Eiríkur Rögnvaldsson, uppgjafaprófessor í íslenskri málfræði, segir athyglisvert að eldri forysta Vinstri grænna hafi stigið fram fyrir Nei í aðdraganda þjóðaratkvæðagreiðslunnar. Það hafi verið í beinni andstöðu við núverandi forystu og meginþorra kjósenda flokksins samkvæmt könnunum.
„Ég hef aldrei kosið VG og ætla ekki að láta eins og mér sé sérstaklega annt um hag og gengi þess flokks. Ég hef samt iðulega verið sammála ýmsum áherslumálum flokksins og tel að Samfylkingunni veitti oft ekki af dálitlu aðhaldi frá vinstri. Þess vegna fagnaði ég því að flokkurinn hefur í skoðanakönnunum undanfarið heldur virst vera á uppleið eftir að hafa fallið út af þingi sem að miklu leyti mátti rekja til þátttöku í síðustu ríkisstjórn,“ segir Eiríkur í færslu á samfélagsmiðlum.
Djúpstæður klofningur
Bendir hann á að samkvæmt könnunum hafi meginhluti kjósenda Vinstri grænna ætlað að kjósa já og ný forysta flokksins tók undir það sjónarmið. En ýmsar kannanir bentu til þess að um 80 prósent kjósenda Vinstri grænna hygðust segja já.
„Sama gildir um flesta þeirra Facebook-vina minna sem ég veit að hafa stutt VG – sumir hverjir rótgrónir og innmúraðir í flokkinn,“ segir hann. „Auðvitað verður að ætla að fólk kjósi yfirleitt eftir sannfæringu sinni og það er vitanlega ekkert óeðlilegt við að fólk beiti sér fyrir þann málstað sem það trúir á, og setji það ofar flokkshagsmunum. Það er samt nokkuð ljóst að í þjóðaratkvæðagreiðslunni á laugardaginn féllu atkvæði að miklu leyti eftir flokkslínum og því er athyglisvert að fyrri forysta VG skyldi stíga fram í virkri baráttu fyrir því að segja nei, í beinni andstöðu við meginþorra kjósenda flokksins – og núverandi forystu.“
Meðal þeirra sem stigu upp fyrir nei-ið í kosningabaráttunni voru meðal annars Katrín Jakobsdóttir, Jón Bjarnason, Steingrímur J. Sigfússon og Svandís Svavarsdóttir. Rósa Björk Brynjólfsdóttir, núverandi formaður flokksins, kaus hins vegar já.
„Þetta sýnir djúpstæðan klofning í grundvallarmáli og er tæplega til þess fallið að auðvelda nýrri forystu það verkefni sitt að endurreisa flokkinn,“ segir Eiríkur. „Það er leitt, því að þótt ég hafi ekki kosið VG eða sé líklegur til að gera það tel ég flokkinn eiga fullt erindi á þing.“
