Einn sakborninganna í Reykholtsmálinu lýsti því yfir í aðdraganda meintra brota að hann ætlaði að frelsissvipta brotaþola í málinu til að ræna hann. Hvatinn að þessu var skuld unnustu sakborningsins sem var komin í lögheimtu og nam um 250 þúsund krónum, en allt í allt eru sakborningarnir í málinu sakaðir um að hafa rænt um 17,6 milljónum af brotaþola.
Aðalmeðferð í Reykholtsmálinu svokallaða er hafin í Héraðsdómi Suðurlands en áætlað er að réttarhöldin taki a.m.k. sjö daga, sem þykir óvenju langt en skýrist af umfangi málsins og fjölda sakborninga. Málið varðar mann sem var haldið nauðugum á heimili sínu, honum hótað með hníf og haglabyssu, hann beittur grófu ofbeldi og loks þvingaður úr landi.
Júdókappi, garðyrkjufræðingur á sjötugsaldri og þrítugur maður sem ekki alls fyrir löngu var dæmdur fyrir tilraun til manndráps eru á meðal sex sakborninga í málinu. Fjórir af sakborningunum sex eru tengdir fjölskylduböndum. Málið var þingfest í mars síðastliðnum en meint brot voru framin í apríl 2024.
Hin ákærðu eru flest tengd fjölskylduböndum, Sigurður Gunnar Ásgeirsson og dóttir hans, Ingunn Rut Sigurðardóttir, unnusti Ingunnar, Andri Már Mortensen Birgisson, og bróðir hans, Pétur Már Mortensen Birgisson. Einnig eru ákærðir Halldór Logi Sigurðsson og Níels Pálmar Benediktsson.
Öll sex neituðu sök við þingfestingu málsins í mars, en meint brot voru framin í apríl árið 2024.
Brotaþoli er með maltneskt ríkisfang en er af palestínskum uppruna.
Í upphafi aðalmeðferðar eru spilaðar hljóðupptökur og ljóst er að nokkur fjöldi slíkra liggur fyrir í málinu.
Þær fyrstu virðast koma úr farsíma Andra en þar ræðir hann við tengdaföður sinn í aðdraganda meintra brota. Tala þeir um fíkniefni og ræða svo um vandamálið með „arabadjöfulinn“ sem virðist eiga rætur að rekja til leigugreiðslna. Í einni upptökunni fær Andri það staðfest frá Sigurði hvenær brotaþoli verður kominn heim úr vinnu og ætlar þá greinilega að hitta á hann. Síðan hringir Andri í tengdaföður sinn og er þá staddur með brotaþola og biður tengdaföður sinn að staðfesta atriði varðandi leigugreiðslur sem virðast að einhverju hafa verið greiddar með seðlum sem skapaði rekstrarvandamál fyrir Andra hvað skattgreiðslur varðar. Eins virðist vera um einhvers konar vanskil að ræða en Andri segir á einni upptökunni að vanskil séu vegna 9 mánaða, fjárhæðin nemi um 450 þúsund krónum og að rétt væri að innheimta vanskilin með 2,75 prósenta vöxtum sem væru „dýrustu kortavextirnir“ en eins og segir í inngangi fréttarinnar þá er talið að um 17,6 milljónum hafi verið rænt af reikningi brotaþola.
Á enn annarri upptökunni segist Andri vera kominn í slæma stöðu. Það sé verið að stefna Ingunni konu hans vegna vangreiddra tryggingareikninga. Nú sé málið komið í lögheimtu og það eigi að stefna Ingunni fyrir sýslumann. Andri tekur fram að tryggingar séu mesta glæpastarfsemi á Íslandi en síðar í samtalinu segist hann svífast einskis til að bjarga konu sinni úr þessari stöðu og ætlar því að fara til brotaþola, „frelsissvipta hann og ræna“ og segja svo við hann: „Ég er bara að fara að ræna þig, ég er ekki að grínast. Mér þykir bara mikið vænna um mitt líf heldur en þitt. Ég svífst einskis, mér er skítsama.“
Síðan hringir hann til að afla sér liðsinnis við verkið en tekur fram að hann ætli ekki að gera neitt „of gróft“. Best sé að vera yfirvegaður og sleppa ofbeldi nema það sé nauðsynlegt. Hann hafi þó fengið reynslubolta með sér því: „Maður þarf bara að passa sig á þessum útlendingum“
„Sé mig knúinn til að tækla málið svona,“ segir Andri en segist síðar vona að brotaþoli verði samvinnuþýður en Andri segist vita að brotaþoli eigi nóg af peningum.
„Ég svífst einskis, og hvað ætlarðu að gera?“
Í upphaflegri útgáfu fréttar var Halldór sagður sonur Sigurðar Gunnars. Það er rangt og biðst blaðamaður velvirðingar á mistökunum.