Karlmaður á áttræðisaldri hefur í rúmt ár tapað gífurlegum fjárhæðum í hendur fjárkúgara. Frá þessu greinir vinur mannsins, Jón Þorsteinn Sigurðsson, sem deildi sögu vinarins í samtali við Reykjavík síðdegis.
Jóni var boðið í heimsókn hjá vininum þann 17. júní og heyrði Jón strax að eitthvað alvarlegt yrði þar til umræðu. Fyrst hélt hann að vinur hans væri að fara að greina frá veikindum en annað kom svo á daginn. Vinurinn lýsti því að fyrir rúmu ári hefði komið til hans fólk og byrjað að kúga úr honum fé og að það myndi hafa af honum æruna ef hann borgaði þeim ekki.
„Þau ætluðu að ljúga upp á hann alls konar. Þau sögðust bara ætla að segja það sem hentaði og af því að hann hafði verið í þannig stöðu áður en hann fór á eftirlaun þá varð hann bara hræddur“
Frekar en að rugga bátnum ákvað vinurinn að borga.
„Fyrst voru þetta einhverjir hundrað þúsund kallar, svo voru þetta einhverjar milljónir á tímabili og svo fór þetta að snúast upp í það hjá honum að það var verið að biðja um að einhverri konu sem gat ekki greitt fermingarveislu og svo var þetta að koma einhverjum einstaklingi í sjúkraaðstoð til Svíþjóðar. Þetta bara vatt svona upp á sig.“
Í hvert sinn sem vinurinn borgaði taldi hann að þetta væri búið, en það var ekki svo.
Jón tekur fram að á meðan allt þetta var í gangi hafi hann umgengist vin sinn mikið án þess að hafa hugmynd um þær raunir sem hann var að ganga í gegnum. Hann var ekki upplýstur fyrr en á þjóðhátíðardaginn, en þá hafði vinurinn loksins ákveðið að segja frá eftir að systkini hans urðu vitni að því sem var að gerast. Þau komu að þar sem verið var að ógna vininum með hnífi.
„Það er þá sem lögreglan er kvödd til á staðinn og þá senda þeir sérsveitina því það er vopnaburður þarna og það verður til þess að þau átta sig á að hann er í þessari stöðu.
Mætti slæmu viðmóti hjá lögreglu
Eftir að Jón var upplýstur ákváðu hann og aðstandendur vinarins að fá lögmann til að aðstoða þau, enda hafði lítið heyrst frá lögreglunni.
Jón lýsir því að vinur hans sé félagslyndur og njóti þess að vera í samskiptum við fólk. Þannig hafi hann rekist á kúgarana, sem eru Íslendingar, úti í bæ og það síðan heldur betur undið upp á sig. Jón tekur fram að þessir aðilar hafi ekkert upp á vin hans að klaga.
„Þegar upp er staðið eru þetta 108 milljónir sem tapast í þetta, ríflega líklega,“ segir Jón en vinurinn er nú skuldum vafinn og ekki þykir líklegt að hann endurheimti fjármunina.
„Hann hefur misst aleigu sína í þetta,“
Jón gerir eins athugasemd við framkomu lögreglunnar í málinu. Þrátt fyrir atvikið þar sem lögreglan var kölluð til reyndist ekkert hafa verið bókað um málið þegar Jón leitaði með vini sínum til lögreglu ásamt lögmanni.
„Hann fór fjórum sinnum til lögreglunnar. Það var ekki fyrr en lögmaðurinn sendi bréf á lögregluna að það var vel tekið á móti honum. Fram að því var óljóst hvar málið væri statt. Það liðu nokkrir dagar og jafnvel vikur bara frá því að hann fór fyrst og svo þegar við komum þarna ásamt lögmanni í skýrslutöku og þá var ekkert um málið í kerfinu og viðmótið sem við mættum þar hjá lögreglu – ég hefði ekki viljað vera í hans stöðu á þessum tímapunkti. Það var bara efast um hans stöðu og það kom mér verulega á óvart“
Jón lýsir því að vinur hans sé einnig ábyrgur fyrir láni sem hópurinn þvingaði hann til að taka. Þau komu á heimili hans, tóku af honum símann, settu upp AUR-appið og tóku þannig lán upp á um það bil 800 þúsund sem þau lögðu svo inn á sig.
Um gerendurna segir Jón að þeir séu ekki gamlir. Þetta séu Íslendingar og að gerendur séu að minnsta kosti þrír.
Hann vakti fyrst athygli á málinu í færslu á Facebook og vildi þar benda á berskjaldaða hópa í samfélaginu, svo sem fatlaða og aldraða, sem stundum eru ekki í þeirri stöðu að geta varist brotum sem þessum eða leita réttar síns. Hann hvetur til samfélagslegrar ábyrgðar þar sem við höfum auga með þeim sem höllum fæti standa.
Mál vinarins er nú á borði lögreglu og vinurinn hefur ekki heyrt frá kúgurunum undanfarnar vikur. Vona Jón og vinurinn að fjárkúguninni sé nú lokið.
