Fréttir

Embla opnar sig um algenga fóbíu: „Ég þurfti að þjálfa mig í þessu“

Mynd
Embla Bachmann. Samsett mynd/Getty

„Ég held að þetta sé kynslóðaskipt af því að við erum alin upp meira á skilaboðamiðlum. Við erum með Snapchat, Instagram og svoleiðis miðla. Þannig að við erum hreinlega alin upp á að skrifa skilaboð til fólks,“ sagði Embla Bachmann í Bítinu á Bylgjunni í morgun þar sem hún ræddi um svokallaða símafóbíu. 

Tengja símhringingu við ótta

Símafóbía, símafælni kallast á ensku telephobia og hefur helst snúist að Z-kynslóðinni, fólk fætt á árunum 1997 til 2012. Í umfjöllun CNBC um málið segir að heimsfaraldurinn hafi enn frekar ýtt undir þessa fælni, var þar rætt við Liz Baxter hjá Nottingham háskóla á Englandi. „Þau tengja símhringingu við ótta. Þau vita ekki hver er á hinni línunni og vita ekki hvernig á að takast á við það,“ sagði Baxter. 

Það eigi minna við um myndsímtöl. „Þau geta þá lesið í andlit fólks. Þau vita hvernig þeim gengur. Það spilar stórt hlutverk þegar kemur að einföldum hljóðsímtölum. Þau sjá þig ekki. Þau halda kannski að þú sért að hlægja að þeim eða dæma sig, þannig að þau fá ekki viðbrögðin sem lætur þau vita að þeim gengur vel.“

Þjálfaði sig að tala í símann

Umræður sköpuðust um þessa fóbíu, eða fælni, í útvarpsþættinum í morgun og nefndi Heimir Karlsson þáttastjórnandi að hann tæki eftir þessu hjá fólki sem væri komið á fertugsaldur. Embla starfar sem dagskrárgerðarmaður á RÚV og er nú orðin þjálfuð í að tala í símann, opnaði hún sig um þessa fælni:

„Ég þurfti að þjálfa mig í þessu því ég vinn við að heyra í fólki og þá komst ég að því að þetta er fljótlegri leið, að minnsta kosti með fullorðið fólk,“ segir hún. Eftir sjöunda bekk hafi hún vanið sig á að skrifa frekar skilaboð en að hringja. Það komi þó alveg fyrir að hún hringi í vinkonur sínar, hún sé farin að þekkja það hvort sá sem hún er að reyna að ná í sé fljótari að svara símanum eða skilaboðum. 

„Þetta er rosa persónubundið og fer eftir því hver er að hringja í þig, í hvern ert þú að hringja. Maður er kannski tregari við að svara fyrirtækjanúmerum, ókunnungum númerum, eitthvað svoleiðis. Ég er til dæmis orðin mjög snögg að pikka inn númer á ja.is ef einhver hringir, bara jafn óðum áður en það hringir út. Og ákveða þá hvort ég svari eða ekki,“ segir Embla.

Margir svara aldrei í símann

Bresk rannsókn hefur sýnt að rúmlega fjórðungur fólks á aldrinum 18 til 34 ára þar í landi svari aldrei í símann, þá segist meirihlutinn frekar kjósa að fá skilaboð en símtal. Meira en helmingur tengir símtöl við slæmar fréttir. 

Baxter kennir nú námskeið við háskólann þar sem nemendur eru þjálfaðir að tala í símann, segir hún að strax eftir fyrsta tímann séu margir viljugri við að tala í símann. „Þetta snýst um að kenna þeim að það að svara í símann er ekkert hættulegt og að þau séu alltaf með stjórnina, það valdeflir þau og þau vita þá að ef þau vilja ekki heyra það sem er að gerast á hinni línunni þá hafa þau alltaf það vald að skella á.“