Fréttir

Steindór segir nágranna óttast fólk eins og hann – „Ég er ekki velkominn í ákveðna götu“

Mynd
Steindór J. Erlingsson vísindasagnfræðingur.

Steindór J. Erlingsson, rithöfundur og doktor í vísindasagnfræði, segir harða andstöðu nágranna við fyrirhugað skjólshús Geðhjálpar í austurhluta Reykjavíkur endurspegla djúpstæða fordóma gagnvart fólki sem glímir við geðrænar áskoranir.

Steindór fjallar um málið í grein sem birtist á Vísi í morgun. Geðhjálp hefur fest kaup á einbýlishúsi í enda götu í austurhluta borgarinnar þar sem ætlunin er að reka skjólshús. Þar geti fólk sem glímir við geðrænar áskoranir leitað skjóls í nærandi umhverfi fjarri geðdeildum Landspítalans.

„Ég er ekki velkominn í ákveðna götu í austurhluta höfuðborgarinnar, nánar tiltekið í einbýlishús í enda götunnar,“ skrifar Steindór, sem hefur sjálfur glímt við erfiðar geðrænar áskoranir um áratugaskeið.

„Íbúar götunnar vilja ekki sjá mig því þeir telja mig hættulegan.“

Sjá einnig: Héðinn sorgmæddur:„Ég taldi að við værum komin lengra“

Steindór segist hafa rætt við einn af fimm fulltrúum Geðhjálpar sem sátu nýverið fund með nágrönnum hússins. Sá hafi lýst „ofsafengnum viðbrögðum“ íbúanna sem Steindór segir hafa verið svo mikil að hann hafi sjaldan heyrt annað eins.

Hann nefnir sérstaklega ummæli eins íbúa sem hafi sagt eitthvað á þá leið: „Ég er fylgjandi starfsemi sem þessari, en ég vil ekki hafa hana nærri mér.“

Steindór segir slíkan ótta ekki eiga við rök að styðjast og bendir á að fólk sem glímir við geðrænar áskoranir sé almennt ekki líklegra til að beita ofbeldi en aðrir.

„Það er því ljóst að ofsafengnu viðbrögðin eru ekki á rökum reist og virðist miklu frekar endurspegla djúpstæða fordóma gegn þeim sem sýna frávik frá því sem almennt er talið „venjuleg“ hegðun.“

Steindór veltir í greininni upp spurningum um manngæsku og náungakærleik og vísar meðal annars í rithöfundinn Vasílíj Grossmann og Matteusarguðspjall máli sínu til stuðnings.

Hann segir afleiðingar andstöðunnar geta orðið verulegar.

„Nú stendur Geðhjálp frammi fyrir því að neyðast til þess, vegna andstöðu nágrannanna, að fresta opnun skjólshússins um að minnsta kosti eitt ár. Í ljósi þessa þá tel ég rétt að spyrja íbúa götunnar: Hvar er náungakærleikurinn?“