Fréttamaðurinn fyrrverandi Gunnar Salvarsson furðar sig á því að ungt fólk í dag sé íhaldssamara en það var áður, kallar hann eftir því að hlustað verði meira á ungt fólk til að skilja hvers vegna það sæki á hægri væng stjórnmálanna.
Á sínum tíma skrifaði Gunnar mikið um popptónlist í dagblöð og var með vinsæla útvarpsþætti. Hann segir í pistli á Vísi að þegar hann var að alast upp á Grímstaðaholtinu og í Vesturbænum hafi nánast öll ungmenni verið róttæk og viljað breyta heiminum.
„Bítlakynslóðin gagnrýndi ríkjandi samfélagsskipan, auðvaldið og hernaðarhyggju og mótmælti kröftuglega gömlum, úrsérgengnum siðferðisviðhorfum. Hún barðist fyrir auknu frelsi, jafnrétti og alþjóðahyggju,“ segir hann. Nú hafi staðan hins vegar snúist við.
„Á dögunum bar fyrir augu mín athyglisverða grein um uppgang hægrihreyfinga meðal ungs og vel menntaðs fólks í Evrópu. Af kynnum mínum af ungu fólki áttaði ég mig strax á því að Ísland var komið á sama vagninn. Nýjar hægrihreyfingar bjóða ungu fólki skýrt sjónarhorn: Þú tilheyrir þjóð. Þú átt sögu. Menning þín skiptir máli. Fjölskyldan skiptir máli. Landamæri skipta máli.“
Hann hafi fyrst gælt við þá hugsun að unga fólkið væri illa upplýst, skorti reynslu og þekkingu, eða þá orðið samfélagsmiðlum að bráð með sínum samsæriskenningum og öfgum. Gunnar efast um að það sé skýringin.
„Mér hefur því þótt forvitnilegt að fylgjast með ungu, vel menntuðu fólki sem kemst að allt annarri niðurstöðu. Það hallast til hægri í stjórnmálum, leggur aukna áherslu á þjóðríkið og fullveldið og er harðákveðið í að segja nei í þjóðaratkvæðagreiðslu um áframhald viðræðna við Evrópusambandið,“ segir hann.
„Aftur eru fyrstu viðbrögðin þessi: Þessi hópur ungs fólks hefur einfaldlega rangt fyrir sér. Það hefur vitaskuld rétt til að hafa rangt fyrir sér, en … er hugsanlegt að það sjái eitthvað sem ég sé ekki gegnum kámug eldriborgaragleraugun?“
Hann segir að nú sé kominn tími til að hlusta: „Ef til vill er kominn tími til að hlusta á rökin. Ekki endilega til að vera sammála. Ekki til að gefa eigin sannfæringu upp á bátinn, heldur til að reyna að skilja hvers vegna hluti af vel menntuðu ungu fólki horfir á heiminn sem við höfum skapað og kemst að allt annarri niðurstöðu um framtíðina en við reiknuðum með.“
