Fyrrum bæjarfulltrúi í Reykjanesbæ og síðar embættismaður hjá bænum gagnrýnir Vilhjálm Árnason, sem tók við embætti bæjarstjóra fyrir 17 dögum, harðlega. Segir hann bæjarstjórann afvegaleiða umræðu um launakjör hans og ráðningu á aðstoðarmanni með útúrsnúningum og rökbrellum.
Kristinn Þór Jakobsson var bæjarfulltrúi fyrir Framsóknarflokkinn í Reykjanesbæ frá 2010-2018 en hefur verið í heiðurssæti neðst á lista flokksins í síðustu tveimur kosningum. Árið 2019 var Kristinn ráðinn innkaupastjóri Reykjanesbæjar en hann lét af því starfi í vor, væntanlega ekki síst vegna aldurs en Kristinn verður sjötugur á næsta ári.
Nokkuð hefur verið deilt í vikunni um launakjör Vilhjálms. Minnihluti bæjarstórnar fullyrti á bæjarstjórnarfundi 16. júní síðastliðinn að þegar allt væri talið með væri Vilhjálmur með yfir 3 milljónir króna á mánuði í laun. Þar að auki hefði hann brotið sveitarstjórnarlög með því að ráða Hermann Nökkva Gunnarsson, blaðamann á Morgunblaðinu og framkvæmdastjóra Sambands ungra Sjálfstæðismanna, sem aðstoðarmann sinn án þess að heimild væri fyrir því í fjáhagsáætlun bæjarins.
Ekki svona há
Vilhjálmur segir hins vegar að minnihlutinn fari rangt með laun hans. Hann fái 2,6 milljónir króna í laun á mánuði fyrir að gegna starfi bæjarstjóra og þar að auki um 240.000 krónur á mánuði fyrir stöðu sína sem kjörinn fulltrúi en Vilhjálmur er jafnframt oddviti Sjálfstæðisflokksins í bæjarstjórn. Vilhjálmur vill einnig meina að gert sé ráð fyrir að hann sem bæjarstjóri hafi aðstoðarmann.
Vilhjálmur svaraði gagnrýninni í sinn garð bæði á Facebook og í grein á vef Víkurfrétta. Í greininni segir hann meðal annars að hann geti ekki afþakkað þau laun sem hann eigi rétt á sem kjörinn fulltrúi, samkvæmt sveitarstjórnarlögum. Þó eru dæmi um að í ráðningarsamningum annarra bæjarstjóra sem einnig eru kjörnir fulltrúar að það sé tekið fram að þeir fái ekki greitt með sérstakri greiðslu fyrir setu sína í bæjarstjórn og nefndum og ráðum á vegum bæjarins. Þar má til að mynda nefna Berglindi Ósk Guðmundsdóttur bæjarstjóra á Akureyri en greiðsla til hennar fyrir setu í bæjarstjórn er innifalin í heildarlaunum hennar og því ekki aðskilin sérstaklega eins og í tilfelli Vilhjálms.
Rökbrellur
Vilhjálmur segir einnig í greininni í Víkurfréttum að hann muni afþakka 68 þúsund króna greiðslu fyrir hvern fund bæjarstjórnar sem hann sitji.
Greinin dugði þó bersýnilega ekki til að sannfæra áðurnefndan Kristin Þór Jakobsson. Hann svarar Vilhjálmi með grein á vef Víkurfrétta.
Þykir Kristni raunar ekki mikið til greinar Vilhjálms koma:
„Hún sýnir svo um munar hvernig á að stýra umræðunni með hárréttum rökbrellum. Að fylgjast með þér og meirihlutanum svara minnihlutanum á 721. fundi bæjarstjórnar er algjör kennslustund í því hvernig á að sneiða hjá kjarna málsins án þess að svara einni einustu spurningu.“
Endurtekur Kristinn þær fullyrðingar minnihlutans að þegar allar greiðslur, fyrir fundasetu og setu í stjórnum, séu teknar með verði laun Vilhjálms yfir þrjár milljónir króna á mánuði og þar með hærri en laun forsætisráðherra og borgarstjóra Reykjavíkur.
Útúrsnúningar
Segir Kristinn að Vilhjálmur hafi snúið út úr þegar minnihlutinn gagnrýndi ráðningu hans á Hermanni Nökkva, án þess að heimild væri fyrir því í fjárhagsáætlun, með því að vísa til fjármálastjórnar bæjarins þegar Samfylkingin og Framsóknarflokkurinn sem nú eru í minnihluta í bæjarstjórn voru í meirihluta:
„En þú varst með rétta svarið: Hvað með kennarana?! Auðvitað er það nákvæmlega sami hluturinn að fyrrverandi meirihluti hafi ekki gert viðauka vegna lögboðinna, landlægra kjarasamningshækkana upp á 600 milljónir. Af hverju þarft þú að fylgja formsatriðum og biðja um heimild fyrir pólitískri ráðningu þegar önnur „synd“ getur vegið hina upp? Með þessari tækni þarftu aldrei að rökstyðja hvort þín eigin gjörð sé lögleg.“
Vill Kristinn einnig meina að með því að afþakka 68.000 króna greiðslu fyrir hvern setinn fund í bæjarstjórn sé Vilhjálmur að draga athygli fólks frá heildarupphæðinni sem fari úr sjóðum bæjarins í hans vasa í hverjum mánuði. Segir Kristinn að því er virðist í kaldhæðni að fagna beri að ráðningarsamningur Vilhjálms við bæinn hafi verið birtur opinberlega en samingurinn hefur hvorki verið birtur með fundargerðum bæjarráðs eða bæjarstjórnar þar sem hann hefur verið ræddur og samþykktur.
Snúa gagnrýninni við
Kristinn leggur að lokum áherslu á að hann telji Vilhjálm vera markvisst að reyna að komast undan gagnrýninni á ráðningu Hermanns Nökkva með því að snúa allri gagnrýni gegn minnihlutanum:
„Kennum þeim um og köllum þau vitlaus. Ef minnihlutinn ætlar ekki að gefast upp er best að saka hann bara um að vera „föst í röngum málflutningi og upplýsingaóreiðu“. Þegar hann kvartar undan formsatriðum við ráðningu aðstoðarmannsins er fullkomið að svara því fljótt og örugglega að hann sé einfaldlega að kvarta undan þeirri vinnumenningu sem hann innleiddi sjálfur síðustu 12 ár. Snúðu vörninni í sókn og segðu að gagnrýnin sýni bara þeirra eigin eitruðu menningu .... Með þessum þremur vopnum — útúrdúrum, fölskum hliðstæðum og persónuárásum — þarft þú aldrei að svara því efnislega hvort brotið hafi verið gegn sveitarstjórnarlögum.“