Um fátt hefur verið fjallað meira í fréttum á heimsvísu undanfarna daga en þegar tugir þúsunda streymdu frá yfirráðasvæði Marokkó yfir til spænsku hólmlendunnar Ceuta, sem er á Norðurtanga Afríku hinum meginn við Miðjarðarhafið, frá meginlandi Spánar. Flestir þessara einstaklinga munu hafa verið sendir til baka. Sitt hefur hverjum sýnst um þessa atburði og eins og oft vill verða þegar hælisleitendur koma við sögu þá hefur töluvert af falsfréttum farið á kreik. Ljóst er þó að atburðirnir hafa skapað uppnám í samskiptum Spánar við önnur Evrópuríki. Spænsk stjórnvöld hafa gagnrýnt viðbrögð sumra ríkja og sagt að óprúttnir aðilar hafi stuðlað að þessum atburðum. Ceuta hefur komið til umræðu víða um heim meðal annars á Íslandi. Meðal þeirra sem hafa lagt orð í belg er Egill Helgason sjónvarpsmaður sem segir það alveg skýrt hver sannleikurinn um Ceuta sé og að atburðirnir þar hafi verið misnotaðir til að skapa hræðslu og tortryggni.
Efnt var í morgun til ráðherrafundar Evrópuríkja um Schengen-samstarfið en Þorbjörg Sigríður Gunnlaugsdóttir dómsmálaráðherra sat hann fyrir hönd Íslands. Í fréttum RÚV kemur fram að efnt var til fundarins eftir að leiðtogar 22 Evrópuríkja lýstu yfir áhyggjum af öryggi á landamærum Schengen-svæðisins. Þau ríki sem lengst vildu ganga, Ítalía og Danmörk, hafa krafist þess að Spáni verði vikið tímabundið úr Schengen-samstarfinu.
Misnota
Egill Helgason skrifar um Ceuta i Facebook-pistli og segir það skýrt hvað gerst hafi og þeir sem nýti sér atburðina megi skammast sín:
„Mikil er skömm þeirra sem stukku á atburðina í Ceuta, kjömsuðu á þeim eins og hýenur eða hrægammar en hirða svo auðvitað ekkert um að leiðrétta þegar sannleikurinn er kominn í ljós. 1. Ceuta er ekki á Spáni heldur er þetta svokölluð hólmlenda í Norður-Afríku. Fjöldinn sem synti til Ceuta frá Marokkó gat ekki haldið áfram yfir Miðjarðarhafið til Spánar. 2. Það er augljóst að þetta var skipulagður atburður, þ.e. sögum var dreift á samfélagsmiðlum um að hægt væri að fá landvist. 3. Marokkósk stjórnvöld kunna að vera meðsek vegna valdatogstreitu við Spán. 4. Langflest fólkið er farið aftur til Marokkó. 5. Að minnsta kosti 100 manns létu lífið í þessu hörmulega uppþoti. Fáir virðast syrgja þetta fólk sem flest lætur sig líklega dreyma um betra líf. En þetta var notað til að skapa hræðslu og tortryggni. Hvers vegna er sumum svo mikið kappsmál að gera það?“
Skjóta
Eins og oft vill verða þegar Egill tjáir sig um umdeild mál þá taka við líflegar umræður í athugasemdakerfinu. Einn aðili vill meina að viðbrögðin sem Egill gagnrýnir hafi verið mjög eðlileg í ljósi ástands mála í Evrópu. Áhyggjur af þessum atburðum hafi ekki verið óþarfar. Egill svarar þessu með eftirfarandi hætti:
„Ceuta er mjög vel varið og vaktað svæði. Marokkóstjórn ákveður hins vegar af einhverjum ástæðum að veikja eftirlit sín megin. Hvað áttu Spánverjar að gera? Skjóta fólkið?“
Einn aðili svarar þessari spurningu Egils játandi.
Annar setur atburðina í Ceuta í samhengi við handtöku ungra manna á Akureyri um helgina sem veifuðu leikfangabyssum en viðkomandi fær yfir sig þó nokkra gagnrýni fyrir vikið.
Aðrir taka undir með Agli og segja viðbrögðin hafa verið úr hófi fram:
„Mjög sorglegt hvernig var/er talað um blessað fólkið um allan heim eins og það tilheyrði ekki mannkyninu heldur væri eitthvað rusl og skipti ekki máli þó fjöldi hafi drukknað á leiðinni. Við sem manneskjur erum afskaplega vanþróuð og kaldlynd.“
Atli Steinn Guðmundsson blaðamaður á Morgunblaðinu og íbúi á Spáni leggur orð í belg og greinir samskipti landsins við nágrannaríki sín:
„Hér er mikill rígur, Frakkar kalla Spán til dæmis Afríku í sínu franska og hrokafulla háði og hnúturnar ganga milli blóðheitra þjóða Suður-Evrópu. Einna best lyndir Spánverjum og Portúgölum, þar fer lítið fyrir nábýlisurg. Spánverjar að vonum þakklátir nágrönnunum sem hafa sama hlutverk og vesturlandsbyggðirnar í Noregi, að taka Atlantshafslægðirnar af þeim sem austar eru.“
