„Ég segi fyrir mig, ég er rosalega þreytt á þessu endalausa tali um að RÚV sé einhver fyrirstaða í lífi annarra fjölmiðla, vegna þess að það er það í rauninni ekki. Það er mikilvægt að líka standa vörð um RÚV. Það er stóri miðillinn okkar og við eigum að vera stolt af RÚV og okkar almannaútvarpi en jafnframt að gera mjög ríkar kröfur til þess miðils,“ segir Eyrún Magnúsdóttir hjá Gímaldinu í þættinum Átakalínur. Þátturinn að þessu sinni snýst um stöðu fjölmiðla en í vikunni voru kvöldfréttir Sýnar lagðar niður eftir tæplega fjörutíu ára sögu.
Eyrún segir að það hafi orðið afturför á síðustu árum í aðstöðu fjölmiðla, með því að veita þeim rekstrarstuðning hafi ríkið stigið ákveðið skref en það hafi ekki verið nógu mikið gert til að rýna stöðuna. „Hvaða áhrif hefur þessi stuðningur haft? Hefur hann breytt einhverju? Hefur hann bætt stöðu fjölmiðla eða ekki? Er hann til þess fallinn að verja ritstjórnir? Eins og dæmin sanna þá virðist það ekki vera,“ segir Eyrún. Það að hætta með kvöldfréttir Sýnar snúist ekki einungis um þá boðleið heldur táknrænt fyrir breytingar og uppgjöf fyrir samfélagsmiðlum.
Gímaldið er áskriftarmiðill og hefur það gengið ágætlega að safna áskriftum. Spurð út í hvort það sé höfuðsynd fjölmiðla hér á landi að hafa byrjað að gera fréttir aðgengilegar án endurgjalds segir Eyrún að margir hafi bent á það að þá sé erfitt að byrja að rukka.
„Sama hefur verið sagt með dagblöð, þegar það var ákveðið að gefa hér út fríblað, þá hafi fólk fengið það á tilfinninguna að þetta væri eitthvað sem væri mjög einfalt að fá frítt inn um lúguna. Og sama einmitt með netið, það snýr ekki bara að fjölmiðlum, það er auðvitað bara svo margt sem eru hugverk sem er selt í gegnum netið, það er þessi tilfinning að þetta bara eigi að vera opið og eigi að vera frítt. Það eru ekki allir hlutir sem við erum til í að borga fyrir og ef við erum til í að borga fyrir það þá kannski er það of lítið til þess að þetta geti gengið,“ segir Eyrún.
„Þú þarft alveg mikinn massa af áskrifendum til þess að það borgi sig að halda úti áskriftarmiðli. En við sjáum hins vegar að það er þróunin. Þetta er búið að gerast á Norðurlöndunum til dæmis, að þar eru þetta áskriftarmiðlar sem eru á netinu. En það tekur líka tíma að byggja það upp. Í Noregi til dæmis var farin sú leið að veita ákveðna hvata, þ.e.a.s. að þá er kannski felldur niður til að mynda virðisaukaskattur af áskriftum og fólk gæti þá fengið ákveðna svona skattalega hvata út úr því að kaupa sér áskrift eða þá að það sé bara hreinlega hvati við að styrkja fjölmiðil. Svipað eins og ef þú styrkir eitthvað almannaheillafélag að þá er einhver skattalegur hvati í því. Það má auðvitað líka líta á þetta sem einhvers konar samfélagslega ábyrgð.“
Í þættinum er einnig rætt við Rósu Guðbjartsdóttur, þingmann Sjálfstæðisflokksins.
