Íslenskur maður, íbúi í fjölbýlishúsi, er ráðalaus vegna hljóðfærablásturs nágranna síns á neðri hæðinni. Hefur hann rætt við hljóðfæraleikarann án árangurs.
„Ég bý í fjölbýlishúsi þar sem ég er að verða fyrir verulegu ónæði vegna hávaða frá hljóðfæraleik,“ segir maðurinn í færslu á samfélagsmiðlinum Reddit.
Segir maðurinn að þetta ónæði standi yfir klukkustundum saman og hann og eiginkona hans þoli þetta illa.
„Um er að ræða hávært blásturshljóðfæri sem spilað er á í nokkrar klukkustundir á dag á hæðinni fyrir neðan okkur; í hádeginu, á eftirmiðdegi og/eða snemma kvölds,“ segir hann. „Tónlistin er afar furðuleg og, það verður að segjast, hreint ekki falleg.“
Ekki kemur fram í færslunni hvers konar tónlist hinn ákafi blásari leiki en samkvæmt færslunni er hann ungur að árum.
„Hún veldur mér og konu minni miklu ónæði, en við erum bæði með viðkvæm eyru og viljum geta notið friðhelgis heimilis okkar. Tónlistarflytjandinn - ungur maður - hefur tekið illa í vinsamlegar ábendingar mínar um að stilla hávaðanum í hóf,“ segir maðurinn og spyr ráða.
Sterkur réttur
Hefur færslan fengið nokkur viðbrögð en leiðir mannsins út úr þessari stöðu eru takmarkaðar.
„Því miður má hann þetta þangað til ellefu á kvöldin. Það fer bara eftir því hvort manneskjan sé tillitssöm eða ekki. Þið gætuð borið þetta upp á húsfundi. En ömurlegir nágrannar er skelfilegt,“ segir einn.
„Lífið í fjölbýli getur verið svona, hann má spila. Það eina sem þú getur gert er að tala við hann og spyrja hvort hann gæti æft sig innan einhvers ákveðin ramma á deginum svo þú vitir hvenær það byrjar og hvenær það hættir,“ segir annar.
„Er réttur þinn til þess að verða ekki fyrir hljóð ónæði um hábjartan dag sterkari en réttur annarra íbúa að æfa sig af ástríðu á hljóðfæri heima hjá sér? Kannski hefur hann ekki aðra aðstöðu. Mér finnst tímarammi hans vera tillitssamur og þetta fylgir því að búa í samfélagi og ýkist enn meira í fjölbýli. Þú þarft að flytja í úthverfi eða sveit ef þú vilt vera með „friðhelgi heimilis“,“ segir sá þriðji.
„Blastaðu Motörhead“
Aðrir benda honum á að borga í sömu mynt. Til dæmis með háværri rokktónlist.
„Fight fire with fire, blastaðu Motörhead eða álíka,“ segir einn.
„Settu bara eitthvað dauðarokk á í hvert skipti sem hann byrjar,“ segir annar.
„Stilltu bassakeilu og hátölurum á gólfið og láttu allt snúa niður í gólf. Skelltu svo playlista með öllu sem þér dettur í hug að hann fýli ekki. Hækkaðu. Farðu svo bara út í göngutúr, heimsókn til vinar eða whatever. Hann verður á endanum tilbúinn að semja um að æfa á ákveðnum tímum eða með dempara,“ sá þriðji.
