Eyjólfur Ingvi Bjarnason, formaður deildar sauðfjárbænda innan Bændasamtaka Íslands, segir það of algengt að keyrt sé á kindur og ekki látið vita. Segir hann að í sveitunum séu ökumenn gestir í umhverfi kindanna og bera þurfi virðingu fyrir lífi þeirra.
Í aðsendri grein á Vísi bendir Eyjólfur á að flestir séu á faraldsfæti þessar vikurnar. Fram undan sé Verslunarmannahelgin, stærsta ferðahelgi ársins.
„Á þessum árstíma eigum við líka meiri samskipti við eitt af einkennum íslenskrar náttúru og sveitalífs en ella, sauðfé á beit,“ segir hann. „Fyrir flesta eru kindurnar einfaldlega hluti af íslensku sumri. Þær sjást í hlíðum, á afréttum og víða með fram vegum. Flest okkar hugsum eflaust ekki mikið út í það, enda eru þær hluti af landslaginu. En á bak við hverja kind er bóndi.“
Aðstæður geta breyst á sekúndum
Bendir Eyjólfur á að þegar lömbin fara með mæðrum sínum í sumarhaga hefjist tímabilið sem móti gæði íslenska lambakjötsins. Sauðfé gangi frjálst um og nærist á fjölbreyttum gróðri. Þessir búskaparhættir hafi fylgt þjóðinni frá upphafi og séu órjúfanlegur hluti af íslenskri matarmenningu.
„Sú staðreynd að sauðfé gengur frjálst um beitilönd landsins þýðir líka að það verður stundum á vegi okkar. Víða fara þjóðvegir um beitarlönd sauðfjár og eru ógirtir. Þá geta kindurnar staðið kyrrar við vegkantinn og hlaupið af stað með litlum fyrirvara, ásamt því að lömb fylgja mæðrum sínum og bregðast hratt við ef þær hreyfa sig. Þess vegna geta aðstæður breyst á örfáum sekúndum,“ segir Eyjólfur. „Undanfarnar vikur hefur verið fjallað um þetta í fjölmiðlum. Þar hefur komið fram að lögreglu berast reglulega tilkynningar um sauðfé sem ekið er á yfir sumarmánuðina og að enn gerist það of oft að ekki sé látið vita þegar slík óhöpp verða. Þetta er eitthvað sem við getum öll hjálpast að við að breyta.“
Enginn vill keyra á kind
Enginn leggi af stað með það í huga að keyra á kind en slysin gerast sjaldnast boð á undan sér. Þegar ekið sé á kind sé mikilvægt að stöðva og hringja í 112. Þá getur viðeigandi ferli farið í gang og bóndi fengið upplýsingar um það sem gerst hefur.
„Við höfum oft talað um mikilvægi þess að þekkja uppruna matarins okkar, en það á líka við um lífið sem er á bak við hann,“ segir Eyjólfur. „Þegar við ökum um sveitir landsins á sumrin erum við gestir í því umhverfi þar sem sauðféð dvelur stærstan hluta ársins.“
Hvetur hann fólk til að gefa sér meiri tíma á ferðalagi. Ef kind sést í vegkanti skuli hægja á ferðinni og reikna með að fleiri séu í nánd. Þannig sé hægt að fækka slysum og gera ferðalagið öruggara.
