Þröstur Ólafsson hagfræðingur og þjóðfélagsrýnir var stuðningsmaður þess að já yrði ofan á í þjóðaratkvæðagreiðslunni sem fram fór í gær en nú er ljóst að svo varð ekki. Hann svarar í nýjum Facebook-pistli fyrir gagnrýni sem hann hlaut fyrir ádeilu sína á Sólveigu Önnu Jónsdóttur formanns Eflingar og þátttöku hennar í starfi nei-hreyfingarinnar. Þröstur segir að Sólveigu Önnu hafi sannarlega verið fyllilega frjálst að beita sér fyrir að nei yrði ofan á en hins vegar verði að gera alvarlegar athugasemdir við að hún sem forystukona í verkalýðshreyfingunni hafi gert það í svo nánu samstarfi við stóreignamenn og fulltrúa þeirra.
Þröstur skrifar:
„Ég hef legið undir ámæli fyrir síðustu færslu mína sem snerti m.a. formann Eflingar. Það er vel. Við þurfum á gagnrýni að halda. Að öðrum kosti er þetta dýrmæta lýðræði innantóm áma. Þeir sem leika á eða sækjast eftir hlutverki á stóra sviðinu, þurfa að stíga varlega til jarðar. Við, sem sitjum í almennum sætum í salnum, höfum verið þróttlítil við að veita aðhald, gagnrýna aðalleikarana fyrir framgöngu þeirra.. Leikarar fá oft niðursalland dóma. Gera betur næst. Sá sem þetta ritar hefur ekki farið varhluta af því á starfsdögum sínum.“
Þröstur segir Sólveigu Önnu hafa staðið sig með prýði sem formaður stéttafélags láglaunafólks. Hún hafi bætt kjör þessa umtalsvert og styrkt stöðu þess í samfélaginu. Fyrir það beri að þakka.
Félagsskapurinn og nei-ið
Þröstur segir að sjálfsögðu hafi Sólveigu Önnu verið fullfrjálst að vera á öndverðu meiði við hann um hvort nei eða já ætti að verða fyrir valinu. Hins vegar hafi hún gengið of langt með að velja sér félagsskap auðmanna í baráttunni fyrir nei-hreyfinguna:
„Margir verkalýðsforingjar höfðu sömu skoðun. Þeir trönuðu sér hins vegar ekki í fremstu víglínu með forystumönnum stórauðvaldsins. Þar gekk hún of langt– nei alltof langt. Þessi atkvæðagreiðsla snerist að mestu um forréttindi stórauðvaldsins . Hvort því tækist að geirnegla forréttindi sín til frambúðar. Verkfæri þeirra hefur einkum verið svikamillan íslenska krónan. Til að svo gæti orðið þurfti stórauðvaldið á að halda stuðning úr öðrum lögum samfélagsins, sem og ótakmarkað fjármagn. Það hefur þeim því miður tekist.“
Krónan
Þröstur segir einnig að lofsyrði Sólveigar Önnu um krónuna hafi ofboðið honum:
„Hlutverk hennar á vakningarfundi stórauðvaldsins sem og í sjónvarpi hneykslaði mig. Hugurinn reikaði til fyrrverandi formanna Dagsbrúnar, sem ávallt héldu sig til hlés gagnvart forystumönnum atvinnurekenda. Voru þeir þó hvorki að afli né auði hálfdrættingar við þennan hóp nú um þessar mundir. Þegar upplýst var um vináttu GJG ( Guðmundur J. Guðmundsson formaður Verkamannafélagsins Dagsbrúnar, eins af forverum Eflingar, 1982-1996, innsk. DV) og Alberts G.(Albert Guðmundsson heildsali og þingmaður og ráðherra Sjálfstæðisflokksins, innsk. DV) og stuðning þess síðarnefnda við heilsuferð Guðmundar J. til útlanda, ættlaði allt um koll að keyra. Svo háværar voru raddirnar að GJG sá sig tilneyddan til að draga sig tímabundið í hlé.“
Segir Þröstur að lokum að hann telji niðurstöðu atkvæðagreiðslunnar munu þrengja enn frekar að hag almennings á Íslandi.
