og hann hefði dottið niður af kletti.
Hann var á lífi en með mikla höfuðáverka og gat ekki sagt hvað hafði gerst.
John reyndi að finna út hvaðan Geoff gæti hafa dottið en sá ekki neitt blóð á klettunum fyrir ofan.
Sjúkraflutningamenn komu fyrstir á vettvang. Þegar þeir könnuðu púlsinn hjá Geoff hreyfði hann sig og stundi af verkjum. Það var strax ljóst að Geoff var með alvarlega höfuðáverka.
Hann var fluttur á sjúkrahús með þyrlu en því miður gátu læknar ekki bjargað lífi hans. Hann var úrskurðaður látinn klukkan 20.
Niðurstaða krufningarinnar
Geoff var krufinn daginn eftir. Krufningin leiddi í ljós að hann var með átta til fimmtán stórar sprungur og brot á höfuðkúpunni. En áverkarnir voru ekki venjulegir og ljóst var að þeir voru ekki afleiðing hraps. Þeir reyndust vera sár sem náði frá höfuðkúpunni inn að heilanum en slík sár myndast ekki við hrap.
Það vakti einnig athygli að Geoff var bara með áverka á höfði og höndum. Áverkarnir á höndunum líktust því að hann hefði verið að verja sig og pössuðu illa við að hann hefði hrapað 15 metra.
Við nánari skoðun á höfuðáverkunum virtust þeir vera eftir „klaufhliðina“ á hamri.
Það var því ljóst að Geoff hafði ekki hrapað niður fjallið. Hann hafði verið myrtur.
Það var því ljóst að hér var um morð að ræða.
Fjallgöngumenn
Lögreglan hófst nú handa við að kortleggja samfélag fjallgöngumanna í Carderock og fékk upplýsingar um hverjir voru á vettvangi þann 28. desember.
Vitni sögðust hafa séð Geoff ræða við mann á bílastæðinu áður en fjallgangan hófst og hafi mennirnir virst deila áður en leiðir þeirra skildu.
John hafði orðið vitni að orðaskiptum Geoff og hins mannsins og sagði að það hafi verið Dave DiPaolo. John sagði að eftir orðaskipti þeirra hafi Geoff sagt við sig: „Við Dave höfum verið vinir í 20 ár en nú er þeirri vináttu lokið.“
Samtal þeirra hafði snúist um húfu sem Dave hafði að sögn stolið frá manneskju sem var í fjallgöngu.
Lögreglan taldi hæpið að húfuþjófnaður væri ástæða fyrir morði og byrjaði því að rannsaka samband Dave og Geoff betur.
Geoff hafði verið einhverskonar lærifaðir Dave í fjallgöngum. Þeir eyddu miklum tíma saman og Geoff hafði hjálpað honum að verða betri klifrari.
En þegar Dave varð eldri tók líf hans stefnu í ranga átt. Hann hætti námi, glímdi við andleg veikindi og notaði fíkniefni.
Lögreglan komst einnig á snoðir um atvik þar sem Dave hafði fest öryggislínu vitlaust en það varð til þess að annar fjallgöngumaður hrapaði nokkra metra. Þessi atburður varð til þess að margir vildu ekki stunda klifur og fjallgöngur með honum og í kjölfarið var hann nánast útskúfaður úr samfélagi fjallgöngumanna og klifrara.
Geoff reyndi að styðja Dave þrátt fyrir þetta.
Lagði á flótta
Lögreglan reyndi að hafa uppi á Dave en án árangurs. Henni tókst að komast í samband við föður hans, Vince DiPaolo, sem bjó í útjaðri Washington D.C.
Hann sagðist ekki hafa séð Dave dögum saman. Hann skýrði jafnframt frá því að Dave hefði hringt í hann eftir að Geoff lést. Hann hafði sagt föður sínum að um slys hafi verið að ræða og að hann yrði að koma sér í burtu.
Vince sagði hugsanlegt að Dave hefði farið til ættingja í Ossining í New York.
Lögreglan fékk aðgang að bankaupplýsingum hans og símanotkun og lýsti eftir honum og bílnum hans.
Þann 30. desember sá lögreglan að Dave hafði notað greiðslukortið sitt í New York, í banka norðan við New York borg. Þetta benti til að Dave hefði haldið för sinni áfram norður á bóginn.
Dave var bæði með bandarískan og kanadískan ríkisborgararétt og því auðvelt fyrir hann að fara á milli landanna. Lögreglan sendi út upplýsingar um málið til landamæraeftirlitsins í báðum löndunum.
Dave fannst
Þann 8. janúar var lögreglunni tilkynnt að lögreglan í New York hefði fundið Dave. Hann hafði fallist á að verða yfirheyrður og lögreglumenn frá Maryland hröðuðu sér því til New York. Þeir urðu að hraða sér því ekki voru nóg sterk sönnunargögn fyrirliggjandi til að réttlæta handtöku á Dave.
Þegar þeir komu á lögreglustöðina skömmu eftir miðnætti hittu þeir Dave í yfirheyrsluherbergi. Hann virtist þreyttur og illa á sig kominn. Hann var lágróma og forðaðist augnsamband.
Lögreglumennirnir byrjuðu að ræða um Geoff við hann, vitandi að hann gat hvenær sem er staðið upp og farið. En Dave var fús til að tala um Geoff en þegar hann var spurður hvar hann var daginn sem Geoff var myrtur, svaraði hann ítrekað að hann gæti ekki munað það.
En eftir því sem yfirheyrslan stóð lengur, opnaði Dave sig meira. Hann byrjaði smám saman að skýra frá fleiri smáatriðum.
Að lokum viðurkenndi hann að hafa rifist við Geoff á bílastæðinu eins og vitni höfðu sagt. Hann sagðist síðan hafa farið upp fjallið til að finna Geoff til að sættast við hann en Geoff hafi ráðist á sig.
Hann hélt því fram að Geoff hefði að lokum setið ofan á sér og haldið höndunum um háls sér og hert að. Fyrir tilviljun hafi hamar legið við hliðina og hafi hann náð honum og notað til að bjarga lífi sínu. Síðan hafi hann hlaupið á brott og kastað hamrinum í á.
Lögreglan trúði ekki þessari frásögn. Meðal annars af því að áverkarnir á höndum Geoff pössuðu illa við þá lýsingu sem Dave gaf á atburðarásinni. Áverkarnir eftir hamarinn á höfði Geoff voru þess utan svo alvarlegir og djúpir að sérfræðingar töldu nær útilokað að manneskja, sem lá undir honum, hefði getað veitt honum þá.
Dave hélt sig fyrst um sinn við þá skýringu að um sjálfsvörn hefði verið að ræða en að lokum játaði hann að hafa lamið Geoff með hamrinum.
Til að forðast réttarhöld, játaði hann manndráp af gáleysi. Hann var dæmdur í 10 ára fangelsi.
