Fyrrum fangi telur sig hafa orðið fyrir einelti og ómannúðlegri meðferð í afplánun sinni. Hann hefur höfðað mál til að fá skaðabótaskyldu ríkisins viðurkennda og virðist eiga erfitt með að sætta sig við hversu langan tíma það geti tekið að fá niðurstöðu í málinu, en hann hefur farið fram á flýtimeðferð sem Landsréttur hefur nú hafnað. Þetta er í þriðja sinn sem málið ratar fyrir Landsrétt. Fyrst vísaði Landsréttur málinu frá en Hæstiréttur sendi það aftur til baka til efnislegrar meðferðar. Áður en Landsréttur gat kveðið upp úrskurð þurfti að greiða úr kröfu mannsins um að öllum dómurum yrði gert að víkja sæti. Því hafnaði Landsréttur og var úrskurðurinn staðfestur af Hæstarétti. Þá var loks hægt að taka málið til efnislegrar meðferðar og niðurstaðan liggur nú fyrir – kröfunni um flýtimeðferð var hafnað. Maðurinn lauk afplánun í nóvember 2025 þegar honum var veitt reynslulausn.
Líkur má leiða að því miðað við þær upplýsingar sem fram koma í úrskurðum málsins að um sé að ræða íslenskan karlmann var í heildina dæmdur í 9 ára fangelsi fyrir gífurlega alvarleg brot gegn tveimur brotaþolum, en þetta þótti með þyngstu dómum sem höfðu verið dæmdir fyrir brot af þessu tagi.
Landsréttur tekur fram í úrskurði sínum að maðurinn ætli sér að fá viðurkennda skaðabótaskyldu ríkisins á þeim grunni að hann hafi sætt einelti innan fangelsiskerfisins sem hafi falist í síendurteknum brotum á mannréttindum hans á meðan hann sætti gæsluvarðhaldi og síðar fangelsi á árunum 2018-2025. Maðurinn telur sig hafa verið beittan harðræði og látinn sæta ómannúðlegri meðferð á meðan á vistinni stóð. Eins hafi honum verið synjað um reynslulausn eftir að hann hafði afplánað tvo þriðju hluta dæmdrar refsingar í desember árið 2023.
Rekur Landsréttur að krafa mannsins lúti að viðurkenningu á skaðabótaskyldu vegna um margt löngu liðinna atvika. Ekki hafi manninum tekist að sýna fram á að hann yrði fyrir réttarmissi eða réttarspjöllum af því að bíða úrslausnar dómstóla eftir almennri málsmeðferð og því væri ekki um að ræða brýna þörf á skjótri úrlausn dómstóla.
Þegar málinu var vísað frá Landsrétti í apríl kom fram að maðurinn hefði ekki greitt kærugjald vegna meðferðar kæru fyrir Landsrétti og borið því við að hann hefði ekki efni á því. Var honum leiðbeint um lögákvæðið kærugjald og afleiðingar þess þegar gjaldið er ekki greitt.
Telur maðurinn að meðferðin sem hann hafi mátt sæta í fangelsi falli undir pyntingahugtakið og hafi um þverbak keyrt þegar honum var synjað um reynslulausn árið 2023. Þegar Héraðsdómur Reykjavíkur tók fyrst fyrir kröfu mannsins um flýtimeðferð var tekið fram að ekki væri að sjá rök fyrir því að dómsmál mannsins ætti að fá forgang fram yfir önnur mál sem rekin væru fyrir dómstólum og ekki heldur að samfélagslegir hagsmunir eða almenn þýðing málsins varðandi meðferð stofnana á mannréttindum og tiltrú almennings á réttarkerfið réttlættu flýtimeðferð.
Sjá einnig: Stefnir dómsmálaráðuneytinu vegna meints eineltis og pyntinga á Hólmsheiði
