Fréttir

Vonsvikinn og óttasleginn Jón Gnarr: „Ég er ráðvilltur og á í raun erfitt með að finna orð til að lýsa líðan minni“

Mynd
Jón Gnarr

Jón Gnarr, þingmaður Viðreisnar, er einn þeirra sem tjáir sig um kortið sem Donald Trump, forseti Bandaríkjanna, birti á samfélagsmiðli sínum á mánudag án nokkurra úrskýringa eða orða. Á kortinu má sjá Norður-Ameríku, Kanada, Mexíkó, Grænland og Ísland í bandarísku fánalitunum og Bandaríkin ritað yfir.

Í færslu sem Jón birti á Facebook í gær á ensku segir hann:

„Skilaboð til óþekktra einstaklinga. Ég fæddist á Íslandi árið 1967 og hef búið hér mestan hluta ævinnar. Ég man eftir kalda stríðinu og Sovétríkjunum. Ég var rúmlega tvítugur þegar Berlínarmúrinn féll og Sovétríkin liðust í sundur skömmu síðar. Ég man glöggt eftir leiðtogafundinum milli Ronalds Reagan og Míkhaíls Gorbatsjov í Höfða í Reykjavík.“

Jón rekur að hann hafi búið i Texas og heimsótt Bandaríkin margoft, ferðast þvert yfir landið og dvalið í mörgum borgum þess. Hann eigi þar marga nána vini. „Ég ber mikla virðingu fyrir bandarísku þjóðinni og menningu hennar og hef alltaf fundið fyrir djúpri tengingu við Bandaríkin í allri þeirra margbreytni. Hinn öflugi bróðir minn.“

Jón segist einnig frá unga aldri hafa haft gaman af bandarískum bókmenntum, kvikmyndum, sjónvarpsefni, gríni og mat, allt frá Hemingway til sjónvarpsþáttanna The Wire, frá Bill Hicks til Tex-Mex. Hann hafi alist upp við að horfa á sjónvarpsþættina Húsið á sléttunni (e. Little House on the Prairie).

Jón rekur því næst að hann sitji á Alþingi Íslendinga og sé beinn afkomandi Þjóðhildar Jörundardóttur, konu Eiríks rauða. Sonur þeirra, Leifur Eiríksson, sé forfaðir Jóns.

„Undanfarið ár hef ég haft þann heiður að gegna embætti formanns Vestnorræna ráðsins. Í því starfi hef ég orðið vitni að þeim alvarlegu áhrifum sem ítrekaðar hótanir frá bandarískum stjórnvöldum hafa haft á íbúa Grænlands. Ég hef séð kvíða þeirra og óvissu og fundið djúpt til með þeim. Sem formaður hef ég ferðast víða um Grænland. Í vor heimsótti ég búsetustað forfeðra minna, Þjóðhildar og Eiríks rauða, að Brattahlíð. Það var þar, um árið 1000, sem Þjóðhildur, formóðir mín, lét reisa kirkju; kirkju sem jafnan er talin hafa verið fyrsta kristna kirkjan í Norður-Ameríku. Já, hér er um að ræða tengsl sem ná þúsund ár aftur í tímann.“

Jón heldur áfram: 

„Ég trúi á einstaklingsfrelsi, frelsi allra manna undan oki kúgunar, mannlega reisn og gagnkvæma virðingu. Þetta eru þau gildi sem ég hef ætíð tengt við Bandaríkin og bandarísku þjóðina.“

Jón rifjar upp að árið 2019 var honum boðið til Kíev, þar sem hann hitti Volodymyr Zelenskyy. Þá var þegar farið að tala um að Rússland gæti verið að undirbúa allsherjarinnrás í Úkraínu. Jón segir að honum hafi þótt það ólíklegt, en skilið fullkomlega ótta Úkraínumanna og samkennt með þeim. Svo varð af innrás og stríðið enn í gangi.

„Bandaríkin voru eitt sinn öflugur verndari þjóða sem stóðu frammi fyrir ógn harðstjórnar. Það er sárt að sjá þau nú snúast gegn bandamönnum sínum, beita íbúa Grænlands hótunum og snúa baki við þeim gildum sem þau innblésu fólki eins og mér áður fyrr. Og nú er landið mitt komið í skotlínuna. Hvernig getum við átt þessa vanvirðingu skilið? Hvernig má samræma slíka hegðun kristnum kenningum, sem eru samofnar sögu og menningu beggja þjóða okkar?

Ég er ekki aðeins vonsvikinn út í bandarísk stjórnvöld heldur óttast ég þau. Ég hef enga hugmynd um hvað er í gangi. Ég er ráðvilltur og á í raun erfitt með að finna orð til að lýsa líðan minni. Þetta er ekki rétt; þetta getur ekki verið rétt.

“