Úrskurðarnefnd í vátryggingamálum hefur hafnað kröfu manns um bætur úr ábyrgðartryggingu ónefnds rekstraraðila ónefnds flugvallar en ljóst er að það er aðeins einn aðili sem rekur flugvelli á Íslandi, Isavia eða dótturfélag þess Isavia innanlandsflugvellir. Krafðist maðurinn bóta í kjölfar slyss sem hann lenti í, við vinnu sína á umræddum flugvelli, en slysið varð til þess að maðurinn hlaut varanlega sjónskerðingu á öðru auganu.
Í úrskurði nefndarinnar eru eins og venjan er engin nöfn nefnd en þar sem aðeins Isavia annast rekstur flugvalla hér á landi þá er enginn annar rekstraraðili sem kemur til greina.
Fram kemur að umræddur maður var starfsmaður hjá Isavia þegar atvikið átti sér stað sumarið 2023. Hann stóð við slökkvistöð á hinum ónefnda flugvelli þegar þyrla sem kom til lendingar fór eftir tiltekinni flugbraut með þeim afleiðingum að maðurinn fékk stein af miklu afli í augað. Hlaut hann rifu á hornhimnu augans vegna þessa. Tryggingafélag Isavia hafnaði hins vegar bótaskyldu úr ábyrgðartryggingu á grundvelli þess að um óhappatilvik hefði verið að ræða. Sneri maðurinn sér þá til úrskurðarnefndar í vátryggingamálum.
Vildi maðurinn meina að Isavia hafi ekki starfrækt flugvöllinn til samræmis við skyldur sínar samkvæmt lögum og reglum. Hafi Isavia því ekki gætt að öryggi þeirra sem þar störfuðu.
Engar þyrlur
Sagði maðurinn enn fremur að í bréfi til Samgöngustofu hafi Isavia viðurkennt að ekki hafi verið gert ráð fyrir umferð þyrla um þessa tilteknu flugbraut. Upphaflega hafi aðeins verið gert ráð fyrir sjúkraflugvélum á henni en láðst hafi að taka það fram í flugmálahandbók.
Benti hann einnig á umrædd þyrla hafi verið með 10,7 metra vænghaf og mætti því ætla að brautin, sem væri 10,5 metrar að breidd, væri of þröng fyrir akstur hennar. Þá hafi ekkert áhættumat verið gert til að meta aðra umferð um svæðið en samkvæmt reglugerð um flugvelli skuli rekstraraðilar flugvalla gera áhættumat eftir því sem við eigi. Benti maðurinn sömuleiðis á að Isavia hafi ekki tilkynnt um slysið til Vinnueftirlitsins fyrr en um tveimur vikum eftir að það átti sér stað og þess vegna hafi slysið ekki verið rannsakað.
Bara óhapp
Í andsvörum tryggingafélags Isavia kom fram að slysið hafi verið óhapp sem ekki væri hægt að rekja til saknæms vanbúnaðar eða mistaka af hálfu Isavia. Þess vegna væri engin bótaskylda til staðar.
Sagði tryggingafélagið að ekki hefði verið sýnt fram á að ekki hafi mátt fljúga þyrlunni á umræddri flugbraut þennan dag og heldur ekki að þyrlan hafi orsakað það að steinninn hafi lent í auga mannsins. Samkvæmt tilkynningu til Sjúkratrygginga Íslands, sem maðurinn hafi undirritað, hafi í umrætt sinn jarðvegur fokið vegna sviptivinda. Það væri jafnframt ósannað að flugbrautin hafi aðeins verið ætluð fyrir sjúkraflug og að ekkert áhættumat hafi verið til staðar.
Vildi tryggingafélagið einnig meina að meiðsli mannsins hafi ekki verið alvarleg þar sem hann hafi klárað vinnudaginn og mætt síðan aftur til vinnu daginn eftir. Af þeim ástæðum hafi ekki verið tilefni til að tilkynna Vinnueftirlitinu um slysið innan sólarhrings. Þá væri ósannað að líkamstjón mannsins mætti rekja til umrædds atviks enda bentu öll læknisfræðileg gögn til þess að hann hafi þjáðst af veirusýkingu.
Víst þyrlan
Maðurinn andmælti þessu og vitnaði til tilkynningarinnar sem send var Sjúkratryggingum Íslands. Þar segi að þegar þyrla kom inn til lendingar hafi aðskotahlutur skotist í hægra auga hans vegna sviptivinda. Hann hafi fengið rifu á hornhimnu á auganu ásamt því að fá bakteríu og vírussýkingu í augað. Væri því ljóst að líkamstjón hans mætti rekja til ferðar þyrlunnar.
Vitnaði maðurinn enn fremur til matsgerðar læknis þar sem kom fram að hann hefði fengið aðskotahlut í hægra auga og í kjölfarið svæsna vírussýkingu og bakteríusýkingu sem leitt hafi til þess að hornhimnan hafi skemmst. Hafi sjónskerðing vegna örvefsmyndunar á hornhimnunni verið staðfest.
Ósannað
Í niðurstöðu úrskurðarnefndar í vátryggingamálum segir að maðurinn hafi fyrst leitað til læknis tveimur dögum eftir slysið og þá fengið læknisvottorð. Þá fyrst hafi Isavia orðið kunnugt um að hann hafi verið óvinnufær og verði þar af leiðandi ekki metið til sakar að hafa ekki tilkynnt Vinnueftirlitinu um atvikið innan sólarhrings. Um tvær vikum síðar var slysið tilkynnt til Vinnueftirlitsins.
Nefndin tekur undir með manninum að það sé sannað að lending þyrlunnar hafi orðið þess valdandi að hann hafi fengið steininn í augað með þeim afleiðingum að hann hlaut rifu á hornhimnu augans. Tilkynning til Sjúkratrygginga og læknisfræðiileg gögn renni stoðum undir það. Þá verði ekki annað ráðið en að bakteríu- og veirusýkingin hafi verið af völdum áverkans á auganu.
Þegar kemur að þeirri spurningu hvort atvikið sé tilkomið vegna einhvers sem Isavia beri ábyrgð á þá segir nefndin það ósannað að þegar atvikið átti sér stað hafi bann um umferð þyrla um umrædda flugbraut verið í gildi. Þótt gripið hafi verið til slíks banns eftir atvikið þá sanni það ekki bótaábyrgð Isavia. Það breyti heldur engu þótt að þess hafi verið getið í bréfi til Samgöngustofu að upphaflega hafi aðeins verið gert ráð fyrir umferð sjúkraflugvéla á brautinni en láðst hafi að taka það fram í flugmálahandbók.
Nefndin segir því ljóst að daginn sem slysið átti sér stað hafi ekkert bann við þyrluumferð verið í gildi á flugbrautinni enda liggi ekki fyrir að hún hafi bersýnilega verið hættuleg eða í andstöðu við viðurkennda framkvæmd. Manninum hafi ekki tekist að sanna að líkamstjón hans mætti rekja til saknæmra athafna eða athafnaleysis Isavia, starfsfólks þess, eða annarra aðstæðna eða atvika sem Isavia verði gert að bera skaðabótaábyrgð vegna.
Kröfu mannsins um bætur úr ábyrgðartryggingu Isavia er því hafnað.
