Haukur Arnþórsson stjórnsýslufræðingur segir að þjóðin hafi stutt grunnskólakennara í áratugi hvað varðar laun og menntun, nú skuldi grunnskólakennarar þjóðinni afsökunarbeiðni fyrir að kenna nemendum minna og verr en kennarar annarra þjóða, vísar hann þá til niðurstaðna úr Pisa-könnunum.
Í langri og ítarlegri færslu á Facebook vitnar Haukur í orð Magnúsar Þórs Jónssonar formanns Kennarasambandsins sem sagði nýverið að kennarar hefðu frekar viljað samráð en samtal um breytt námsmat í grunnskólum. Fram kom í kvöldfréttum Sýnar nýverið að mikill hiti hafi verið á fundum kennara, skólastjórnenda og fulltrúa ráðuneytisins eftir að Inga Sæland menntamálaráðherra tilkynnti að einkunnir verði framvegis gefnar í tölustöfum en ekki bókstöfum.
Sjá einnig: Spurningamerki sett við áform Ingu Sæland
Haukur andmælir því að það skipti ekki máli hvaða kvarði sé notaður. „Hvað varðar samstarf menntamálayfirvalda og kennarasamfélagsins þá vantar einn kafla í þá bók,“ segir Haukur.
„Það er kaflinn þar sem íslenskir grunnskólakennarar biðja þjóðina afsökunar á að kenna nemendum minna og verr en kennarar annarra þjóða – svo vísað sé til Pisa-kannananna. Kennarar hafa lengi verið harður þrýstihópur hvað varðar laun og menntunartækifæri og þjóðin hefur stutt þá í áratugi. Nú eru kennaralaun orðin allgóð og menntun kennara með því lengsta sem þekkist í heiminum – en þá bregður svo við að þeir kenna nemendum ekki jafnvel og kennarar annarra þjóða. Þessa afsökunarbeiðni þurfum við að sjá – og í framhaldi af henni alvöru umræður um hvað þarf að breytast til að skólarnir kenni nemendum námsefni. Það vantar allt lítillæti hjá kennurum – sem augljóslega ná ekki viðunandi árangri í störfum sínum.“
Fram kom í fréttum þegar niðurstöður úr Pisa könnuninni komu út í fyrra að frammistaða íslenskra nemenda hafi versnað verulega síðustu 20 árin og sé nú talsvert undir meðaltali OECD-ríkja.
Sjá einnig: Sjáðu sláandi niðurstöður PISA-könnunarinnar – Ísland eftirbátur annarra þjóða
Haukur segir að þjóðin þurfi ekki umræður um að málið komi engum öðrum við en kennurum. „Ef kennarasamfélagið getur ekki séð til þess að kennsla sé góð hafa menntamálayfirvöld og foreldrar skyldur til að stíga inn í umræðuna og taka völdin.“
Augljóslega rangt að kvarðinn skipti ekki máli
Beinir Haukur svo spjótum sínum að notkun bókstafa við einkunnagjöf.
„Ef einkunnir eru gefnar í A,B,C o.s.frv. er spurning hver er grundvöllur kvarðans. Er hann tugakerfið eða annað kerfi, hvernig endurspeglar kvarðinn getu? Varla er bókstafurinn úr lausu lofti gripinn! Er lakasta einkunnin sem hægt er að fá Ö, síðasti stafurinn í stafrófinu eða er það tíundi stafurinn í stafrófinu?,“ spyr hann. Þá vakni spurningin hvað kvarðinn endurspeglar. „Er það getu nemandans í ákveðnu námsefni, stöðu hans á normal-kúrfu gagnvart námsefninu og öðrum nemendum – eða er bókstafnum ætlað annað hlutverk. Kannski félagslegt hlutverk. Hvert er það þá? Ef C þýðir „á uppleið“ eins og formaður skólastjórafélagsins sagði, hvað þýðir þá B (kannski „klífur brattann“) eða A („á toppnum“)? Að ég nú ekki minnist á D (sem er kannski ekki gefið). Ef kvarðinn er svona segir hann ekki hvað nemandinn kann hátt hlutfall af námsefninu.“
Það sé augljóslega rangt að kvarðinn skipti ekki máli:
„Eins og sjá má af þessum ábendingum þá er upptaka kvarða frá 0-10 grundvallarbreyting frá A,B,C einkunnakerfinu í fleiri en einum skilningi. Það er augljóslega rangt hjá kennarasamfélaginu að kvarðinn skipti ekki máli.“
