Hannes Hólmsteinn Gissurarson, prófessor emeritus í stjórnmálafræði, segir að Ólafur Ragnar Grímsson, fyrrverandi forseti Íslands, sé helsti sigurvegari nýafstaðinnar þjóðaratkvæðagreiðslu um aðildarviðræður við Evrópusambandið. Þá sendi hann Össuri Skarphéðinssyni, fyrrum ráðherra, eitraða pillu.
Hannes Hólmsteinn vitnar í færslu Össurar frá því fyrri hluta ágúst en þar sagði Össur að Ólafur Ragnar hefði sokkið djúpt með því að væna Kristrúnu Frostadóttur um að ætla að sleppa annarri þjóðaratkvæðagreiðslu ef farið yrði í aðildarviðræður.
Sjá einnig: Össur segir Ólaf Ragnar hafa sokkið djúpt:„Hreinn uppspuni gamals áróðursmeistara“
„Ólafur Ragnar er semsagt orðinn helsta fallstykki NEI-hreyfingarinnar. Kanski ætlaði hann sér það ekki - en honum hefur alla vega verið ýtt út í það hlutverk. Sigri NEI-ið munu hann og aðrir þakka það Ólafi. Tapi NEI-ið verður hann hinn stóri lúser. Hann hefur einfaldlega sett sig í þá stöðu,“ sagði Össur „En er það sniðugt eða hollt fyrir NEI-hreyfinguna að hafa í reynd gert Ólaf Ragnar og Hannes Hólmstein að forystutvíeyki baráttunnar? Ég er ekki viss um það.“
Hannes segir að nú í ljósi úrslitanna þá sé búið að svara Össuri en þar sem hann vilji sjálfur ekki leyfa Ólafi Ragnari að njóta sigursins þá ætlar hann sjálfur að taka af honum ómakið:
„Ólafur Ragnar er einn helsti sigurvegari þessarar atkvæðagreiðslu. Hann hafði í rauninni ekkert að vinna með því að ganga til leiks, því að hann hafði verið forseti í tuttugu ár og er enn forseti Hringborðs Norðurslóða, sem hann hefur skipulagt af sínum mikla dugnaði. Hann þurfti ekki á frekari viðurkenningu að halda. En hann gekk til leiks og stóð sig betur en nokkru sinni áður á stjórnmálaferli sínum í snjöllum ræðum í Sjálfstæðissalnum í upphafi baráttunnar og á Akureyri í miðri baráttunni og í nokkrum hlaðvörpum,“ segir Hannes.
„Hann talaði svo slétt, að öllum þótti það satt, er hann mælti, eins og Snorri Sturluson hefði orðað það. Ólafur Ragnar hefur vissulega oft breytt eftir hinu sama boðorði og Hannes Hafstein, að alltaf megi fá annað skip og annað föruneyti, en aldrei hefur sigling hans verið glæsilegri og hraðskreiðari en í þessari baráttu, með þöndum seglum.“
Telur Hannes að Ólafur hafi verið einlægur um þá skoðun að Ísland ætti ekki heima í Evrópusambandinu heldur með öðrum þjóðum í Norður-Atlantshafi, þá Norðmönnum, Bretum, Færeyingum, Grænlendingum, Kanadamönnum og Bandaríkjamönnum.
„Ólafur Ragnar er að eðli og upplagi ungmennafélagsmaður og lærisveinn Jónasar frá Hriflu, sem sá margt skýrar en samferðamenn hans. Hann lifir og hrærist í hugmyndum sjálfstæðisbaráttunnar, fyrst baráttunnar fyrir fullveldi, sem hófst 1848 og lauk 1918, síðan baráttunnar fyrir að stækka Ísland með útfærslu fiskveiðilögsögunnar í fjórum þorskastríðum, frá 1952 til 1976. Fyrir honum er orðið „ættjarðarást“ raunverulegrar merkingar. Hann getur nú að lokinni þjóðaratkvæðagreiðslunni litið stoltur um öxl og sagt: „Ég hef barist góðu baráttunni, hef fullnað skeiðið, hef varðveitt trúna. Og nú er mér geymdur sveigur réttlætisins.““
Margir taka undir þessi skilaboð Hannesar, þar á meðal ofurbloggarinn Páll Vilhjálmsson:
„Tek undir hvert orð. Kærar þakkir til þín Hannes að færa hugsun margra í letur.“
Ólafur Ísleifsson, þingmaður Miðflokksins, bætti svo við:
„Fáum seint fullþakkað Ólafi Ragnari Grímssyni.“
