Sólveig Anna Jónsdóttir formaður Eflingar barðist gegn áframhaldandi aðildarviðræðum við Evrópusambandið í gegnum samtökin Áfram Ísland sem hún stofnaði ásamt þeim Halldóri Benjamín Þorbergssyni, Stefáni Pálssyni, Láru Herborg Ólafsdóttur og Birni Zoéga. Fyrir vikið hefur Sólveig Anna mátt sitja undir því síðustu vikur og mánuði að hún sé gengin auðvaldinu á band. Umræðan hefur verið hörð í hennar garð og hún kölluð ýmsum uppnefnum. Hún mætti í hlaðvarpið Komið Gott til að ræða málið. Vék Sólveig þar tali sínu meðal annars að bræðrunum Degi B. og Gauta B. Eggertssonum og hafa ummæli hennar um þá vakið nokkuð hörð viðbrögð.
Í færslu sem birtist á Facebook í gær er vakin athygli á ummælunum en færsluhöfundi var nokkuð misboðið.
„Þær eru sniðugar píurnar í Komið gott. Ég hlusta yfirleitt alltaf og hef gaman af. Í þessari viku fengu þær til sín í spjall verkalýðsleiðtogann, Sólveigu Önnu, sem var leiðandi í Áfram Ísland hreyfingunni nú í sumar. Gott og vel með það og í viðtalinu sagði hún frá ógeðinu og ömurlegri orðræðu í sinn garð í kjölfarið. Alveg glatað að fylgjast með því auðvitað, ómálefnaleg og glötuð orðræða á báða bóga og engum til sóma.
En aðal ofbeldismennirnir í hennar garð virðast hafa verið þeir bræður Dagur og Gauti B. Eggertssynir. Í spjallinu leggur hún til að þeir bræður séu ekki að draga þjóðina inn í ofbeldið heldur finni þessari ofbeldishneigð sinni farveg í Gleðigöngu hinsegin daga, af öllum stöðum. Hlægjandi lýsir hún því svo hversu sniðugt það væri að setja þá á “pramma” í gleðigöngunni - þeim til háðungar væntanlega, þar sem þeir geti fengið útrás fyrir ofbeldinu. Kannski hefur Sólveig Anna aldrei tekið þátt í gleðigöngunni, svo hún veit kannski ekki um hvað hún snýst. Gangan og Hinsegin dagar eru einmitt mikilvægur vettvangur til að sporna gegn ofbeldi og ömurlega lágkúrulegri umræðu um hinsegin fólk og auka sýnileika okkar sem erum ekki bara að fá útrás fyrir eitthvað blæti dagspart í ágúst. Þekki ég ekki einhvern sem getur komið þessu til skila til hennar og leiðrétt þennan leiða misskilning?“
Orðlaus
Margir lýsa yfir vantrú á þessum orðum verkalýðsleiðtogans í athugasemdum við færsluna. Þeirra á meðal er atvinnuvegaráðherra, Hanna Katrín Friðriksson, sem tilheyrir hinsegin samfélaginu. Hanna Katrín skrifar: „Orðlaus“
Dóra Magnúsdóttir, samskiptastjóri Hafrannsóknarstofu, kemur bræðrunum til varna og segir ummæli um gleðigönguna dæma sig sjálf.
Þorbjörg Þorvaldsdóttir, bæjarfulltrúi í Garðabæ, skrifar: „Ha? En ótrúlega furðuleg ummæli.“
Þingkonan Arna Lára Jónsdóttir ritar: „What! Ósmekklegt. Þekkjandi Dag vel þá þori ég að fullyrða að hann væri manna stoltastur að vera með í Gleðigöngunni. Mjög furðulegt að kalla þá bræður ofbeldismenn. Hvað er að frétta?“
Ragnhildur Sverrisdóttir, upplýsingafulltrúi Landsvirkjunar, þakkar færsluhöfundi fyrir að vekja athygli á ummælum „sem eru jafn galin og þess“
Kristín Sævarsdóttir, fyrrverandi formaður Samfylkingarinnar í Kópavogi, bendir á að Dagur hafi oft komið í gleðigönguna til að samgleðjast hinsegin fólki og til að sýna öllu fólki virðingu. „Hann er nefnilega vandaður og góður maður og sýnir fólki almennt virðingu og kurteisi. Þessi orðræða formanns Eflingar dæmir sig sjálf og ber vott um mikla fordóma af hennar hálfu.“
Baldur Þórhallsson, prófessor í stjórnmálafræði, skrifar ekki athugasemd en gerir þó læk við við nokkrar þeirra.
Hvað sagði Sólveig Anna?
En hvað sagði Sólveig Anna í þættinum? Þar talar hún um orðræðu í sinn garð í aðdraganda og í kjölfar þjóðaratkvæðagreiðslunnar og setur í samhengi við refsigleði. Hún lýsir því að Dagur hafi mætt í umræðuna eins og hann væri „dominatrixa“ með litlu svipuna sína á lofti til að flengja með og tala um meiri aga á vinnumarkaði. Hann og bróðir hans, Gauti, hafi komið fram í umræðunni sem einn maður.
„Þeir eru greinilega mjög gefnir fyrir að refsa þessir bræður.“
Í hlaðvarpinu er þessi meinta refsigleði bræðranna sett í samhengi við BDSM-hneigð og blæti. Síðar er talað um harða orðræðu úr röðum fólks sem kallar sig krata eða skilgreinir sig aðeins til vinstri frá miðjunni og þá segir Sólveig að það sé mikið af hnefahöggum, svipum og ögrun í orðræðunni.
„Það er greinilega mikil svona ofbeldisdýrkun í gangi hjá vissum krötum og miðjuvinstra fólki“
Þáttastjórnendur nefna þá að það megi leika sér með refsivendi og svipur og þegar um leik er að ræða þá sé það ekkert ofbeldi. Sólveig tekur þá fram að hún sé gamaldags og segist ekkert á móti BDSM en finnst þó að slíkar kenndir komi engum öðrum við og eigi ekki að vera bornar á torg.
„Ekki bera þetta á torg og ekki vera að taka þjóðina með inn í einhverjar fantasíur. Við viljum það ekki. Og ef þú ætlar að gera það þá er einn dagur á ári og það er gleðigangan.“
En vísar Sólveig Anna þar til þess að öllum líkindum að BDSM-samtökin taki þátt í gleðigöngunni. Þá geti refsiglaðir tekið þátt. Þáttastjórnendur nefna þá Dag og Gauta í samhengi við refsigleðina og Sólveig segist þá geta séð þá fyrir sér á vagni í gleðigöngunni. Víkur talinu svo að Evrópusambandsumræðunni og Sólveig Anna tekur fram að það hafi enginn verið spenntur fyrir þeirri umræðu nema „blætisklúbbur Viðreisnar um Evrópumál“
Þáttastjórnendur taka undir og segja að það hafi verið pólitískur sigur Viðreisnar að koma Evrópusambandsviðræðum á dagskrá. Sólveig bætir þá við:
„Já, svona eins og það var pólitískur sigur BDSM-félagsins að láta Samtökin 78 taka sig upp á arma sína.“
