Úrskurðarnefnd í vátryggingamálum hefur hafnað kröfu manns um bætur úr ábyrgðartryggingu ónefndrar byggingavöruverslunar. Í versluninni fékk maðurinn, að hans sögn, bala sem í voru um 20-30 kíló af steinull í höfuðið. Gaf tryggingafélagið fleiri en eina skýringu á atvikinu við synjun bótakröfunnar.
Í málskoti mannsins til nefndarinnar kom fram að atvikið hafi átt sér stað árið 2024. Starfsmaður verslunarinnar hafi klifrað upp á geymslupall í þriggja til fjögurra metra hæð til að sækja þar steinullarbala sem hafi verið 20-30 kíló að þyngd. Þegar starfsmaðurinn hafi verið að fjarlægja plastumbúðir af balanum, hafi hann misst takið með þeim afleiðingum að balinn hafi fallið á höfuð mannsins sem var staddur þar fyrir neðan. Hlaut maðurinn líkamstjón af þessu en ekki kemur fram hversu alvarlegt það var.
Taldi maðurinn sig eiga rétt á bótum úr ábyrgðartryggingu byggingarvöruverslunarinnar þar sem starfsmaðurinn hafi sýnt af sér gáleysi við meðferð á þungu byggingarefni í opnu rými og fyrirséð hafi verið að alvarlegt tjón gæti hlotist af, enda hafi viðkomandi starfsmanni mátt vera ljóst að fólk gæti verið statt fyrir neðan pallinn. Taldi maðurinn þó ekki útilokað að starfsmaðurinn hafi sleppt balanum viljandi.
Mismunandi lýsingar
Í bréfi til nefndarinnar sagði tryggingafélagið að starfsmaðurinn hafi lýst atvikinu þannig að hann hafi dottið um ull sem var á gólfi millilofts þar sem steinullin var geymd. Sú ull hafi verið úr öðrum ullarbala en þeim sem hann var að handleika og við fall hans hafi ullin skotist fram af milliloftinu, undir grindverk sem sé þar og á manninn. Það væri því rangt að heill bali hafi fallið niður, enda væri jafnframt ljóst af ljósmyndum af vettvangi að heill bali kæmist ekki undir grindverkið. Vildi tryggingafélagið því meina að líkamstjón mannsins mætti ekki rekja til saknæmrar háttsemi starfsmanna byggingarvöruverslunarinnar.
Maðurinn benti hins vegar á að þessi lýsing væri önnur en kæmi fram í bréfi sem tryggingafélagið sendi honum, þar sem bótakröfu hans var hafnað. Í bréfinu segi að starfsmaðurinn hafi fært til ullarbala og tekið plast utan af ullarbala á pallinum og þá hafi balinn fallið fram af pallinum. Á fyrrnefndu atvikalýsingunni væri ekki hægt að byggja sem hafi fyrst komið fram eftir að málinu var skotið til nefndarinnar.
Tryggingafélagið svaraði því þannig að atvikalýsingin í höfnunarbréfinu til mannsins væri röng og félagið væri ekki bundið af henni. Starfsmaðurinn hafi sagst hafa dottið um ull á millillofti sem hafi skotist út af loftinu og á manninn. Tryggingafélagið segir starfsmann annars fyrirtækis, sem ekki kemur skýrt fram hvernig tengist málinu, hafa staðfest að aðeins ein steinullarmotta hafi fallið á manninn en ekki heill bali enda hafi það verið ómögulegt. Starfsmaður byggingarvöruverslunarinnar hafi ekki sýnt af sér saknæma háttsemi og því væri engin bótaskylda til staðar.
Ósannað
Úrskurðarnefnd í vátryggingamálum segir í sinni niðurstöðu að sönnunarbyrðin hvíli á manninum.
Segir nefndin að starfsmaður hins fyrirtækisins sem kom við sögu í málinu hafa sent lögmanni mannsins tölvupóst þar sem tekið hafi verið undir lýsingu mannsins á atvikinu. Segir nefndin þá lýsingu virðast byggja á skoðun myndbands sem að einhverju leyti virðist hafa sýnt atvik málsins, þ.e. starfsmann byggingarvöruverslunarinnar færa til bala og opna plast utan af honum og svo hafi „skuggi balans“ sést þegar hann féll niður.
Hafi þessi starfsmaður sem sendi tölvupóstinn síðar sent manninum annan póst þar sem hann segði aðeins hluta úr bala hafa fallið niður. Að öðru leyti verði ekki byggt á því að þessi starfsmaður hafi sent tryggingafélaginu breytta atvikalýsingu og miða verði við hina upphaflegu lýsingu á atvikinu.
Nefndin segir að miða verði þá við að starfsmaður byggingarvöruverslunarinnar hafi sannarlega verið að rífa plast utan af steinullarbala. Það sé hins vegar óljóst hvað gerðist næst, hvort hann hafi hrasað eða fallið um lauslega ull á gólfinu, eða hvort hann hafi misst takið á balanum þannig að balinn eða hluti hans féll á manninn.
Það sé því ósannað að starfsmaður byggingarvöruverslunarinnar hafi sýnt af sér gáleysislega háttsemi og af því verði maðurinn að bera hallann.
Bótakröfu mannsins var þar af leiðandi hafnað.
