Yfirskattanefnd hefur hafnað kröfu foreldris fatlaðs barns sem fór fram á að verða veittur frekari frádráttur frá tekjuskatti en ríkisskattstjóri hafði þegar samþykkt. Hafði foreldrið ráðist í umfangsmiklar framkvæmdir á heimili sínu og barnsins. Foreldrið sagði þær tilkomnar þar sem laga hefði þurft heimilið að þörfum barnsins og fór fram á að vera veittur frádráttur frá tekjuskatti vegna framkvæmdanna. Alls kostuðu umræddar framkvæmdir yfir 30 milljónir króna og því um nokkuð háar upphæðir að ræða.
Beiðni foreldrisins um skattafrádrátt hafði upphaflega verið hafnað á þeim forsendum að framkvæmdirnar hefðu falið í sér viðbætur, endurbætur og viðhald sem væri talsvert umfram það sem talist gæti nauðsynleg aðlögun húsnæðis vegna fötlunar barnsins, en samkvæmt viðmiðunarreglum ríkisskattstjóra væri heimilt að taka tillit til slíkrar aðlögunar húsnæðis vegna veikinda eða fötlunar barns.
Foreldrið kærði synjunina til ríkisskattstjóra og í úrskurði hans kom fram að heildarkostnaður við framkvæmdirnar væri um 31,5 milljón króna. Í þeim hefði falist m.a. bygging viðbyggingar við eignina, að koma fyrir lyftu, breytingar á bað- og svefnherbergjum, tilfærsla á þvottahúsi o.fl.
Sveitarfélög
Ríkisskattsstjóri sagði í sinni niðurstöðu að samkvæmt lögum um þjónustu við fatlað fólk með langvarandi stuðningsþarfir, skyldu sveitarfélög bera ábyrgð á skipulagi og framkvæmd þjónustu við fatlað fólk, þar með talið gæðum þjónustunnar. Þar sem verulegur hluti breytinga á húsnæðinu væri gerður til þess að hægt væri að veita þjónustu samkvæmt þessum lögum yrði talið að sá hluti breytinganna gæti ekki fallið undir heimildarákvæði laga um tekjuskatt þar sem þjónustan væri á forræði sveitarfélagsins. Í umræddu ákvæði segir að ríkisskattstjóri skuli taka til afgreiðslu umsókn manns um lækkun tekjuskattsstofns ef á framfæri manns sé barn sem haldið sé langvinnum sjúkdómum eða sé fatlað og valdi framfæranda verulegum útgjöldum umfram venjulegan framfærslukostnað og mótteknar bætur.
Ríkisskattstjóri féllst þó að hluti breytinganna á húsnæðinu félli undir þetta ákvæði og að 20 prósent kostnaðarins væri vegna nauðsynlegrar aðlögunar húsnæðisins vegna fötlunar barnsins. Var því samþykkt að lækka tekjuskattstofn foreldrisins, vegna gjaldársins 2025, um 6,3 milljónir króna.
Ekki meira
Foreldrið kærði þessa niðurstöðu til yfirskattanefndar og taldi sig eiga rétt á meiri frádrætti frá tekjuskatti. Taldi foreldrið að raunar væri 80 prósent kostnaðarins við framkvæmdirnar tilkominn vegna aðlögunar húsnæðisins að þörfum barnsins.
Í úrskurði yfirskattanefndar er bent á að í áðurnefndu ákvæði laga um tekjuskatt, um skattafrádrátt vegna umönnunar fatlaðs barns, komi ekkert fram um hvernig ákvarða skuli slíka ívilnun.
Ríkisskattstjóri hafi hins vegar sett viðmiðunarreglur á grundvelli laganna. Nefndin rekur efni þeirra reglna all ítarlega en segir ljóst að megnið af þeim kostnaði sem um ræði í þessu tilfelli sé kominn til vegna viðbyggingarinnar við heimilið, á árinu 2024, en framkvæmdir við breytingar á baðherbergi, uppsetningu hjálpartækja og fleira hafi komið til á árinu 2025 og foreldrið hafi þegar fengið skattaafslátt vegna þeirra framkvæmda, fyrir gjaldárið 2026.
Nefndin segir foreldrið ekki hafa sýnt fram á að framkvæmdirnar við viðbygginguna falli undir áðurnefnt ákvæði laga um tekjuskatt, um frádrátt frá skattstofni vegna umönnunar fatlaðs barns, og hafnar því kröfu foreldrisins um að frádráttur þess frá tekjuskatti, vegna gjaldársins 2025, verði hækkaður.
