„Framkvæmdirnar í Fannborg eiga sér enga hliðstæður, þarna er verið að brjóta fyrir bílakjallara og byggja upp afar stórar byggingar í næsta húsi við byggingar sem reistar voru á áttunda áratug síðustu aldar. Það gefur auga leið að þarna þarf að vanda betur til verka. Verkefni eins og þetta verður ekki farsælt nema íbúar geti treyst því að öryggi þeirra og velferð sé í fyrsta sæti,“
segir Eydís Inga Valsdóttir, bæjarfulltrúi Samfylkingarinnar í Kópavogi. Í færslu sinni segir hún að enn og aftur berast fréttir um að öryggi íbúa sé ógnað vegna framkvæmda við nýjan miðbæ Kópavogs. Vísar Eydís Inga í frétt Morgunblaðsins frá því á laugardagin þar sem segir að „vinnuvél verktaka á svæðinu hafi ítrekað rekist á fjölbýlishús í Fannborg með þeim afleiðingum að rúða á íbúð eldri hjóna brotnaði. Dóttir þeirra lýsir því að enginn hafi komið til að athuga með íbúana. Fyrr á árinu varð sama íbúð einnig fyrir tjóni, ásamt öðrum, þegar bárujárn fauk af framkvæmdarsvæðinu og olli mikilli hættu og tjóni.“
Segist Eydís Inga hafa lagt fram fyrirspurn á síðasta fundi skipulags- og umhverfisráðs Kópavogsbæjar þar sem bæjarfulltrúar Samfylkingarinnar kölluðu eftir skýrri áætlun um upplýsingagjöf og samskipti við íbúa á svæðinu. Segir hún að taka þurfi áhyggjur íbúa og aðstandenda alvarlega og þessi mál eiga ekki að þurfa að koma ítrekað upp.
„Meiriháttar framkvæmdum fylgir eðlilega rask, sérstaklega í fjölbýli. Þetta skilja íbúar á svæðinu. Sömuleiðis er skilningur hjá fólki að þótt að skipulag svæðisins sé um margt gagnrýnivert er búið að taka ákvörðun í málinu og framkvæmdirnar munu eiga sér stað. Þetta skilja íbúar líka. Krafa íbúa á svæðinu, og okkar í Samfylkingu, er að upplýsingagjöf sé færð í ásættanlegt horf, staðið sé við það sem sagt er og öryggi íbúa tryggt. Þetta hefur Samfylking talað fyrir og mun gera áfram. Öryggi íbúa, virðing fyrir heimilum þeirra og fagleg upplýsingagjöf verða alltaf að vera í forgangi. Það er ótækt að íbúar þurfi að óttast öryggi sitt eða sinna vegna framkvæmda í sínu nærumhverfi, séu skildir eftir í óvissu um tilhögun þeirra og upplifa ítrekað að gengið sé á bak orða bæjarins og framkvæmdaaðila, til að mynda varðandi tímasetningu framkvæmdanna, fjölda sprenginga á dag og hvenær dags er unnið með tilheyrandi hávaða og ónæði fyrir íbúa.“
Eydís Inga bendir að lokum á að ekkert tillit hafi verið „tekið til þess að í nærliggjandi byggingum er hár meðalaldur og samsetning íbúa að nokkrum hluta fólk í viðkvæmri félagslegri stöðu. Þessi hópur á ekki að upplifa sig sem annars flokks borgarar en afar ólíklegt er að hópur í sterkari stöðu þyrfti að sætta sig við sambærileg vinnubrögð.“
